Ga naar hoofdinhoud
Oude Testament~1400 v.Chr.

Mozes in de Bijbel

Moshe (Hebreeuws) - “Uit het water getrokken”

Wie was Mozes?

Mozes was de grote leider en wetgever van Israël die het volk uit de slavernij in Egypte bevrijdde. Hij ontving de Tien Geboden op de berg Sinaï en leidde Israël veertig jaar door de woestijn. De Bijbel noemt hem zachtmoediger dan alle mensen op de aardbodem, en na hem stond er in Israël geen profeet meer op zoals hij. Hij leefde waarschijnlijk in de vijftiende of de dertiende eeuw voor Christus.

Mozes is een van de meest invloedrijke personen in de hele Bijbel. Zijn leven omspant drie perioden van veertig jaar: veertig jaar aan het hof van Farao, veertig jaar als herder in Midian, en veertig jaar als leider van Israël door de woestijn. In elk van deze perioden vormde God hem voor zijn levensroeping. Als bevrijder leidde Mozes het volk Israël uit de slavernij in Egypte, een gebeurtenis die het fundament vormt van Israëls identiteit en geloof. De uittocht is niet zomaar een historische gebeurtenis; het is het centrale heilsfeit van het Oude Testament, zoals de kruisiging en opstanding dat zijn van het Nieuwe. Telkens wanneer Israël later Gods trouw wilde belijden, keerde het terug naar de uittocht, met de woorden waarmee de Tien Geboden beginnen: "Ik ben de HEERE uw God, Die u uit Egypteland, uit het diensthuis, uitgeleid heb" (Exodus 20:2). Als wetgever ontving Mozes op de berg Sinaï de Tien Geboden en het geheel van wetten, voorschriften en ceremoniën die de basis vormden van Israëls godsdienstig en maatschappelijk leven. De Torah (de vijf boeken van Mozes) is het fundament van de joodse en christelijke ethiek. Als profeet sprak Mozes namens God met een directheid die in het Oude Testament haar gelijke niet kent. God Zelf zegt over hem: "Van mond tot mond spreek Ik met hem, en door aanzien, en niet door duistere woorden" (Numeri 12:8). Deuteronomium 34:10 concludeert: "En er stond geen profeet meer op in Israel, gelijk Mozes, dien de HEERE gekend had, van aangezicht tot aangezicht."

Historische context

Wanneer Mozes precies leefde, is omstreden. 1 Koningen 6:1 plaatst de bouw van de tempel in het vierhonderdtachtigste jaar na de uittocht; letterlijk genomen komt de uittocht dan in de vijftiende eeuw voor Christus (rond 1446 v.Chr.), en die datering volgen veel behoudende uitleggers. Veel andere onderzoekers denken aan de dertiende eeuw voor Christus, tijdens het Nieuwe Rijk van Egypte, in de regering van Ramses II (circa 1279-1213 v.Chr.), mede omdat Exodus 1:11 de voorraadstad Raämses noemt. De Merenptah-stele (circa 1208 v.Chr.) bevat de oudste buitenbijbelse vermelding van Israël als volk in Kanaän. Mozes werd geboren in een tijd van onderdrukking. Het boek Exodus beschrijft hoe een nieuwe Farao, die Jozef niet meer kende, het volk Israël tot slavernij dwong. De Israëlieten bouwden voor Farao de voorraadsteden Pithom en Raämses, die doorgaans in de oostelijke Nijldelta worden gezocht. Farao beval zelfs dat alle pasgeboren Hebreeuwse jongens in de Nijl geworpen moesten worden, een volkerenmoord die de achtergrond vormt van Mozes' wonderlijke redding. Mozes' moeder Jochebed verborg hem drie maanden en legde hem daarna in een biezen kistje in de Nijl, waar de dochter van Farao hem vond en als zoon aannam. Zo groeide Mozes op aan het Egyptische hof, opgeleid in alle wijsheid van de Egyptenaren, terwijl zijn eigen moeder als voedster optrad. Handelingen 7:22 vermeldt dat Mozes "machtig in woorden en in werken" was; zijn opvoeding bereidde hem voor op leiderschap. Na de doodslag op een Egyptenaar vluchtte Mozes naar Midian (doorgaans gezocht in het huidige noordwesten van Saoedi-Arabië, ten oosten van de Golf van Akaba), waar hij veertig jaar als herder leefde bij zijn schoonvader Jethro. In de stilte van de woestijn vormde God de man van het hof om tot een nederige herder, een thema dat door de hele Bijbel loopt: God bereidt Zijn dienaren voor in de verborgenheid. De berg Sinaï (of Horeb), waar Mozes het brandende braambos zag en later de wet ontving, wordt traditioneel geïdentificeerd met de Jebel Musa in het zuiden van het Sinaïschiereiland; andere ligging is voorgesteld, maar zeker is het niet. Het landschap van woestijn, bergtoppen en wadi's vormt de achtergrond van Israëls vormende jaren als volk van God.

Karaktereigenschappen

+Positieve eigenschappen

  • Diepe nederigheid (Numeri 12:3)
  • Krachtige voorbede voor het volk
  • Moed tegenover Farao
  • Trouw aan Gods opdracht gedurende veertig jaar
  • Bereidheid om zichzelf op te offeren voor het volk
  • Directe, onbemiddelde relatie met God

−Zwakke kanten

  • Aanvankelijke onwil en excuses bij Gods roeping
  • Opvliegend karakter (doodslag, slaan op de rots)
  • Momenten van frustratie en moedeloosheid over het volk

Theologische betekenis

Mozes is de centrale figuur van het Oude Verbond. Hij is tegelijk bevrijder, wetgever, middelaar en profeet: vier rollen die alle vooruitwijzen naar Christus. De schrijver van de Hebreeënbrief stelt Mozes en Christus naast elkaar: "En Mozes is wel getrouw geweest in geheel zijn huis, als een dienaar", "Maar Christus, als de Zoon over Zijn eigen huis" (Hebreeën 3:5-6). Als bevrijder is Mozes een type van Christus. Zoals Mozes Israël bevrijdde uit de slavernij van Egypte, zo bevrijdt Christus Zijn volk uit de slavernij van zonde en dood. Het paaslam, ingesteld bij de uittocht, wijst rechtstreeks naar Christus: "Want ook ons Pascha is voor ons geslacht, namelijk Christus" (1 Korinthe 5:7). Het bloed aan de deurposten, dat bescherming bood tegen de verderver, is een voorafschaduwing van het bloed van Christus dat bevrijdt van Gods toorn. Als wetgever ontving Mozes de Torah, die de morele wil van God openbaart. De gereformeerde traditie onderscheidt drie gebruiken van de wet: als spiegel (die zonde ontmaskert), als teugel (die de samenleving ordent) en als regel (die de gelovige de weg wijst). Jezus kwam niet om de wet te ontbinden, maar om haar te vervullen (Mattheüs 5:17). De Heidelbergse Catechismus behandelt de Tien Geboden uitvoerig in Zondag 34-44 als regel der dankbaarheid. Als middelaar stond Mozes tussen God en het volk, een rol die haar volmaakte vervulling vindt in Christus: "En daarom is Hij de Middelaar des nieuwen testaments" (Hebreeën 9:15). Mozes' voorbede na het gouden kalf, waarbij hij vroeg om zelf uit Gods boek gedelgd te worden als God het volk niet zou vergeven (Exodus 32:32), is een indrukwekkende voorafschaduwing van Christus' plaatsvervangende offer. Mozes profeteerde zelf over de komst van een grotere Profeet: "Een Profeet, uit het midden van u, uit uw broederen, als mij, zal u de HEERE, uw God, verwekken; naar Hem zult gij horen" (Deuteronomium 18:15). Petrus past dit in Handelingen 3:22 rechtstreeks toe op Jezus Christus.

Naamsbetekenis

Oorspronkelijke naam

Moshe (Hebreeuws)

Betekenis

Uit het water getrokken

Betekenis van de naam Mozes: grondwoord, uitspraak en wie de naam droegen

Sleutelmomenten

1

De redding uit de Nijl

Baby Mozes wordt door zijn moeder in een biezen kistje gelegd en door de dochter van Farao gevonden en als zoon aangenomen: Gods voorzienigheid te midden van een volkerenmoord.

Exodus 2:1-10

2

De brandende braamstruik

God verschijnt aan Mozes in een braambos dat brandt maar niet verteerd wordt, en maakt Zich bekend: "Ik ZAL ZIJN, Die Ik ZIJN ZAL." Mozes ontvangt de opdracht om Israël uit Egypte te leiden.

Exodus 3:1-15

3

De tien plagen over Egypte

God slaat Egypte met tien plagen en oefent zo gerichten over de goden van Egypte (Exodus 12:12). De tiende plaag, de dood van de eerstgeborenen, leidt tot de instelling van het Pascha.

Exodus 7-12

4

De doortocht door de Rode Zee

God splijt de zee zodat Israël op droge grond kan oversteken, terwijl het Egyptische leger wordt verzwolgen: het beslissende bevrijdingsmoment.

Exodus 14:21-31

5

De wetgeving op de berg Sinaï

Mozes ontvangt de Tien Geboden en het verbondsboek op de berg Sinaï, te midden van donder, bliksem en bazuingeschal.

Exodus 19-20

6

Het gouden kalf

Terwijl Mozes op de berg is, maakt het volk een gouden kalf. Mozes treedt op als middelaar en pleit bij God voor het volk: een van de sterkste voorbeelden van voorbede in de Bijbel.

Exodus 32:1-35

7

Het water uit de rots bij Meriba

Mozes slaat in woede tweemaal op de rots in plaats van ertegen te spreken. Deze ongehoorzaamheid kost hem de intocht in het beloofde land.

Numeri 20:1-13

8

De afscheidsrede en dood van Mozes

Mozes houdt zijn afscheidsrede (Deuteronomium), ziet het beloofde land vanaf de berg Nebo en sterft. Hij wordt begraven op een plaats die niemand kent; volgens de gangbare uitleg begroef God Zelf hem.

Deuteronomium 34:1-12

Belangrijke bijbelteksten

De volgende bijbelgedeelten zijn van belang om het leven en de rol van Mozes beter te begrijpen.

Exodus 3:14

“En God zeide tot Mozes: Ik ZAL ZIJN, Die Ik ZIJN ZAL! Ook zeide Hij: Alzo zult gij tot de kinderen Israels zeggen: Ik ZAL ZIJN heeft mij tot ulieden gezonden!”

Gods zelfopenbaring aan Mozes bij het brandende braambos: de openbaring van Zijn eeuwige, onveranderlijke trouw.

Exodus 14:13

“Doch Mozes zeide tot het volk: Vreest niet, staat vast, en ziet het heil des HEEREN, dat Hij heden aan ulieden doen zal, want de Egyptenaars, die gij heden gezien hebt, zult gij niet weder zien in eeuwigheid.”

Mozes bemoedigt het volk bij de Rode Zee wanneer het leger van Farao nadert: een oproep tot geloof in Gods bevrijding.

Exodus 20:2-3

“Ik ben de HEERE uw God, Die u uit Egypteland, uit het diensthuis, uitgeleid heb. Gij zult geen andere goden voor Mijn aangezicht hebben.”

De opening van de Tien Geboden, gegrond in Gods bevrijdend handelen: de wet als antwoord op genade.

Numeri 12:3

“Doch de man Mozes was zeer zachtmoedig, meer dan alle mensen, die op den aardbodem waren.”

Het getuigenis van de Schrift over het karakter van Mozes, toen Aäron en Mirjam hem bekritiseerden.

Deuteronomium 6:4-5

“Hoor, Israel! de HEERE, onze God, is een enig HEERE! Zo zult gij den HEERE, uw God, liefhebben, met uw ganse hart, en met uw ganse ziel, en met al uw vermogen.”

Het Sjema: de centrale geloofsbelijdenis van Israël, door Jezus aangehaald als het eerste en grote gebod.

Deuteronomium 18:15

“Een Profeet, uit het midden van u, uit uw broederen, als mij, zal u de HEERE, uw God, verwekken; naar Hem zult gij horen.”

Mozes' profetie over de komende Profeet, door Petrus in Handelingen 3:22 toegepast op Jezus Christus.

Deuteronomium 34:10

“En er stond geen profeet meer op in Israel, gelijk Mozes, dien de HEERE gekend had, van aangezicht tot aangezicht.”

Het slotwoord van de Torah over Mozes' unieke positie, totdat de grotere Profeet, Jezus Christus, kwam.

Hebreeën 11:24-26

“Door het geloof heeft Mozes, nu groot geworden zijnde, geweigerd een zoon van Farao's dochter genoemd te worden; Verkiezende liever met het volk van God kwalijk gehandeld te worden, dan voor een tijd de genieting der zonde te hebben; Achtende de versmaadheid van Christus meerderen rijkdom te zijn, dan de schatten in Egypte; want hij zag op de vergelding des loons.”

De geloofskeuze van Mozes: liever lijden met Gods volk dan genieten van de rijkdom van Egypte.

Tijdperiode

~1400 v.Chr.

Mozes leefde in de tijd van het Oude Testament.

Gerelateerde personen

Bijbelboeken over Mozes

Lessen voor vandaag

Mozes leert ons allereerst dat God gewone mensen gebruikt voor buitengewone dingen. De man die begon met tegenwerpingen ("Wie ben ik, dat ik tot Farao zou gaan", Exodus 3:11; "ik ben geen man wel ter tale", Exodus 4:10) werd een van de grootste leiders die Israël ooit kende. God zoekt geen zelfverzekerde helden maar nederige mensen die beschikbaar zijn. Mozes leert ons ook het belang van voorbede. Keer op keer stond hij in de bres voor het volk, zelfs toen God dreigde hen te verdelgen. In een tijd waarin ieder vooral aan zichzelf denkt, herinnert Mozes ons eraan dat gelovigen geroepen zijn om voor anderen te pleiten: in gebed, in woord en in daad. Daarnaast waarschuwt Mozes ons voor de gevolgen van ongehoorzaamheid, ook na een lang leven van trouw. Het moment bij Meriba, waar hij in woede op de rots sloeg in plaats van ertegen te spreken, kostte hem de intocht in het beloofde land. Zelfs de grootste leiders zijn niet vrijgesteld van verantwoordelijkheid tegenover Gods woord. Mozes leert ons verder dat leiderschap dienen is. De Schrift noemt hem bij zijn sterven "de knecht des HEEREN" (Deuteronomium 34:5). De zachtmoedigheid waarmee hij kritiek verdroeg en het welzijn van het volk boven zijn eigen eer stelde, is een voorbeeld voor ieder die verantwoordelijkheid draagt. Ten slotte leert Mozes ons dat het einddoel niet altijd in ons eigen leven bereikt hoeft te worden. Hij zag het beloofde land maar mocht het niet binnengaan. Toch was zijn leven niet mislukt: God had hem gebruikt zoals Hij bedoeld had. Soms zaaien wij en oogsten anderen.

Bijbelse plaatsen

Veelgestelde vragen over Mozes

Wie was Mozes in de Bijbel?
Mozes was de grootste leider en profeet van het Oude Testament. Hij bevrijdde het volk Israël uit de slavernij in Egypte, ontving de Tien Geboden op de berg Sinaï en leidde Israël veertig jaar door de woestijn. De Bijbel noemt hem zachtmoediger dan alle mensen op de aardbodem (Numeri 12:3) en zegt dat er geen profeet meer opstond zoals hij, die de HEERE kende van aangezicht tot aangezicht (Deuteronomium 34:10).
Wanneer leefde Mozes?
Mozes leefde ergens tussen ongeveer 1530 en 1200 voor Christus; een exact jaartal geeft de Bijbel niet. Volgens 1 Koningen 6:1 begon Salomo met de tempelbouw in het vierhonderd en tachtigste jaar na de uittocht. Wie dat letterlijk rekent, komt uit bij een uittocht rond 1446 v.Chr. Mozes was toen tachtig jaar oud (Exodus 7:7) en stierf veertig jaar later op 120-jarige leeftijd (Deuteronomium 34:7). Veel andere onderzoekers plaatsen de uittocht in de dertiende eeuw voor Christus, in de tijd van farao Ramses II.
Wanneer is Mozes geboren?
Bij de vroege datering van de uittocht (rond 1446 v.Chr.) is Mozes rond 1526 v.Chr. geboren, want hij was tachtig toen hij voor Farao stond (Exodus 7:7). Bij de late datering, in de dertiende eeuw, valt zijn geboorte rond 1330 tot 1300 v.Chr. Zeker is dat hij geboren werd toen Farao de Hebreeuwse jongetjes liet doden, en dat zijn moeder hem drie maanden verborg (Exodus 2:1-3).
Was Mozes een profeet?
Ja. De Bijbel noemt Mozes de grootste profeet van het Oude Testament: "En er stond geen profeet meer op in Israel, gelijk Mozes, dien de HEERE gekend had, van aangezicht tot aangezicht" (Deuteronomium 34:10). Ook Hosea zegt: "Maar de HEERE voerde Israel op uit Egypte door een profeet" (Hosea 12:14). Mozes kondigde zelf een Profeet aan die God zou verwekken (Deuteronomium 18:15). Petrus en Stefanus zien die belofte in Christus vervuld (Handelingen 3:22 en 7:37).
Is Moses dezelfde als Mozes?
Ja. Moses is de spelling in onder meer het Engels en het Duits; in het Nederlands schrijven wij Mozes. In het Hebreeuws heet hij Moshe. Het gaat steeds om dezelfde man: de zoon van Amram en Jochebed uit de stam Levi, de broer van Aäron en Mirjam, die Israël uit Egypte leidde.
Hoe werd Mozes gered als baby?
Farao had bevolen alle Hebreeuwse jongetjes in de rivier te werpen. Mozes' moeder Jochebed verborg hem drie maanden en legde hem daarna in een met lijm en pek waterdicht gemaakt biezen kistje in het riet van de Nijl. De dochter van Farao vond hem, kreeg medelijden en nam hem aan als zoon. Op voorstel van Mozes' zuster werd zijn eigen moeder als voedster aangesteld: Gods voorzienigheid in actie.
Wat gebeurde er bij de brandende braamstruik?
Bij de berg Horeb zag Mozes een braambos dat in brand stond maar niet verteerd werd. God sprak vanuit het braambos en maakte Zich bekend: "Ik ZAL ZIJN, Die Ik ZIJN ZAL" (Exodus 3:14). Hij gaf Mozes de opdracht om naar Farao te gaan en het volk Israël uit Egypte te leiden. Het was het keerpunt in Mozes' leven.
Wat zijn de tien plagen van Egypte?
De tien plagen waren: water in bloed, kikvorsen, luizen (of muggen), steekvliegen, veepest, zweren, hagel, sprinkhanen, duisternis, en de dood van de eerstgeborenen. Ze toonden Gods macht over Egypte en zijn goden; Exodus 12:12 spreekt van gerichten over "alle goden der Egyptenaren". Veel uitleggers verbinden afzonderlijke plagen met bepaalde Egyptische goden, al doet de Bijbel dat zelf niet per plaag. De tiende plaag leidde tot de instelling van het Pascha en de uittocht uit Egypte.
Waarom mocht Mozes het beloofde land niet binnengaan?
Bij Meriba in de woestijn beval God Mozes om tegen de rots te spreken zodat er water zou stromen. In zijn woede over het opstandige volk sloeg Mozes tweemaal op de rots met zijn staf. God oordeelde dat Mozes en Aäron Hem niet hadden geloofd en Hem niet hadden geheiligd voor de ogen van de Israëlieten, en zei dat zij het volk niet in het land zouden brengen (Numeri 20:12).
Wat is de betekenis van de Tien Geboden?
De Tien Geboden zijn de kern van Gods morele wet, door Mozes ontvangen op de berg Sinaï. In de gereformeerde indeling regelen de eerste vier geboden de relatie met God (geen andere goden, geen beelden, Gods naam niet ijdel gebruiken, de sabbat heiligen). De laatste zes regelen de onderlinge verhoudingen (ouders eren, niet doden, niet echtbreken, niet stelen, geen vals getuigenis, niet begeren).
Was Mozes een voorafschaduwing van Jezus?
Ja, op meerdere manieren. Zoals Mozes Israël bevrijdde uit Egypte, bevrijdt Jezus Zijn volk van zonde. Zoals Mozes de wet gaf, brengt Jezus het evangelie. Zoals Mozes middelaar was tussen God en het volk, is Christus de Middelaar van het nieuwe verbond. Mozes zelf profeteerde over een komende Profeet "als mij" (Deuteronomium 18:15).
Wat betekent de naam Mozes?
De naam Mozes komt van het Hebreeuwse "Moshe" en wordt in Exodus 2:10 verklaard met de woorden van de dochter van Farao: "Want ik heb hem uit het water getogen." De naam betekent dus: uit het water getrokken. Hij herinnert blijvend aan Gods reddend ingrijpen bij het begin van Mozes' leven.
Hoe lang leidde Mozes het volk Israël?
Mozes leidde het volk Israël veertig jaar door de woestijn, van de uittocht uit Egypte tot aan de grens van het beloofde land. Zijn totale leven omspande 120 jaar: veertig jaar aan het hof van Farao, veertig jaar als herder in Midian en veertig jaar als leider van Israël.
Wat kunnen wij leren van Mozes?
Mozes leert ons dat God gewone mensen roept voor buitengewone taken, dat nederigheid krachtiger is dan eigendunk, dat voorbede een heilige roeping is, en dat zelfs grote leiders verantwoording schuldig zijn aan God. Zijn leven toont dat trouwe dienst niet altijd eindigt met een zichtbaar resultaat, maar wel met Gods goedkeuring.

Stel een vraag over Mozes

Wilt u meer weten over Mozes? Onze AI-gestuurde assistent helpt u met achtergrond, context en diepere inzichten uit de Bijbel.

Stel een vraag over Mozes

Bijbelverhalen rond Mozes

Verdiep u verder