Ga naar hoofdinhoud
Oude Testament~540 v.Chr.

Belsazar in de Bijbel

Belsazar (Aramees; Akkadisch Bēl-šarra-uṣur) - “Waarschijnlijk: Bel, bescherm de koning”

Wie was Belsazar?

Belsazar was de laatste koning van Babel in het boek Daniël. Op een feestmaal dronk hij met zijn gasten uit de vaten van de tempel in Jeruzalem. Een hand schreef MENE, MENE, TEKEL, UPHARSIN op de wand. Daniël legde dat uit als Gods oordeel, en dezelfde nacht werd Belsazar gedood (Daniël 5:30).

Belsazar komt alleen in het boek Daniël voor. Daniël 5 vertelt zijn verhaal: het feestmaal, het schrift op de wand en zijn dood in dezelfde nacht. Daarnaast dateert Daniël twee visioenen naar zijn regering: de droom van de vier dieren "In het eerste jaar van Belsazar, den koning van Babel" (Daniël 7:1) en het gezicht van de ram en de bok in zijn derde jaar (Daniël 8:1). Het verhaal is kort en scherp getekend. De koning geeft een maaltijd voor duizend van zijn geweldigen en laat drinken uit de gouden en zilveren vaten die Nebukadnezar uit de tempel in Jeruzalem had weggevoerd. Terwijl de gasten hun goden van goud, zilver, koper, ijzer, hout en steen prijzen, verschijnen "vingeren van eens mensen hand" die op de kalk van de wand schrijven (Daniël 5:5). De koning verbleekt, de wijzen van Babel staan met lege handen, en pas op aanraden van de koningin wordt Daniël erbij gehaald. Daniël weigert de beloofde beloning, houdt de koning de vernedering van Nebukadnezar voor en zegt dan: "En gij, Belsazar, zijn zoon! hebt uw hart niet vernederd, alhoewel gij dit alles wel geweten hebt" (Daniël 5:22). Daarna leest hij het schrift: "MENE, MENE, TEKEL, UPHARSIN" (Daniël 5:25). God heeft het koninkrijk geteld, de koning is gewogen en te licht gevonden, en het rijk gaat naar de Meden en de Perzen. Diezelfde nacht wordt Belsazar gedood. Niet te verwarren met Beltsazar, met een t: dat is de Babylonische naam die Daniël zelf aan het hof kreeg (Daniël 1:7), volgens Nebukadnezar "naar den naam mijns gods" (Daniël 4:8). De namen lijken op elkaar, maar Belsazar is de koning en Beltsazar is de profeet.

Historische context

Daniël 5 speelt in de laatste nacht van het Nieuw-Babylonische rijk. Dat rijk had onder Nebukadnezar (ongeveer 605-562 voor Christus) zijn hoogtepunt beleefd. Na zijn dood volgden enkele korte regeringen, waaronder die van Evilmerodach, die Jojachin uit de gevangenis haalde (2 Koningen 25:27). Volgens Babylonische bronnen werd in 556 voor Christus Nabonidus koning, een man die niet uit de familie van Nebukadnezar stamde. Lange tijd was Belsazar buiten de Bijbel onbekend, en sommige critici twijfelden daarom aan zijn bestaan. Dat veranderde in de negentiende eeuw. Op kleicilinders van Nabonidus, gevonden in Ur, bidt de koning voor Bēl-šarra-uṣur, zijn oudste zoon. Het zogenoemde Versverslag van Nabonidus en de Nabonidus-kroniek vertellen dat Nabonidus ongeveer tien jaar in Tema in Arabië verbleef en het koningschap in Babel aan zijn zoon toevertrouwde. Belsazar regeerde daar dus in de praktijk als koning, terwijl zijn vader formeel koning bleef. Veel uitleggers verklaren daaruit dat hij Daniël niet de tweede, maar "de derde heerser in dit koninkrijk" maakte (Daniël 5:7): de tweede plaats was al bezet. Daniël 5 noemt Nebukadnezar meermalen de vader van Belsazar (Daniël 5:2; Daniël 5:11; Daniël 5:18). In het Aramees kan vader ook voorvader of voorganger betekenen. Sommigen denken daarnaast aan een familieband via zijn moeder, maar dat is een vermoeden: de bronnen zeggen het niet. De koningin die de feestzaal binnenkomt (Daniël 5:10), is waarschijnlijk niet zijn vrouw, want zijn vrouwen zaten al aan tafel (Daniël 5:3). Veel uitleggers zien in haar de koningin-moeder, die zich de dagen van Nebukadnezar nog herinnerde. In oktober 539 voor Christus viel Babel in handen van de Perzische koning Kores. De Babylonische kroniek van Nabonidus meldt dat zijn leger de stad zonder strijd binnenging. De Griekse geschiedschrijvers Herodotus en Xenophon, die later schreven, vertellen dat de stad werd ingenomen terwijl de inwoners feestvierden; hun verslagen verschillen in details. De Bijbel zegt alleen: "In dienzelfden nacht, werd Belsazar, der Chaldeen koning, gedood" (Daniël 5:30). Daarna ontving Darius de Meder het koninkrijk (Daniël 6:1), een figuur wiens identiteit in de geschiedenis niet vaststaat. Kores liet later de tempelvaten die Nebukadnezar had meegenomen, teruggeven (Ezra 1:7).

Karaktereigenschappen

+Positieve eigenschappen

  • Luistert naar de raad van de koningin en laat Daniël roepen (Daniël 5:10-13)
  • Houdt woord: hij laat Daniël eren zoals beloofd, ook na een hard oordeel (Daniël 5:29)

−Zwakke kanten

  • Hoogmoedig: hij verheft zich tegen de Heere des hemels (Daniël 5:23)
  • Ontheiligt de tempelvaten bij een drinkgelag ter ere van afgoden (Daniël 5:2-4)
  • Weet hoe God Nebukadnezar vernederde, maar vernedert zijn eigen hart niet (Daniël 5:22)

Theologische betekenis

Daniël 5 is in de eerste plaats een verhaal over de God Die oordeelt. Belsazar verhief zich "tegen den Heere des hemels" (Daniël 5:23) door de vaten van Zijn huis te gebruiken bij een drinkgelag ter ere van afgoden. Die vaten waren geheiligd voor de dienst van de HEERE. Veel uitleggers zien in het feest een bewuste spot: de vaten van de God van een overwonnen volk als bekers voor de goden van Babel. Het antwoord kwam nog in hetzelfde uur. Daniël legt de nadruk op verantwoordelijkheid. Belsazar had het voorbeeld van Nebukadnezar voor ogen: God vernederde die trotse koning "totdat hij bekende, dat God, de Allerhoogste, Heerser is over de koninkrijken der mensen" (Daniël 5:21). Toch wordt Belsazar verweten dat hij zijn hart niet vernederde, "alhoewel gij dit alles wel geweten hebt" (Daniël 5:22). Kennis maakt de schuld groter, niet kleiner. Het verwijt eindigt met woorden die voor ieder mens gelden: "dien God, in Wiens hand uw adem is, en bij Wien al uw paden zijn, hebt gij niet verheerlijkt" (Daniël 5:23). Het schrift zelf zegt drie dingen. God telt: Hij bepaalt de duur van een rijk en maakt er een einde aan. God weegt: de koning is "in weegschalen gewogen" en "te licht gevonden" (Daniël 5:27). God geeft: het koninkrijk gaat naar de Meden en de Perzen. Elders zegt de Schrift hetzelfde: "de HEERE weegt de harten" (Spreuken 21:2), en gemene en grote lieden zouden, "in de weegschaal opgewogen", samen "lichter zijn dan de ijdelheid" (Psalm 62:10). De val van Babel was aangekondigd. Jesaja hoorde de roep: "Babel is gevallen, zij is gevallen!" (Jesaja 21:9), en Jeremia sprak over de vorsten en wijzen van Babel die God dronken zou maken, zodat zij "een eeuwigen slaap slapen, en niet opwaken" (Jeremia 51:57). Ook de zeventig jaren van Jeremia 25:12 liepen ten einde; kort daarna onderzocht Daniël in de boeken wanneer de verwoesting van Jeruzalem zou eindigen (Daniël 9:2). In het Nieuwe Testament wordt Babylon het beeld van een wereldmacht die zich tegen God verheft, en klinkt dezelfde roep: "Zij is gevallen, zij is gevallen, Babylon, die grote stad" (Openbaring 14:8).

Naamsbetekenis

Oorspronkelijke naam

Belsazar (Aramees; Akkadisch Bēl-šarra-uṣur)

Betekenis

Waarschijnlijk: Bel, bescherm de koning

Sleutelmomenten

1

Een droom in het eerste jaar

In het eerste jaar van Belsazar ziet Daniël in een droom vier grote dieren uit de zee opkomen. Twee jaar later, in het derde jaar van Belsazar, volgt het gezicht van de ram en de bok (Daniël 8:1).

Daniël 7:1

2

Het feestmaal met de tempelvaten

Belsazar geeft een maaltijd voor duizend van zijn groten. Als hij wijn geproefd heeft, laat hij de gouden en zilveren vaten uit de tempel in Jeruzalem halen. Hij, zijn groten, zijn vrouwen en zijn bijwijven drinken eruit en prijzen hun goden.

Daniël 5:1-4

3

Het schrift op de wand

In datzelfde uur schrijven de vingers van een mensenhand op de kalk van de paleismuur, tegenover de kandelaar. De koning verbleekt en roept de sterrenkijkers, de Chaldeeën en de waarzeggers, maar geen van hen kan het schrift lezen.

Daniël 5:5-9

4

De raad van de koningin

De koningin komt de feestzaal binnen en wijst op Daniël, in wie al in de dagen van Nebukadnezar licht, verstand en wijsheid gevonden werd. Zij raadt de koning aan hem te laten roepen.

Daniël 5:10-12

5

Daniël weigert de geschenken

Belsazar belooft Daniël purper, een gouden keten en de derde plaats in het koninkrijk. Daniël wijst de geschenken af, maar zegt toe het schrift te lezen en uit te leggen.

Daniël 5:13-17

6

Het verwijt aan de koning

Daniël herinnert Belsazar eraan hoe God Nebukadnezar groot maakte en daarna om zijn hoogmoed vernederde. Belsazar wist dat alles, maar verhief zich tegen de Heere des hemels en eerde Hem niet.

Daniël 5:18-24

7

Mene, mene, tekel, upharsin

Daniël leest het schrift en legt het uit: God heeft het koninkrijk geteld en voleind, de koning is gewogen en te licht gevonden, en het rijk is verdeeld en aan de Meden en Perzen gegeven.

Daniël 5:25-28

8

Daniël geëerd, Belsazar gedood

Belsazar laat Daniël toch met purper en een gouden keten bekleden en tot derde heerser uitroepen. In dezelfde nacht wordt de koning van de Chaldeeën gedood.

Daniël 5:29-30

Belangrijke bijbelteksten

De volgende bijbelgedeelten zijn van belang om het leven en de rol van Belsazar beter te begrijpen.

Daniël 5:2

“Als Belsazar den wijn geproefd had, zeide hij, dat men de gouden en zilveren vaten voorbrengen zou, die zijn vader Nebukadnezar uit den tempel, die te Jeruzalem geweest was, weggevoerd had; opdat de koning en zijn geweldigen, zijn vrouwen en zijn bijwijven uit dezelve dronken.”

Het begin van de ontheiliging: de vaten uit de tempel van de HEERE worden bekers voor een drinkgelag.

Daniël 5:5

“Ter zelfder ure kwamen er vingeren van eens mensen hand voort, die schreven tegenover den kandelaar, op de kalk van den wand van het koninklijk paleis, en de koning zag het deel der hand, die daar schreef.”

Het antwoord van God komt in hetzelfde uur, midden in het feest en voor de ogen van de koning.

Daniël 5:22

“En gij, Belsazar, zijn zoon! hebt uw hart niet vernederd, alhoewel gij dit alles wel geweten hebt.”

De kern van het verwijt: Belsazar kende de vernedering van Nebukadnezar en leerde er niets van.

Daniël 5:23

“Maar gij hebt u verheven tegen den Heere des hemels, en men heeft de vaten van Zijn huis voor u gebracht, en gij, en uw geweldigen, uw vrouwen, en uw bijwijven hebben wijn uit dezelve gedronken, en de goden van zilver en goud, koper, ijzer, hout en steen, die niet zien, noch horen, noch weten, hebt gij geprezen; maar dien God, in Wiens hand uw adem is, en bij Wien al uw paden zijn, hebt gij niet verheerlijkt.”

Daniël zet de dode goden van Babel tegenover de levende God, Die de adem van de koning in Zijn hand heeft.

Daniël 5:25

“Dit nu is het schrift, dat daar getekend is: MENE, MENE, TEKEL, UPHARSIN.”

De woorden op de wand, in de spelling van de Statenvertaling. UPHARSIN betekent: en parsin, het meervoud van PERES.

Daniël 5:26

“Dit is de uitlegging dezer woorden: MENE; God heeft uw koninkrijk geteld, en Hij heeft het voleind.”

God bepaalt de duur van elk rijk. Het herhaalde MENE onderstreept dat het einde vaststaat.

Daniël 5:27

“TEKEL; gij zijt in weegschalen gewogen; en gij zijt te licht gevonden.”

Hieruit komt het gezegde gewogen en te licht bevonden. God weegt niet alleen daden, maar ook het hart.

Daniël 5:28

“PERES; uw koninkrijk is verdeeld, en het is den Meden en den Perzen gegeven.”

Het woord voor verdelen klinkt als de naam van de Perzen: het oordeel noemt al het volk dat Babel zal innemen.

Daniël 5:30

“In dienzelfden nacht, werd Belsazar, der Chaldeen koning, gedood.”

Het oordeel wordt zonder uitstel voltrokken. Hoe Belsazar stierf, vertelt de Bijbel niet.

Tijdperiode

~540 v.Chr.

Belsazar leefde in de tijd van het Oude Testament.

Gerelateerde personen

Lessen voor vandaag

Belsazar leert ons dat weten iets anders is dan buigen. Hij kende het verhaal van Nebukadnezar, en toch vernederde hij zijn hart niet (Daniël 5:22). Wij kunnen de Bijbel, de geschiedenis van de kerk en de waarschuwingen van onze ouders goed kennen en toch leven alsof God niet meekijkt. De Schrift zegt nuchter: "God laat Zich niet bespotten" (Galaten 6:7). Zijn feest laat ook zien hoe gemakkelijk het heilige gewoon wordt. De tempelvaten werden bekers voor een drinkgelag. Ook wij kunnen Gods Naam, Zijn Woord en Zijn dag lichtvaardig gebruiken, als iets dat ons dient in plaats van Hem. Eerbied is geen formaliteit, maar erkenning van Wie God is. Verder herinnert het schrift op de wand eraan dat God de tijd bepaalt. Belsazar vierde feest in de nacht waarin zijn rijk eindigde en rekende op morgen. Jezus vertelt over een rijke man die hetzelfde deed en hoorde: "Gij dwaas! in dezen nacht zal men uw ziel van u afeisen" (Lukas 12:20). Daarom is het wijs onze bekering niet uit te stellen en de tijd die wij krijgen te gebruiken. Tot slot zien wij in Daniël een voorbeeld van trouw. Hij weigerde de geschenken van de koning en sprak de waarheid, ook toen die hard was (Daniël 5:17). Wie door God gewogen wordt, kan niet op eigen gewicht rekenen. Daarom wijst de Schrift ons weg van onszelf naar Gods genade: "God wederstaat de hovaardigen, maar den nederigen geeft Hij genade" (Jakobus 4:6).

Bijbelse plaatsen

Veelgestelde vragen over Belsazar

Wie was Belsazar in de Bijbel?
Belsazar was de laatste koning van Babel die in de Bijbel voorkomt. Daniël 5 vertelt hoe hij op een groot feestmaal dronk uit de gouden en zilveren vaten die Nebukadnezar uit de tempel in Jeruzalem had meegenomen. Toen schreef een hand op de wand: MENE, MENE, TEKEL, UPHARSIN. Daniël legde uit dat God zijn koninkrijk had geteld, de koning had gewogen en te licht gevonden, en het rijk aan de Meden en Perzen gaf. In dezelfde nacht werd Belsazar gedood (Daniël 5:30). Volgens Babylonische bronnen was hij de oudste zoon van koning Nabonidus.
Wat betekent de naam Belsazar?
Belsazar is de bijbelse weergave van de Babylonische naam Bēl-šarra-uṣur. Die naam wordt meestal vertaald als: Bel, bescherm de koning. Bel betekent heer en was een titel van Marduk, de hoofdgod van Babel. De naam is dus een gebed tot een Babylonische god. Dat past bij het verhaal: op zijn laatste feest prees Belsazar de goden van goud en zilver, maar de God in Wiens hand zijn adem was, eerde hij niet (Daniël 5:23).
Waar staat Belsazar in de Bijbel?
Belsazar komt alleen in het boek Daniël voor. Zijn verhaal staat in Daniël 5: het feestmaal met de tempelvaten, het schrift op de wand, de uitleg door Daniël en zijn dood. Daarnaast wordt hij genoemd in de dateringen van twee visioenen van Daniël: de droom van de vier dieren in zijn eerste jaar (Daniël 7:1) en het gezicht van de ram en de bok in zijn derde jaar (Daniël 8:1). Buiten de Bijbel noemen spijkerschriftteksten van Nabonidus hem als diens oudste zoon.
Wat betekent mene, mene, tekel, upharsin?
In de Statenvertaling luidt het schrift: "MENE, MENE, TEKEL, UPHARSIN" (Daniël 5:25). Daniël legde het zelf uit. MENE: God heeft het koninkrijk geteld en voleind (Daniël 5:26). TEKEL: de koning is gewogen en te licht gevonden (Daniël 5:27). PERES: het koninkrijk is verdeeld en aan de Meden en Perzen gegeven (Daniël 5:28). UPHARSIN is het Aramese woordje u (en) met parsin, het meervoud van PERES. Veel uitleggers lezen de woorden ook als namen van gewichten: een mina, een sikkel en een halve mina. Daniël las er werkwoorden in: tellen, wegen en verdelen.
Wat betekent gewogen en te licht bevonden?
De uitdrukking komt uit Daniël 5:27, waar Daniël het woord TEKEL uitlegt: "gij zijt in weegschalen gewogen; en gij zijt te licht gevonden". In het Nederlands is daaruit het gezegde gewogen en te licht bevonden ontstaan: iemand voldoet niet aan wat er van hem verwacht wordt. In de Bijbel gaat het om meer dan een tekort aan kwaliteit. God had de koning gewogen naar zijn hart en zijn daden, en het oordeel was definitief: dezelfde nacht eindigde zijn leven. Elders zegt de Schrift: "de HEERE weegt de harten" (Spreuken 21:2).
Wat gebeurde er op het feestmaal van Belsazar?
Belsazar gaf een grote maaltijd voor duizend van zijn geweldigen (Daniël 5:1). Toen hij wijn gedronken had, liet hij de gouden en zilveren vaten halen die Nebukadnezar uit de tempel in Jeruzalem had weggevoerd. De koning, zijn groten, zijn vrouwen en zijn bijwijven dronken daaruit en prezen hun goden van goud, zilver, koper, ijzer, hout en steen (Daniël 5:3-4). Op dat moment verschenen de vingers van een mensenhand die op de wand schreven. De koning werd doodsbang en liet alle wijzen van Babel roepen.
Was Belsazar de zoon van Nebukadnezar?
Daniël 5 noemt Nebukadnezar zijn vader en Belsazar "zijn zoon" (Daniël 5:22). Uit Babylonische bronnen weten wij dat Belsazar de oudste zoon was van Nabonidus, die vanaf 556 voor Christus koning was en niet uit de familie van Nebukadnezar stamde. In het Aramees en Hebreeuws kan vader ook voorvader of voorganger betekenen, zoals Jezus de Zoon van David heet. Sommigen denken daarnaast aan een familieband via zijn moeder, maar dat blijft een vermoeden. De tekst gebruikt het woord in elk geval om Belsazar aan de geschiedenis van Nebukadnezar te binden.
Bestond Belsazar echt?
Ja. Lang was Belsazar alleen uit de Bijbel bekend, en sommige critici meenden daarom dat Daniël 5 een verzonnen koning noemde. In de negentiende eeuw werden in Ur kleicilinders van koning Nabonidus gevonden waarin hij bidt voor Bēl-šarra-uṣur, zijn oudste zoon. Het zogenoemde Versverslag van Nabonidus en de Nabonidus-kroniek vertellen dat Nabonidus jarenlang in Tema in Arabië verbleef en het koningschap in Babel aan deze zoon toevertrouwde. Daarmee is Belsazar een historisch bekende figuur. De Babylonische bronnen noemen hem kroonprins, niet koning, maar door die opdracht oefende hij in Babel wel de koninklijke macht uit.
Waarom bood Belsazar de derde plaats in het koninkrijk aan?
Belsazar beloofde dat wie het schrift kon lezen, met purper gekleed zou worden, een gouden keten zou krijgen en "de derde heerser in dit koninkrijk" zou zijn (Daniël 5:7). Veel uitleggers verklaren dat uit de historische situatie: zijn vader Nabonidus was formeel koning, Belsazar regeerde in Babel als tweede man, en dus was de derde plaats de hoogste die hij kon geven. Anderen lezen het woord als een titel: een van de drie hoogste bestuurders (vergelijk Daniël 6:3). Daniël wees de geschenken eerst af, maar na de uitleg liet Belsazar hem toch zo eren (Daniël 5:29). Nog in dezelfde nacht was het rijk ten einde.
Is Belsazar dezelfde als Beltsazar?
Nee. Belsazar is de koning van Babel uit Daniël 5. Beltsazar, met een t, is de Babylonische naam die de overste van de kamerlingen aan Daniël gaf: "en Daniel noemde hij Beltsazar" (Daniël 1:7). Nebukadnezar zegt dat die naam gegeven werd "naar den naam mijns gods" (Daniël 4:8). In Daniël 5:12 staan beide namen dicht bij elkaar, want de koningin herinnert Belsazar aan Daniël, "dien de koning den naam van Beltsazar gaf". Het gaat om twee verschillende personen.
Hoe kwam Belsazar aan zijn einde?
De Bijbel zegt het in één zin: "In dienzelfden nacht, werd Belsazar, der Chaldeen koning, gedood" (Daniël 5:30). Hoe hij stierf, wordt niet verteld. Daarna ontving Darius de Meder het koninkrijk (Daniël 6:1). Buitenbijbelse bronnen dateren de val van Babel in oktober 539 voor Christus, toen het leger van de Perzische koning Kores de stad innam. De Griekse geschiedschrijvers Herodotus en Xenophon, die later schreven, vertellen dat Babel viel terwijl de inwoners feestvierden. Zo ging in vervulling wat Jesaja had gehoord: "Babel is gevallen, zij is gevallen!" (Jesaja 21:9).
Wat kunnen wij leren van Belsazar?
Wij leren van Belsazar dat kennis van God niet genoeg is. Hij wist hoe God Nebukadnezar had vernederd, maar hij vernederde zijn eigen hart niet (Daniël 5:22). Zijn feest met de tempelvaten waarschuwt ons het heilige niet lichtvaardig te gebruiken. Het schrift op de wand herinnert eraan dat God de tijd bepaalt en de harten weegt. En de trouw van Daniël, die geen geschenken wilde maar wel de waarheid sprak, laat zien hoe wij ook tegenover machtigen eerlijk kunnen blijven.

Stel een vraag over Belsazar

Wilt u meer weten over Belsazar? Onze AI-gestuurde assistent helpt u met achtergrond, context en diepere inzichten uit de Bijbel.

Stel een vraag over Belsazar

Bijbelverhalen rond Belsazar

Verdiep u verder