Lachis in de Bijbel

Lachis lag in de Laagte van Juda, het heuvelland tussen de kustvlakte en het bergland, ongeveer 40 kilometer ten zuidwesten van Jeruzalem. De stad bewaakte de wegen van de kust naar Hebron en Jeruzalem. De plaats wordt algemeen gelijkgesteld met Tel Lachis, ook Tell ed-Duweir genoemd, in het zuiden van het huidige Israël. Die identificatie geldt als zeker.

De betekenis van de naam Lachis is onzeker; de Bijbel zelf legt hem niet uit. De profeet Micha speelt wel met de klank van de naam. Hij roept de inwoners van Lachis op de snelle dieren voor de wagen te spannen (Micha 1:13), en het Hebreeuwse woord voor die dieren klinkt bijna als de stadsnaam. Zo verbindt hij de stad met paarden en wagens; waarom precies, zegt de tekst niet.

Lachis komt voor in Jozua 10, 12 en 15 (de verovering en de verdeling van het land), in 2 Koningen 14, 18 en 19 en 2 Kronieken 11, 25 en 32 (Rehabeam, Amazia en Sanherib), in Jesaja 36 en 37, in Jeremia 34:7, in Micha 1:13 en in Nehemia 11:30. De Statenvertaling schrijft de naam overal als Lachis.

Jozua nam Lachis op de tweede dag van het beleg in (Jozua 10:32). Rehabeam maakte er een vaste stad van, en koning Amazia werd er na zijn vlucht uit Jeruzalem gedood (2 Koningen 14:19). Sanherib van Assyrië belegerde Lachis en ontving er de schatting van Hiskia (2 Koningen 18:14). Tijdens het beleg van Jeruzalem door Babel was Lachis een van de laatste vestingen die nog stonden (Jeremia 34:7).

Het Lachisreliëf bestaat uit stenen wandpanelen uit het paleis van Sanherib in Nineve. Zij tonen de belegering van Lachis: stormrammen tegen de muren, verdedigers op de torens, gevangenen die worden weggevoerd en Sanherib op zijn troon die de buit in ontvangst neemt. De panelen werden in de negentiende eeuw opgegraven en staan nu in het British Museum in Londen. Een opschrift bij de panelen zegt dat de buit van Lachis voor Sanherib langs trok; zo tonen zij de inname die de Bijbel niet beschrijft.

De Lachisbrieven zijn beschreven potscherven (ostraca) die in de jaren dertig van de twintigste eeuw in het poortgebied van Lachis zijn gevonden. Het zijn berichten van een officier op een post in het land aan een bevelhebber in Lachis, uit de laatste jaren voor de val van Juda. In één brief schrijft de afzender dat men uitkijkt naar de vuurtekens van Lachis, omdat Azeka niet te zien is. Velen leggen dat naast Jeremia 34:7.

De Bijbel zegt alleen dat Sanherib de vaste steden van Juda innam en dat hij voor Lachis lag (2 Koningen 18:13, 2 Kronieken 32:9). Over de afloop van het beleg zwijgt de tekst. De Assyrische reliëfs uit Nineve beelden de inname van Lachis uit, en bij de opgraving zijn een Assyrische belegeringswal en een verwoestingslaag gevonden die meestal aan Sanherib worden toegeschreven. Jeruzalem bleef wel gespaard (2 Koningen 19:35-36).

Micha zegt dat Lachis voor de dochter van Sion het beginsel der zonde is, omdat de overtredingen van Israël in de stad gevonden werden (Micha 1:13). Welke zonde hij bedoelt, zegt hij niet. Veel uitleggers denken aan het vertrouwen op paarden en wagens, waarop Micha met de klank van de naam lijkt te zinspelen. Anderen denken dat afgodendienst uit het noordelijke rijk via Lachis Juda binnenkwam.

Tel Lachis is een grote ruïneheuvel in het zuiden van Israël die in de twintigste en eenentwintigste eeuw uitgebreid is opgegraven. Bezoekers zien er de resten van de stadspoorten, de fundering van een groot gebouw dat vaak als paleis of residentie wordt geduid, en de Assyrische belegeringswal aan de zuidwestkant. Vondsten als de Lachisbrieven zijn in musea ondergebracht.