Ga naar hoofdinhoud

Elim in de Bijbel

Elim (Hebreeuws אֵילִם) is een meervoudsvorm. De naam wordt meestal in verband gebracht met grote bomen, zoals terebinten of eiken, maar de precieze betekenis is onzeker.

Elim was de legerplaats van Israël met twaalf waterfonteinen en zeventig palmbomen, kort na de doortocht door de Rode Zee (Exodus 15:27). Na het bittere water van Mara vond het volk hier water en schaduw. Daarna trok het verder naar de woestijn Sin. De ligging is onzeker.

Ligging

Elim lag op de route van Israël van de Rode Zee naar de Sinaï, één legerplaats na Mara (Exodus 15:23-27). Exodus 16:1 plaatst de woestijn Sin tussen Elim en de Sinaï. Volgens Numeri 33:10 legerde het volk zich na Elim aan de Schelfzee, zodat Elim waarschijnlijk niet ver van de kust lag. Het was een oase met bronnen en palmen in een droog gebied.

Vandaag

Elim wordt vaak gezocht in de Wadi Gharandel, een dal met water en palmen aan de westkant van het Sinaï-schiereiland in Egypte, maar die ligging is onzeker en hangt af van de route van de uittocht. Die keuze past bij wie de Sinaï in het zuiden van het schiereiland zoekt en een route langs de westkust aanneemt. Andere voorstellen volgen uit een andere route van de uittocht. Een vindplaats met de naam Elim is niet bekend.

De precieze ligging is onzeker: er zijn meerdere kandidaten.

Geschiedenis

Elim wordt genoemd in het eerste deel van de woestijnreis, na de doortocht door de Rode Zee. Mozes liet het volk van de Schelfzee voortreizen naar de woestijn Sur, en drie dagen lang vonden zij geen water (Exodus 15:22). Te Mara was het water bitter, tot de HEERE Mozes een hout wees dat het water zoet maakte (Exodus 15:23-25). Daarna volgt één vers over Elim: "Toen kwamen zij te Elim, en daar waren twaalf waterfonteinen, en zeventig palmbomen; en zij legerden zich aldaar aan de wateren" (Exodus 15:27). Hoe lang Israël in Elim bleef, zegt de Bijbel niet. Wel geeft Exodus 16:1 een tijdsaanduiding: nadat het volk van Elim gereisd was, kwam het in de woestijn Sin op de vijftiende dag van de tweede maand na de uittocht. Daar murmureerde de vergadering om brood en gaf de HEERE het manna (Exodus 16:2-4). De lijst van legerplaatsen in Numeri 33 noemt Elim opnieuw, met dezelfde beschrijving (Numeri 33:9). Die lijst voegt iets toe wat Exodus niet vermeldt: van Elim trok het volk eerst naar een legerplaats aan de Schelfzee, en pas daarna naar de woestijn Sin (Numeri 33:10-11). Archeologisch is Elim niet aangewezen. Een oase met bronnen en palmen laat geen opschriften na die haar naam dragen, en de ligging hangt af van de route die men voor de uittocht aanneemt.

Betekenis in de Bijbel

Elim is in de Bijbel een rustplaats, geen plaats van een grote gebeurtenis. Het vers staat direct na Mara, waar het volk murmureerde en de HEERE Zich bekendmaakte met de woorden: "want Ik ben de HEERE, uw Heelmeester" (Exodus 15:26). Na het bittere water volgt een plaats van overvloed: twaalf bronnen en de schaduw van palmen, waar de hele vergadering zich aan de wateren kon legeren. Die volgorde krijgt in het verhaal van de woestijnreis betekenis. De weg door de woestijn bestond niet alleen uit tekort en beproeving; de HEERE had ook plaatsen van verkwikking voor Zijn volk klaargelegd. Direct daarna komt een nieuwe beproeving, in de woestijn Sin, waar het volk terugverlangde naar de vleespotten van Egypte (Exodus 16:1-3). Elim is zo een tussenstation: rust onderweg, maar nog niet het beloofde land. Latere bijbelboeken komen niet op Elim terug. De naam Beer-Elim in Jesaja 15:8 hoort bij een andere plaats, in Moab.

Sleutelgebeurtenissen bij Elim

1

Legerplaats aan de wateren

Na Mara komt Israël te Elim, waar twaalf waterfonteinen en zeventig palmbomen zijn. Het volk legert zich daar aan de wateren.

Exodus 15:27

2

Vertrek naar de woestijn Sin

De vergadering reist van Elim verder en komt op de vijftiende dag van de tweede maand in de woestijn Sin, tussen Elim en de Sinaï. Daar volgt het murmureren om brood en het manna.

Exodus 16:1

3

Elim in de lijst van legerplaatsen

De lijst van legerplaatsen in Numeri 33 noemt Elim tussen Mara en de Schelfzee.

Numeri 33:9

4

Legerplaats aan de Schelfzee

Van Elim trekt het volk eerst naar de Schelfzee en legert zich daar, voordat het de woestijn Sin bereikt.

Numeri 33:10

Theologische betekenis

De Schrift laat na de beproeving te Mara een plaats van water en schaduw volgen. De Psalmen spreken op dezelfde manier over de zorg van de Herder: "Hij voert mij zachtjes aan zeer stille wateren" (Psalm 23:2). Elim wordt daarom vaak gelezen als beeld van de verkwikking die God op de pelgrimsweg geeft, zonder dat de woestijn al voorbij is. Het volk legerde zich aan de wateren, maar moest daarna weer verder. Over de getallen twaalf en zeventig bestaan uitleggingen, die hieronder bij de vragen staan; de tekst zelf legt geen verband. De Schrift eindigt wel met een beeld dat aan Elim doet denken: het Lam zal Zijn volk een Leidsman zijn "tot levende fonteinen der wateren" (Openbaring 7:17).

Belangrijke bijbelteksten

De volgende bijbelgedeelten helpen u om de rol van Elim in de Schrift beter te begrijpen.

Veelgestelde vragen over Elim

Waar lag Elim?

Elim lag op de route van Israël van de Rode Zee naar de Sinaï, na Mara en vóór de woestijn Sin (Exodus 15:27, 16:1). Volgens Numeri 33:10 lag de volgende legerplaats aan de Schelfzee, dus Elim zal niet ver van de kust gelegen hebben. De precieze ligging is onzeker. Wie een route langs de westkust van het Sinaï-schiereiland aanneemt, denkt meestal aan de Wadi Gharandel, een dal met water en palmen.

Wat betekent de naam Elim?

Elim is in het Hebreeuws een meervoud. De naam wordt meestal in verband gebracht met grote bomen, zoals terebinten of eiken. Dat past bij een oase met zeventig palmbomen, maar de precieze betekenis is onzeker. De Bijbel geeft zelf geen verklaring van de naam, anders dan bij Mara, waar de naam uitdrukkelijk met het bittere water wordt verbonden (Exodus 15:23).

Waar staat Elim in de Bijbel?

Elim staat in vier verzen: Exodus 15:27 en 16:1 en Numeri 33:9-10. Exodus 15:27 vertelt dat Israël er twaalf waterfonteinen en zeventig palmbomen vond en zich aan de wateren legerde. Exodus 16:1 noemt het vertrek naar de woestijn Sin. Numeri 33 herhaalt de beschrijving in de lijst van legerplaatsen. De naam Beer-Elim in Jesaja 15:8 is een andere plaats.

Wat betekenen de twaalf fonteinen en zeventig palmbomen?

De Bijbel vermeldt de getallen als beschrijving van de oase: "daar waren twaalf waterfonteinen, en zeventig palmbomen" (Exodus 15:27). Er was water en schaduw genoeg voor het hele volk. Sommige uitleggers zien in de getallen een verwijzing naar de twaalf stammen en de zeventig oudsten van Israël (Exodus 24:1, Numeri 11:16); onder anderen Tertullianus (Tegen Marcion, boek 4) dacht aan de twaalf apostelen en de zeventig die de Heere uitzond (Lukas 10:1). De tekst zelf legt die verbanden niet.

Is Beer-Elim hetzelfde als Elim?

Nee. Beer-Elim komt alleen voor in Jesaja 15:8, in de profetie over Moab: het gehuil van Moab zou reiken "tot Beer-Elim toe". Die plaats lag in of bij Moab, ten oosten van de Dode Zee, ver van de route van de uittocht. Elim, de oase van Exodus 15:27, lag op de weg van de Rode Zee naar de Sinaï. De namen lijken op elkaar, maar het gaat om twee plaatsen.

Wat gebeurde er bij Elim?

Na het bittere water van Mara kwam Israël te Elim en legerde zich daar aan de wateren (Exodus 15:27). De Bijbel vertelt bij Elim geen murmureren en geen wonder: het was een plaats van rust, met water en schaduw voor het hele volk. Hoe lang het volk er bleef, staat er niet. Daarna trok het via een legerplaats aan de Schelfzee naar de woestijn Sin, waar het op de vijftiende dag van de tweede maand aankwam (Numeri 33:10-11, Exodus 16:1); later volgde Rafidim (Exodus 17:1-6).

Bijbelverhalen bij Elim

Gerelateerde plaatsen

Bijbelse personen verbonden aan Elim

Leer meer over Elim met AI BijbelAssistent

Wilt u dieper ingaan op de geschiedenis, de bijbelteksten of de theologische betekenis van Elim? Onze AI-assistent helpt u verder.

Verdiep u verder