Wie bidt, richt zich meestal tot God de Vader, zoals Jezus leerde in het Onze Vader. Toch hoort men in de kerk en thuis ook gebeden die direct tot de Heere Jezus gericht zijn, en soms een bede om de Heilige Geest. Mag dat, of hoort elk gebed tot de Vader te gaan? Het Nieuwe Testament geeft zelf voorbeelden, van Stefanus tot het slot van de Bijbel.
Mag een christen bidden tot Jezus?
Ja. Jezus is waarachtig God, één met de Vader, en Hij mag daarom aangeroepen en aanbeden worden. Jezus Zelf zegt dat allen de Zoon moeten eren zoals zij de Vader eren (Johannes 5:23). Wie de Zoon eert, eert ook de Vader. Een gebed tot Christus is dus geen gebed tot een ander dan God, en ook geen gebed tot een heilige of tussenpersoon.
Dat de eerste christenen ook zo baden, blijkt uit de manier waarop Paulus hen noemt: allen 'die den Naam van onzen Heere Jezus Christus aanroepen in alle plaats' (1 Korinthe 1:2). Den Naam van de Heere aanroepen is in het Oude Testament een uitdrukking voor het aanbidden van de HEERE (Genesis 4:26; Joël 2:32). Dat de apostelen haar zonder aarzelen op Jezus toepassen (Romeinen 10:13), zegt veel over Wie Hij voor hen was.
Tot wie moet een christen bidden?
De gewone orde van het gebed in de Bijbel is: tot de Vader, door de Zoon, in de Heilige Geest. Jezus leerde Zijn discipelen bidden met de woorden 'Onze Vader, Die in de hemelen zijt!' (Mattheüs 6:9); meer daarover leest u bij het Onze Vader. Paulus vat het samen: 'Want door Hem hebben wij beiden den toegang door een Geest tot den Vader' (Efeze 2:18).
Die orde weerspiegelt het werk van de Drie-enige God in de verlossing. De Vader is de Bron, de Zoon is de Middelaar door Wie wij toegang hebben, en de Geest leert ons bidden; Hij roept in ons hart: Abba, Vader (Galaten 4:6). Wie zo bidt, bidt tot de ene God. Het gaat dus om één God in drie Personen, geen drie losse adressen.
Welke gebeden tot Jezus staan in de Bijbel?
Het Nieuwe Testament bevat verschillende gebeden die direct tot Christus gericht zijn:
- Stefanus bad bij zijn steniging: 'Heere Jezus, ontvang mijn geest' (Handelingen 7:59). Zijn laatste woorden waren een gebed tot Christus.
- Paulus bad de Heere driemaal om verlossing van de doorn in het vlees (2 Korinthe 12:8). Het antwoord, Mijn genade is u genoeg, wordt in hetzelfde vers met de kracht van Christus verbonden (2 Korinthe 12:9).
- Maran-atha staat aan het slot van Paulus' eerste brief aan de Korinthiërs (1 Korinthe 16:22). Dat Aramese woord kan gelezen worden als onze Heere komt, maar ook als gebed: onze Heere, kom. Meer daarover leest u bij de betekenis van maranatha.
- Het slot van de Bijbel is een gebed tot Christus: 'Ja, kom, Heere Jezus!' (Openbaring 22:20).
- In de hemel wordt het Lam aanbeden, samen met Hem Die op de troon zit (Openbaring 5:13).
Wie Stefanus' gebed in zijn verband wil lezen, vindt het in de uitleg van Handelingen 7. Deze voorbeelden laten zien dat gebed tot Christus de eerste christenen vanzelf afging, vooral in nood, bij het sterven en in het verlangen naar Zijn komst.
Mag u bidden tot de Heilige Geest?
In de Bijbel staat geen uitdrukkelijk gebed dat tot de Heilige Geest gericht is. Wel staat er dat de Geest ons in het bidden helpt: 'want wij weten niet, wat wij bidden zullen, gelijk het behoort, maar de Geest Zelf bidt voor ons met onuitsprekelijke zuchtingen' (Romeinen 8:26). Daarom bidden christenen vooral om de Heilige Geest, tot de Vader en in de Naam van Christus.
Toch heeft de kerk door de eeuwen heen ook tot de Heilige Geest gebeden. Een bekend voorbeeld is de middeleeuwse hymne Veni Creator Spiritus (Kom, Schepper Geest); vertalingen ervan worden nog in kerken gezongen. De reden is dat de Heilige Geest een Persoon is, en samen met de Vader en de Zoon waarachtig en eeuwig God. Wie God aanroept, mag Hem in elk van de drie Personen aanroepen. Of de Heilige Geest werkelijk een Persoon is, wordt uitgewerkt bij de vraag is de Heilige Geest een persoon.
Wel past hier enige terughoudendheid. Omdat de Schrift het gebed tot de Vader door de Zoon als regel geeft, blijft dat de gewone weg. Een gebed tot de Geest mag die orde aanvullen, maar niet vervangen.
Wat betekent bidden in Jezus' Naam?
Jezus beloofde Zijn discipelen: 'Al wat gij den Vader zult bidden in Mijn Naam, dat zal Hij u geven' (Johannes 16:23). Bidden in Jezus' Naam is geen toverformule aan het eind van een gebed. Het betekent: bidden op grond van wat Christus heeft gedaan, in vertrouwen op Zijn verdienste, en niet op onze eigen waardigheid.
Christus is de enige Middelaar tussen God en mensen (1 Timotheüs 2:5), en Hij leeft altijd om voor de Zijnen te bidden (Hebreeën 7:25). Daarom is er geen andere voorspraak nodig: geen heiligen, geen Maria, geen engelen.
Wat zeggen de belijdenisgeschriften?
In Zondag 45 van de Heidelbergse Catechismus staat wat bij een gebed hoort dat God aangenaam is. Het eerste is dat wij van harte aanroepen 'alleen den enigen waren God, Die Zich in Zijn Woord ons heeft geopenbaard' (Heidelbergse Catechismus, Zondag 45, vraag 117). Die ene God heeft Zich geopenbaard als Vader, Zoon en Heilige Geest. Het derde is de vaste grond dat Hij ons gebed om Christus' wil zeker wil verhoren.
Zondag 20 belijdt van de Heilige Geest 'dat Hij te zamen met den Vader en den Zoon waarachtig en eeuwig God is' (Heidelbergse Catechismus, Zondag 20, vraag 53). De Geloofsbelijdenis van Athanasius zegt dat het algemeen christelijk geloof hierin bestaat, dat wij de ene God in de Drieheid en de Drieheid in de Eenheid eren.
Artikel 26 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis gaat over de enige voorbidding van Christus. Het belijdt dat wij geen toegang tot God hebben dan alleen door de enige Middelaar en Voorspraak Jezus Christus, en wijst het aanroepen van heiligen af. Wij roepen de hemelse Vader aan door Christus, zoals Hij ons in het Onze Vader leerde.
'Laat ons dan met vrijmoedigheid toegaan tot den troon der genade' (Hebreeën 4:16)