Hazor in de Bijbel

Hazor lag in Opper-Galilea, ongeveer 15 kilometer ten noorden van het Meer van Galilea, aan de rand van het dal van de Hula. De stad lag aan de grote handelsweg van Egypte naar Damascus en Mesopotamië. Na de verdeling van het land hoorde zij bij Naftali (Jozua 19:36). De plaats is zeker bekend: het is Tel Hazor in het noorden van Israël.

Hazor, in het Hebreeuws Chatsor, hangt waarschijnlijk samen met het woord chatser, dat een omheinde plaats, een hof of een nederzetting aanduidt. De naam betekent dan ongeveer omheinde plaats of nederzetting. Het woord zegt niets over muren; de sterke vesting die Hazor werd, blijkt uit de geschiedenis, niet uit de naam. Omdat het een gewone benaming was, droegen meer plaatsen in Israël en daarbuiten deze naam.

De belangrijkste plaatsen zijn Jozua 11 (de verovering door Jozua), Jozua 12 en 19 (de lijst van koningen en het erfdeel van Naftali), Richteren 4 (koning Jabin en Sisera), 1 Samuël 12:9, 1 Koningen 9:15 (Salomo bouwt de stad op) en 2 Koningen 15:29 (de verovering door Assyrië). Andere plaatsen met de naam Hazor staan in Jozua 15, Nehemia 11 en Jeremia 49.

Jabin, de koning van Hazor, leidde een bondgenootschap van noordelijke koningen tegen Jozua. Na de slag bij de wateren van Merom nam Jozua de stad in en verbrandde haar (Jozua 11:10-13). In de richterentijd regeerde er weer een Jabin, wiens krijgsoverste Sisera Israël onderdrukte (Richteren 4:2). Salomo versterkte de stad (1 Koningen 9:15), en de Assyriërs namen haar in (2 Koningen 15:29).

De Bijbel noemt in Jozua 11:1 en in Richteren 4:2 een Jabin, koning van Hazor. De Jabin van Jozua werd gedood (Jozua 11:10), dus het gaat om twee verschillende koningen. Veel uitleggers denken dat Jabin een naam was die koningen van Hazor vaker droegen. De Schrift legt het verband niet uit; zeker is alleen dat Hazor opnieuw een macht werd die Israël kon onderdrukken.

Jozua 11:13 zegt dat Israël de steden die op hun heuvels stonden niet verbrandde, behalve Hazor alleen. Een uitdrukkelijke reden noemt de tekst niet. Wel zegt Jozua 11:10 dat Hazor vroeger het hoofd van al die koninkrijken was; veel uitleggers zien daarin de verklaring: het middelpunt van de vijandige macht werd geheel geoordeeld. De andere steden kon Israël zelf gaan bewonen (Deuteronomium 6:10).

Tel Hazor is een van de grootste opgegraven tels van Israël. Archeologen vonden er een verwoestingslaag met sporen van brand uit het einde van de Kanaänitische tijd, een stadspoort met zes kamers die vaak aan Salomo wordt toegeschreven, een diep watersysteem en sporen van de Assyrische verwoesting. Over de precieze datering en de duiding van deze lagen bestaat discussie onder archeologen.

Ja. Jozua 15:23 noemt een Hazor in het zuiden van Juda, en Jozua 15:25 nog Hazor-Hadattha en Kerioth-Hezron, dat is Hazor. Na de ballingschap woonden Benjaminieten in een Hazor (Nehemia 11:33). Jeremia 49:28-33 spreekt over de koninkrijken van Hazor bij Kedar, in de Arabische woestijn. Verder noemt de Bijbel En-Hazor in Naftali (Jozua 19:37) en Baal-Hazor bij Efraïm, waar Absalom schaapscheerders had (2 Samuël 13:23). Deze plaatsen zijn niet dezelfde als het Hazor van Jozua 11 in Galilea.