De man die blind geboren was

Johannes 9 vertelt hoe de Heere Jezus een man genas die blind geboren was. Kort daarvoor wilde men Hem in de tempel stenigen (Johannes 8:59). Het hele hoofdstuk draait om één genezing en om de vraag Wie Jezus is.

Wat vroegen de discipelen over de blinde man?

In het voorbijgaan zag Jezus een mens die blind was van de geboorte af. Zijn discipelen vroegen wie er gezondigd had, de man zelf of zijn ouders. Jezus wees beide antwoorden af: "Noch deze heeft gezondigd, noch zijn ouders, maar dit is geschied, opdat de werken Gods in hem zouden geopenbaard worden" (Johannes 9:3). Hij zei ook: "Zolang Ik in de wereld ben, zo ben Ik het Licht der wereld" (Johannes 9:5).

Hoe genas Jezus de blindgeborene?

Jezus spoog op de aarde, maakte slijk van het speeksel en streek dat op de ogen van de blinde. Toen zei Hij: "Ga heen, was u in het badwater Siloam" (Johannes 9:7). De man ging, waste zich en kwam ziende terug. Om genezing had hij niet gevraagd; Jezus zag hem en begon.

De buren twijfelden of dit de man was die zat en bedelde. Hij zei zelf dat hij het was, en vertelde wat de Mens, genaamd Jezus, gedaan had.

Wat zeiden de Farizeeën over de genezing?

Men bracht de man bij de Farizeeën. Het was sabbat toen Jezus het slijk maakte en zijn ogen opende (Johannes 9:14). Sommigen zeiden daarom dat Jezus niet van God was, anderen vroegen hoe een zondaar zulke tekenen kon doen. De man zelf noemde Jezus een Profeet.

De Joden geloofden niet dat hij blind geweest was en riepen zijn ouders. Die bevestigden dat hij hun zoon was en blind geboren. Hoe hij nu zag, zeiden zij niet te weten; zij verwezen naar hemzelf. Zij waren bang, want wie Jezus als de Christus beleed, zou uit de synagoge geworpen worden (Johannes 9:22). Toen de leiders de man opnieuw riepen en zeiden dat Jezus een zondaar was, antwoordde hij: "een ding weet ik, dat ik blind was, en nu zie" (Johannes 9:25). Hij hield vol dat Jezus niets zou kunnen doen als Hij niet van God was. Zij zeiden dat hij geheel in zonden geboren was en wierpen hem uit (Johannes 9:34).

Wat gebeurde er toen Jezus de man weer vond?

Jezus hoorde het, en toen Hij de man vond, vroeg Hij of hij geloofde in de Zoon van God. De man vroeg wie Hij was, opdat hij in Hem kon geloven. Jezus zei dat hij Hem gezien had: Hij was het Die met hem sprak. Toen zei de man: "Ik geloof, Heere"! En hij aanbad Hem (Johannes 9:38).

Het hoofdstuk eindigt met een woord van Jezus over oordeel. Hij was gekomen "opdat degenen, die niet zien, zien mogen, en die zien, blind worden" (Johannes 9:39). Tegen Farizeeën die vroegen of zij dan ook blind waren, zei Jezus dat hun zonde bleef, juist omdat zij zeiden dat zij zagen (Johannes 9:41).

Het badwater Siloam lag in Jeruzalem; Jezus noemt de toren in Siloam bij hen die in Jeruzalem wonen (Lukas 13:4). Johannes vertaalt de naam: uitgezonden. In hetzelfde hoofdstuk spreekt Jezus over Hem Die Hem gezonden heeft (Johannes 9:4).

Op de sabbat mocht geen werk gedaan worden (Exodus 20:10). Sommige Farizeeën zagen in deze genezing een overtreding van de sabbat (Johannes 9:16). Ook de zieke bij het bad van Bethesda genas Jezus op een sabbat (Johannes 5:9). Uit de synagoge geworpen worden was een uitsluiting uit de gemeenschap; hoe ver die ging, zegt de tekst niet. Later beleden zelfs oversten hun geloof niet uit vrees daarvoor (Johannes 12:42).

Jezus doet hier wat de Schrift van God Zelf zegt: "De HEERE opent de ogen der blinden" (Psalm 146:8). Jesaja had beloofd dat in de tijd van het heil der blinden ogen opengedaan zouden worden (Jesaja 35:5). De man zegt het zelf: van alle eeuw was het niet gehoord dat iemand de ogen van een blindgeborene geopend had (Johannes 9:32). Het teken wijst naar Wie Jezus is. Toen de discipelen van Johannes de Doper vroegen of Hij Degene was Die komen zou, wees Jezus Zelf op zulke tekenen: "De blinden worden ziende" (Mattheüs 11:5).

Jezus wijst de gedachte af dat deze blindheid de straf was voor een bepaalde zonde. Daarmee ontkent Hij niet dat er zonde in de wereld is, maar Hij richt de blik op wat God in dit leven wil openbaren. Ook bij de toren in Siloam weigerde Jezus de slachtoffers schuldiger te noemen dan anderen (Lukas 13:4).

Johannes laat zien hoe het licht voor de man steeds helderder wordt. Eerst spreekt hij over de Mens, genaamd Jezus (Johannes 9:11), dan over een Profeet (Johannes 9:17), dan over Iemand Die van God is (Johannes 9:33), en ten slotte aanbidt hij Hem (Johannes 9:38). De Farizeeën die zeggen te zien, worden intussen steeds blinder. Zo wordt waar wat Jezus van Zichzelf zegt: "Ik ben het licht der wereld" (Johannes 8:12). De lichamelijke blindheid wordt een beeld van geestelijke blindheid; die lijn trekt Jezus Zelf aan het slot (Johannes 9:39). Johannes schreef de tekenen op met dit doel: "opdat gij gelooft, dat Jezus is de Christus, de Zone Gods" (Johannes 20:31).

De Heere Jezus zag de blinde voordat de man Hem kon zien. En toen anderen hem uitgeworpen hadden, vond Jezus de man en sprak hem aan (Johannes 9:35); Hij liet hem niet aan zijn lot over. Dat is troost voor wie om Christus’ wil wordt afgewezen: Hij laat de Zijnen niet los.

Bij ziekte en beperking vragen wij snel naar schuld. Jezus wijst ons van de vraag waarom naar de vraag wat God wil openbaren. Dat beantwoordt niet elke vraag, maar het verbiedt ons wel om een ander zijn lijden als straf aan te rekenen.

Om van Jezus te getuigen is geen grote kennis nodig. De man wist veel niet, maar hij zei wat God aan hem gedaan had: "een ding weet ik, dat ik blind was, en nu zie" (Johannes 9:25). Wie door genade heeft leren zien, mag dat eenvoudig vertellen, ook als het iets kost.

Het slot houdt ons staande. Wie zegt dat hij ziet en Jezus niet nodig heeft, blijft in zijn zonde (Johannes 9:41). Het is genade wanneer God ons onze blindheid laat zien en onze ogen opent voor Christus.