Zondag 5 van de Heidelbergse Catechismus (HC zondag 5, vraag 12 tot en met 15) opent het tweede deel van de catechismus, het deel over de verlossing. Na de ellende van zondag 2 tot en met 4 komt de vraag of er een weg is om aan de verdiende straf te ontkomen en weer in Gods genade te komen. Het antwoord begint bij Gods gerechtigheid: aan haar moet volkomen betaald worden, door onszelf of door een ander.
Vraag 13 sluit de eerste weg af. Zelf betalen kunnen wij "in generlei wijze", dat wil zeggen op geen enkele manier, want wij maken de schuld nog dagelijks groter. Daarom leert het Onze Vader bidden om vergeving van onze schulden (Mattheüs 6:12). Vraag 14 sluit ook de tweede weg af: een bloot schepsel, een schepsel dat niet meer dan schepsel is, kan de last van Gods eeuwige toorn tegen de zonde niet dragen.
Zo komt vraag 15 uit bij de Middelaar die wij nodig hebben: een waarachtig en rechtvaardig mens, en tegelijk sterker dan alle schepselen, dus ook waarachtig God. Zondag 6 werkt dat verder uit en noemt Zijn Naam: onze Heere Jezus Christus. Jesaja 53 en 2 Korinthe 5:21 staan bij deze zondag als schriftbewijs: God heeft Hem, Die geen zonde gekend heeft, zonde voor ons gemaakt.