Ga naar hoofdinhoud

Psalm 42

Samenvatting

Psalm 42 is een onderwijzing van de kinderen van Korach over het verlangen naar God van iemand die ver van Gods huis is. De psalm opent met het beeld van een hert dat schreeuwt naar de waterstromen en keert twee keer terug naar hetzelfde refrein: "Wat buigt gij u neder, o mijn ziel!" In de Statenvertaling telt Psalm 42 twaalf verzen, omdat het opschrift daar als vers 1 meetelt.

Lees de volledige uitleg →
SV
1Een onderwijzing, voor den opperzangmeester, onder de kinderen van Korach.
2Gelijk een hert schreeuwt naar de waterstromen, alzo schreeuwt mijn ziel tot U, o God!
3Mijn ziel dorst naar God, naar den levenden God; wanneer zal ik ingaan, en voor Gods aangezicht verschijnen?
4Mijn tranen zijn mij tot spijs dag en nacht; omdat zij den gansen dag tot mij zeggen: Waar is uw God?
5Ik gedenk daaraan, en stort mijn ziel uit in mij, omdat ik placht heen te gaan onder de schare, en met hen te treden naar Gods huis, met een stem van vreugdegezang en lof, onder de feesthoudende menigte.
6Wat buigt gij u neder, o mijn ziel! en zijt onrustig in mij? Hoop op God, want ik zal Hem nog loven voor de verlossingen Zijns aangezichts.
7O mijn God! mijn ziel buigt zich neder in mij, daarom gedenk ik Uwer uit het land van de Jordaan, en Hermon, uit het klein gebergte.
8De afgrond roept tot den afgrond, bij het gedruis Uwer watergoten; al Uw baren en Uw golven zijn over mij heengegaan.
9Maar de HEERE zal des daags Zijn goedertierenheid gebieden, en des nachts zal Zijn lied bij mij zijn; het gebed tot den God mijns levens.
10Ik zal zeggen tot God: Mijn Steenrots! waarom vergeet Gij mij? Waarom ga ik in het zwart, vanwege des vijands onderdrukking?
11Met een doodsteek in mijn beenderen honen mij mijn wederpartijders, als zij den gansen dag tot mij zeggen: Waar is uw God?
12Wat buigt gij u neder, o mijn ziel! en wat zijt gij onrustig in mij? Hoop op God, want ik zal Hem nog loven; Hij is de menigvuldige Verlossing mijns aangezichts, en mijn God.

Psalm 42 in het kort: als een hert naar water

Psalm 42 is het gebed van iemand die ver van Gods huis is en naar God verlangt zoals een dier in de droogte naar water. Na het opschrift opent de Statenvertaling met “Gelijk een hert schreeuwt naar de waterstromen, alzo schreeuwt mijn ziel tot U, o God” (vers 2). Vers 3 maakt dat verlangen concreet: “Mijn ziel dorst naar God, naar den levenden God”. De dichter eet zijn tranen dag en nacht, terwijl anderen hem vragen: Waar is uw God? (vers 4). Hij denkt terug aan de tijd dat hij met de feestvierende menigte naar Gods huis optrok (vers 5). In het tweede deel roept hij God aan vanuit het land van de Jordaan en de Hermon, ver in het noorden (vers 7), en voelt hij zich overspoeld: “al Uw baren en Uw golven zijn over mij heengegaan” (vers 8). Toch houdt hij vast aan de HEERE, van wie hij zegt: “des nachts zal Zijn lied bij mij zijn” (vers 9).

Beide delen sluiten af met hetzelfde refrein: “Wat buigt gij u neder, o mijn ziel! en zijt onrustig in mij? Hoop op God, want ik zal Hem nog loven” (vers 6, en bijna gelijk in vers 12). Dat refrein keert terug in Psalm 43, daarom worden de twee psalmen vaak samen gelezen. Let bij het opzoeken op de versnummering: de Statenvertaling telt het opschrift, een onderwijzing voor den opperzangmeester onder de kinderen van Korach, als vers 1. Het hert staat daardoor in vers 2 en de psalm telt twaalf verzen; in Engelstalige bijbels is het hert vers 1 en zijn het er elf. Psalm 42 opent bovendien het tweede boek van de Psalmen (Psalm 42 tot en met 72) en is de eerste psalm die aan de kinderen van Korach wordt toegeschreven, een familie van levitische tempelzangers.

Moeilijke woorden in de Statenvertaling van Psalm 42

Schreeuwt (vers 2) is het hijgen en roepen van een dorstig dier. Placht (vers 5) betekent: was gewend; de schare en de feesthoudende menigte zijn de pelgrims op weg naar een feest in Jeruzalem. Het klein gebergte (vers 7) is in latere vertalingen een eigennaam, de berg Mizar, in hetzelfde noordelijke gebied. De afgrond roept tot den afgrond, bij het gedruis Uwer watergoten (vers 8): diep water roept diep water op, onder het geraas van watervallen, een beeld van verdriet dat over iemand heen slaat. Steenrots (vers 10) is God als vaste grond onder de voeten, en een doodsteek in mijn beenderen (vers 11) is spot die tot in het gebeente pijn doet.

Psalm 42 in de Statenvertaling, de HSV en de BGT

Hierboven staat Psalm 42 volledig in de Statenvertaling. Kies in de lezer een beschikbare vertaling als u een andere wilt lezen. Zoekt u Psalm 42 in de Herziene Statenvertaling: die vertaling uit 2010 houdt het beeld van het hert en het refrein van de Statenvertaling vast en zet de oude werkwoordsvormen om in hedendaags Nederlands. Zoekt u Psalm 42 in de Bijbel in Gewone Taal: die vertaalt vrijer, in korte zinnen met alledaagse woorden. Meer over beide vertalingen leest u bij de Herziene Statenvertaling en de Bijbel in Gewone Taal. Lees daarna Psalm 43 als vervolg. De toelichting vers voor vers staat bij de uitleg van Psalm 42, wie de psalm wil bidden vindt een gebed met Psalm 42, en Psalm 42 staat ook tussen de troostpsalmen.