Nineveh (Hebreeuws: Ninewe) — de precieze betekenis is onzeker. De naam wordt soms in verband gebracht met de godin Nin of met het Akkadische woord voor "huis van de vis". In het Grieks Nineue of Ninos.
Nineve was de hoofdstad van het Assyrische rijk aan de Tigris, tegenover het huidige Mosul in Irak. Jona predikte er; Nahum voorzegde haar ondergang.
Ook bekend als: Nineveh, Ninive, Ninua, Ninewe
Ligging
Nineve lag aan de oostelijke oever van de rivier de Tigris, tegenover het huidige Mosul in Noord-Irak. De stad behoorde tot het hart van Assyrie en was door haar ligging aan de Tigris een knooppunt van handel en politiek. Genesis 10:11-12 noemt Nineve al bij haar stichting, samen met Rehoboth, Ir, Kalach en Resen, als "die grote stad".
Vandaag
De ruines van Nineve liggen bij Mosul in Noord-Irak, op de oostelijke oever van de Tigris. De heuvels Kuyunjik en Nebi Yunus (traditioneel "profeet Jona") markeren het oude stadsgebied. Archeologen groeven hier de paleizen van Sanherib en Assurbanipal op, waaronder de beroemde bibliotheek met duizenden spijkerschriftteksten. Delen van de oude muren werden in de eenentwintigste eeuw door IS verwoest.
Geschiedenis
Nineve behoort tot de oudste steden van de Bijbel. Genesis 10 vertelt eerst over Nimrod, wiens rijk begon met Babel, Erech, Accad en Calne in het land Sinear (Genesis 10:10). Dan volgt vers 11: "Uit ditzelve land is Assur uitgegaan, en heeft gebouwd Nineve, en Rehoboth, Ir, en Kalach." Wie hier de bouwer is, hangt af van de vertaling: de Statenvertaling laat Assur uit Sinear vertrekken, terwijl andere vertalingen dezelfde Hebreeuwse zin lezen als "hij" — dus Nimrod — "trok naar Assur". De grondtekst laat beide lezingen toe. Hoe dan ook wordt Nineve al in Genesis verbonden met de wereld na de zondvloed en met de rijken die zich tegen God zouden keren.
In het tweede millennium voor Christus was Nineve een van de belangrijkste cultuscentra van Assyrie, vooral gewijd aan de godin Ishtar. Vanaf de negende eeuw voor Christus werd Assyrie een dominante macht in het Nabije Oosten. Koningen als Assurnasirpal II, Salmanasser III, Tiglat-Pileser III, Sargon II en Sanherib breidden het rijk agressief uit. De Assyriers stonden bekend om hun wreedheid: massadeportaties, spietsingen en het afhakken van ledematen van overwonnen vijanden.
In de achtste eeuw voor Christus ging de profeet Jona naar Nineve. God beval hem de aankondiging van oordeel uit te roepen tegen deze grote stad vanwege haar boosheid (Jona 1:2). Na zijn vlucht, de storm en het verblijf in de vis ging Jona alsnog naar Nineve. De stad was zo groot dat het drie dagreizen kostte om haar door te trekken (Jona 3:3). Tot zijn verbazing bekeerde de hele stad zich, van de koning tot het vee, en spaarde God haar toen.
Enkele decennia later, rond 722 voor Christus, veroverde Assyrie onder Salmanasser V en Sargon II het Noordrijk Israel en voerde de tien stammen in ballingschap. In 701 voor Christus trok Sanherib op tegen Juda en belegerde Jeruzalem, maar de engel van de HEERE sloeg zijn leger en hij keerde terug naar Nineve (2 Koningen 19:36). Daar werd hij later door zijn eigen zonen vermoord terwijl hij boog in het huis van zijn god Nisroch.
Onder Sanherib en zijn kleinzoon Assurbanipal bereikte Nineve haar hoogtepunt als wereldstad met kolossale paleizen, parken, aquaducten en een grote bibliotheek. Maar de profeet Nahum voorzegde haar ondergang (Nahum 1-3), en ook Zefanja kondigde aan dat God Nineve tot een woestenij zou maken (Zefanja 2:13-15). In 612 voor Christus werd de stad ingenomen en verwoest door een coalitie van Babyloniers en Meden onder Nabopolassar en Kyaxares. Nineve werd zo grondig vernield dat zij eeuwenlang nauwelijks nog bewoond werd.
Betekenis in de Bijbel
Nineve is in de Schrift het beeld van de grote, trotse heidense stad — machtig, wreed en ver van God — die toch niet buiten Gods ontferming staat. De geschiedenis van Jona laat zien dat God niet alleen de God van Israel is, maar de Schepper van alle volken, die bewogen is met stad en dier (Jona 4:11). De bekering van Nineve na een eenvoudige prediking — "Nog veertig dagen, dan zal Nineve worden omgekeerd" (Jona 3:4) — vormt een scherp contrast met de hardheid van Israel in de tijd van latere profeten.
De boeken Jona en Nahum staan als twee kanten van hetzelfde verhaal. Jona toont Gods barmhartigheid voor een bekeerde stad; Nahum toont Gods rechtvaardig oordeel over diezelfde stad als zij weer terugvalt in haar oude gewelddadigheid. Nahum beschrijft Nineve als de bloedige stad, vol leugen en roof (Nahum 3:1). God is langzaam tot toorn, maar Hij reinigt de schuldige niet (Nahum 1:3). De historische val van Nineve in 612 voor Christus werd zo een bevestiging dat Gods woord door Zijn profeten betrouwbaar is.
In het Nieuwe Testament wijst Jezus op Nineve als een onderwijzend voorbeeld. "De mannen van Nineve zullen opstaan in het oordeel met dit geslacht, en zullen hetzelve veroordelen; want zij hebben zich bekeerd op de prediking van Jonas; en ziet, meer dan Jonas is hier!" (Mattheus 12:41). Wie het evangelie van Jezus hoort en weigert zich te bekeren, heeft minder excuus dan de heidense Ninevieten die zich omkeerden bij een eenvoudige oproep. Nineve wordt daarmee een permanente waarschuwing en aansporing voor elke lezer van de Schrift.
Sleutelgebeurtenissen in Nineve
1
De stichting van Nineve in de volkenlijst
Vanuit het land Sinear wordt Nineve gebouwd, samen met Rehoboth, Ir, Kalach en Resen. De Statenvertaling laat Assur uitgaan en bouwen; andere vertalingen lezen Nimrod als onderwerp. Zo staat Nineve al in de volkenlijst van Genesis.
God beveelt Jona naar de grote stad Nineve te gaan en tegen haar te prediken, omdat haar boosheid voor Zijn aangezicht is opgestegen. Jona vlucht eerst in tegenovergestelde richting.
Na de vis gaat Jona alsnog en roept uit: "Nog veertig dagen, dan zal Nineve worden omgekeerd" (Jona 3:4). Van de koning tot het volk roept iedereen een vasten uit en bekeert zich, en God ziet af van het onheil.
Sanherib keert terug naar Nineve na nederlaag bij Jeruzalem
Nadat de engel van de HEERE in een nacht 185.000 Assyrische soldaten slaat bij Jeruzalem, keert Sanherib naar Nineve terug. Daar wordt hij later door zijn eigen zonen vermoord in de tempel van zijn god Nisroch.
De profeet Nahum kondigt het totale oordeel over de bloedige stad aan. "Wee der bloedstad, die gans vol leugen, en verscheuring is! de roof houdt niet op" (Nahum 3:1). Het boek is van begin tot eind een godsspraak tegen Nineve.
Nahum 1-3
6
Zefanja kondigt woestenij aan
Zefanja profeteert dat God Zijn hand tegen het Noorden zal uitstrekken, Assur zal verdelgen en Nineve tot een woestenij zal maken, droog als een woestijn.
Jezus zegt dat de mannen van Nineve in het oordeel zullen opstaan en Zijn geslacht zullen veroordelen, omdat zij zich bekeerden op de prediking van Jona — en nu is hier "meer dan Jona".
Nineve leert dat Gods ontferming verder reikt dan de grenzen van Israel. De God van Abraham, Izak en Jakob is ook de God van de heidense wereldstad, en Zijn hart gaat uit naar allen die zich bekeren — of het nu gaat om koning, burger of zelfs het vee (Jona 4:11). Het boek Jona plaatst zo de zendingsgedachte al in het Oude Testament: God wil dat mensen uit alle volken tot berouw komen.
Tegelijk leert Nineve dat genade niet zonder verantwoordelijkheid is. Wie zich bekeert, wordt gespaard; maar wie opnieuw wegzinkt in geweld en hoogmoed, ontmoet uiteindelijk Gods gerechtigheid. De val van Nineve in 612 voor Christus is geen willekeurige gebeurtenis in de oudheid, maar de vervulling van het profetische woord.
Voor de kerk van vandaag staat Nineve als dubbel teken: teken van hoop — zelfs de grootste en wreedste stad kan zich bekeren — en teken van ernst — wie het evangelie van "meer dan Jona" hoort en afwijst, verdient een strenger oordeel dan de heidenen van weleer. Jezus' woorden in Mattheus 12:41 maken Nineve tot een blijvende spiegel voor iedere generatie.
Belangrijke bijbelteksten
De volgende bijbelgedeelten helpen je om de rol van Nineve in de Schrift beter te begrijpen.
Nineve lag aan de oostelijke oever van de Tigris, recht tegenover het huidige Mosul in Noord-Irak. Een eigen naam draagt de stad niet meer: het oude stadsgebied ligt binnen de bebouwing van Mosul, in het Iraakse gouvernement Ninawa, dat wel naar haar genoemd is. Twee heuvels markeren de resten, Kuyunjik met de paleizen van Sanherib en Assurbanipal, en Nebi Yunus, "profeet Jona". Genesis 10:11 noemt Nineve voor het eerst, als een van de steden die vanuit het land Sinear in Assur werden gebouwd.
Wat betekent de naam Nineve?
Zeker is de betekenis niet. Het Hebreeuwse Ninewe gaat terug op het Akkadische Ninua, en het spijkerschriftteken voor de stad bestond uit een vis binnen een omheining. Daarom wordt de naam vaak weergegeven als "huis" of "verblijf van de vis". Anderen brengen hem in verband met Nina, een vorm van de godin Ishtar, die in Nineve haar belangrijkste heiligdom had. Beide verklaringen blijven gissingen; de Bijbel zelf legt de naam nergens uit, anders dan bij plaatsen als Babel of Berseba.
Nineve, Ninevé, Ninive of Nineveh: welke spelling klopt?
Alle vier verwijzen naar dezelfde stad. De Statenvertaling schrijft Nineve, zonder accent: "Maak u op, ga naar de grote stad Nineve, en predik tegen haar" (Jona 1:2). De vorm Ninevé met accent geeft alleen aan dat de klemtoon op de laatste lettergreep valt. Nineveh is de Engelse spelling, die het Hebreeuwse slot-h meeschrijft en daardoor ook in Nederlandse teksten opduikt; Ninive is de vorm die via het Latijn is meegekomen. Voor het zoeken maakt het niet uit: het gaat steeds om de Assyrische hoofdstad bij Mosul.
Van welk rijk was Nineve de hoofdstad?
Van Assyrie: in puzzels zeven letters. Nineve was niet altijd de hoofdstad: eerder vervulden Assur, Kalach (het huidige Nimrud) en het door Sargon II gebouwde Dur-Sharrukin die rol. Pas onder Sanherib, rond 700 voor Christus, werd Nineve de residentie en groeide zij uit tot de grootste stad van het rijk, met paleizen, parken, aquaducten en de bibliotheek van Assurbanipal. Nog geen honderd jaar later, in 612 voor Christus, viel zij voor Babyloniers en Meden. Meer bijbelse plaatsnamen per aantal letters staan op de overzichtspagina met bijbelse plaatsen.
Hoe groot was Nineve in de tijd van Jona?
Jona 3:3 beschrijft Nineve als "een grote stad Gods, van drie dagreizen". Dit wordt door veel uitleggers verstaan als de tijd die nodig was om de stad met haar voorsteden rond te trekken of door te prediken, niet noodzakelijk om haar in rechte lijn door te lopen.
Waarom wilde Jona niet naar Nineve?
Jona was bang dat God genadig zou zijn voor deze wrede heidense stad (Jona 4:2). Assyrie was een gevreesde vijand van Israel, en Jona vond het ondraaglijk dat God Zijn oordeel over hen zou terugnemen bij bekering. Het boek laat zien hoe Gods ontferming groter is dan Jona's denken.
Bekeerde Nineve zich echt door Jona's prediking?
Ja, volgens Jona 3 riep de koning van Nineve een algeheel vasten uit, "van de grootste tot de kleinste", en wendde de stad zich af van haar boze weg. Jezus zelf bevestigt dit in Mattheus 12:41 door hun bekering als voorbeeld te noemen.
Wanneer werd Nineve verwoest?
In 612 voor Christus werd Nineve ingenomen en verwoest door een coalitie van Babyloniers en Meden onder Nabopolassar en Kyaxares. Dit vervulde de profetieen van Nahum en Zefanja over de ondergang van de stad.
Wat is het verschil tussen Jona en Nahum over Nineve?
Beide boeken gaan over Nineve, maar vanuit verschillende momenten. Jona (achtste eeuw v.Chr.) vertelt over Gods genade voor de bekeerde stad. Nahum (zevende eeuw v.Chr.) kondigt het rechtvaardige oordeel aan over de stad die terugviel in geweld en hoogmoed. Samen tonen ze twee kanten van Gods karakter.
Wat bedoelde Jezus met "de mannen van Nineve"?
In Mattheus 12:41 en Lukas 11:32 zegt Jezus dat de Ninevieten in het oordeel zullen opstaan en Zijn geslacht zullen veroordelen. Zij bekeerden zich op de prediking van Jona, terwijl Zijn eigen tijdgenoten zich niet bekeerden, hoewel "meer dan Jona" in hun midden stond.
Is Nineve nog te bezoeken?
De ruines van Nineve liggen bij Mosul in Noord-Irak. De heuvels Kuyunjik en Nebi Yunus zijn eeuwenlang bewaard gebleven. In de eenentwintigste eeuw heeft IS veel schade aangericht aan de resten van de oude muren en aan een tombe die traditioneel met Jona werd verbonden.