De opstand van Korach

De opstand van Korach staat in Numeri 16, in de jaren dat Israël door de woestijn trok, na de terugkeer van de twaalf verspieders. Het is de geschiedenis van mannen die het priesterschap van Aäron niet wilden erkennen, en van de HEERE Die Zelf liet zien wie Hij verkoren had.

Waarom kwam Korach in opstand tegen Mozes en Aäron?

Korach was een Leviet en een neef van Mozes en Aäron. Met hem kwamen Dathan, Abiram en On uit de stam Ruben in verzet, samen met tweehonderdvijftig oversten van de vergadering, mannen van naam. Zij zeiden tegen Mozes en Aäron: "Het is te veel voor u" (Numeri 16:3). Heel de vergadering was heilig, vonden zij; waarom verhieven die twee zich dan boven de gemeente van de HEERE?

Mozes viel op zijn aangezicht en legde de zaak in Gods hand: "Morgen vroeg dan zal de HEERE bekend maken, wie de Zijne, en de heilige is" (Numeri 16:5). Korach en zijn mannen moesten wierookvaten nemen en reukwerk brengen voor het aangezicht van de HEERE. Mozes noemde ook waar het om ging. De Levieten mochten God al dienen bij de tabernakel, maar Mozes vroeg: "zoekt gij nu ook het priesterambt" (Numeri 16:10)? Daarom zei hij: "gij zijt vergaderd tegen den HEERE" (Numeri 16:11). Dathan en Abiram weigerden te komen. Zij noemden Egypte een land van melk en honing, en verweten Mozes dat hij hen in de woestijn liet sterven.

Wat gebeurde er met Korach, Dathan en Abiram?

De volgende dag stonden Korach en de tweehonderdvijftig mannen met hun wierookvaten bij de tent der samenkomst. Korach riep de hele vergadering bijeen, en de heerlijkheid van de HEERE verscheen. God zei dat Mozes en Aäron zich moesten afscheiden, want Hij zou de vergadering in een ogenblik verteren. Maar zij vielen op hun aangezicht en pleitten voor het volk. Toen moest het volk weggaan bij de tenten van Korach, Dathan en Abiram. Mozes zei dat nu zou blijken of hij door de HEERE gezonden was. Nauwelijks was hij uitgesproken, of "De aarde opende haar mond, en verslond hen met hun huizen" (Numeri 16:32). Numeri 26:10 zegt dat de aarde ook Korach verslond. Een vuur van de HEERE verteerde de tweehonderdvijftig mannen die reukwerk offerden. Hun koperen wierookvaten werden een overtrek voor het altaar, als teken voor Israël (Numeri 16:38-40).

Hoe hield Aäron de plaag tegen?

De volgende dag murmureerde de hele vergadering: Mozes en Aäron hadden het volk van de HEERE gedood, zeiden zij. De wolk bedekte de tent, en er brak een plaag uit. Op het woord van Mozes nam Aäron zijn wierookvat met vuur van het altaar, liep midden in de gemeente en deed verzoening over het volk. "En hij stond tussen de doden en tussen de levenden; alzo werd de plaag opgehouden" (Numeri 16:48). Veertienduizend zevenhonderd mensen waren gestorven. De geschiedenis gaat verder met de staf van Aäron die bloeit; de uitleg bij Numeri 16 gaat vers voor vers door het hoofdstuk.

Korach was een zoon van Jizhar, en Jizhar was een broer van Amram, de vader van Mozes en Aäron (Exodus 6:17-20). De Kohathieten droegen het heilige gereedschap van de tabernakel, maar zij mochten het niet aanraken (Numeri 4:15); het priesterambt was aan Aäron en zijn zonen gegeven (Exodus 28:1). On, de zoon van Peleth, wordt na Numeri 16:1 niet meer genoemd; wat er met hem gebeurde, zegt de Bijbel niet. Numeri 26:11 zegt dat de kinderen van Korach niet stierven. Hun nakomelingen waren later poortwachters (1 Kronieken 9:19) en zangers, en boven onder meer Psalm 42 en Psalm 84 staan de kinderen van Korach. In de Hebreeuwse Bijbel en sommige vertalingen is Numeri 16:36-50 genummerd als Numeri 17:1-15.

De vraag in Numeri 16 is wie tot God mag naderen, en God beantwoordt die vraag Zelf. Korach sprak vrome woorden: heel de gemeente is heilig, en de HEERE is in hun midden. Maar Mozes noemde het bij de naam: wie zich verzet tegen de orde die God gaf, verzet zich tegen God. Psalm 106:16 vat het samen: zij benijdden Mozes en Aäron, "den heilige des HEEREN". Judas 1:11 gebruikt de geschiedenis nog als waarschuwing voor wie "door de tegenspreking van Korach vergaan".

Tegelijk is dit hoofdstuk vol voorbede. Twee keer vallen Mozes en Aäron op hun aangezicht als God de vergadering wil verteren. En juist de priester die Korach niet wilde erkennen, loopt met het reukwerk midden in het volk en staat tussen de doden en de levenden. Veel uitleggers zien hierin iets wat vooruitwijst naar de Heere Jezus, de Hogepriester Die God Zelf aanstelde (Hebreeën 5:4-5) en Die "altijd leeft om voor hen te bidden" (Hebreeën 7:25).

Ook in het oordeel blijft genade: de kinderen van Korach stierven niet, en hun nakomelingen zongen later de lof van de HEERE. Paulus lijkt de woorden van Mozes op te nemen: "De Heere kent degenen, die de Zijnen zijn" (2 Timotheüs 2:19).

God bepaalt hoe wij tot Hem mogen komen, niet onze eigen gedachten over heiligheid. Korach wilde naderen op zijn eigen voorwaarden. God heeft één weg gegeven: "er is ook een Middelaar Gods en der mensen, de Mens Christus Jezus" (1 Timotheüs 2:5). Wie zo tot God komt, mag weten dat Hij de Zijnen kent.

Wie de orde verwerpt die God Zelf gaf, verzet zich tegen God (Numeri 16:11). Paulus houdt het ons voor: "En murmureert niet, gelijk ook sommigen van hen gemurmureerd hebben" (1 Korinthe 10:10). Mozes laat ook zien wat wel kan als iemand zich tegen ons keert: hij viel op zijn aangezicht, legde de zaak bij de HEERE en bad voor het volk dat hem verwijten maakte.

God is heilig, en Hij is ook Degene Die de plaag stilt. Aäron stond tussen de doden en de levenden omdat God een priester had gegeven. Dat mogen wij in gezin en kinderwerk niet verzwijgen: de ernst van de opstand en de redding door de verzoening horen bij elkaar.