Korach in de Bijbel

Numeri 16:3

“En zij vergaderden zich tegen Mozes, en tegen Aaron, en zeiden tot hen: Het is te veel voor u, want deze ganse vergadering, zij allen, zijn heilig, en de HEERE is in het midden van hen; waarom dan verheft gijlieden u over de gemeente des HEEREN?”

De kern van de aanklacht. Het argument klinkt bijbels, maar wordt gebruikt om het door God gegeven gezag van Mozes en Aaron opzij te zetten.

Numeri 16:5

“En hij sprak tot Korach, en tot zijn ganse vergadering, zeggende: Morgen vroeg dan zal de HEERE bekend maken, wie de Zijne, en de heilige is, dien Hij tot Zich zal doen naderen; en wien Hij verkoren zal hebben, dien zal Hij tot Zich doen naderen.”

Mozes verdedigt zichzelf niet, maar legt de beslissing bij God. Wie mag naderen, hangt af van Gods verkiezing.

Numeri 16:9-10

“Is het u te weinig, dat de God van Israel u van de vergadering van Israel heeft afgescheiden, om ulieden tot Zich te doen naderen; om den dienst van des HEEREN tabernakel te bedienen, en te staan voor het aangezicht der vergadering, om hen te dienen? Daar Hij u, en al uw broederen, de kinderen van Levi, met u, heeft doen naderen; zoekt gij nu ook het priesterambt?”

Mozes ontmaskert het motief van Korach. Hij had als Leviet al een bevoorrechte plaats, maar wilde ook het priesterschap van Aaron.

Numeri 16:12

“En Mozes schikte heen, om Dathan en Abiram, de zonen van Eliab, te roepen; maar zij zeiden: Wij zullen niet opkomen!”

Dathan en Abiram, Rubenieten, weigeren zelfs het gesprek. Hun verzet richt zich tegen het leiderschap van Mozes en tegen de weg door de woestijn.

Numeri 16:32-33

“En de aarde opende haar mond, en verslond hen met hun huizen, en allen mensen, die Korach toebehoorden, en al de have. En zij voeren neder, zij en alles wat hunner was, levend ter helle; en de aarde overdekte hen, en zij kwamen om uit het midden der gemeente.”

Het oordeel dat Mozes had aangekondigd. Met "ter helle" bedoelt de Statenvertaling hier het dodenrijk: zij daalden levend in het graf.

Numeri 16:40

“Ter nagedachtenis voor de kinderen Israels, opdat niemand vreemds, die niet uit het zaad van Aaron is, nadere om reukwerk aan te steken voor het aangezicht des HEEREN; opdat hij niet worde als Korach, en zijn vergadering, gelijk als hem de HEERE door den dienst van Mozes gesproken had.”

De platen van de wierookvaten op het altaar hielden de gebeurtenis levend. Iedere priester die naderde, zag het teken.

Numeri 26:11

“Maar de kinderen van Korach stierven niet.”

Een korte zin met grote gevolgen. Uit deze zonen kwamen later de poortwachters en zangers die de Korachieten worden genoemd.

Psalm 42:1-2

“Een onderwijzing, voor den opperzangmeester, onder de kinderen van Korach. Gelijk een hert schreeuwt naar de waterstromen, alzo schreeuwt mijn ziel tot U, o God!”

In de Statenvertaling is het opschrift vers 1. Psalm 42 is de eerste van de elf psalmen die met de kinderen van Korach verbonden zijn.

Judas 1:11

“Wee hun, want zij zijn de weg van Kain ingegaan, en door de verleiding van het loon van Balaam zijn zij henengestort, en zijn door de tegenspreking van Korach vergaan.”

Judas gebruikt Korach als voorbeeld van verzet tegen het gezag dat God heeft ingesteld. De Statenvertaling schrijft hier Kain en Balaam.