Ga naar hoofdinhoud

Psalm 95

Samenvatting

Psalm 95 telt elf verzen. Vers 1 tot 7 roepen op God vrolijk te zingen als de Rotssteen onzes heils, de grote Koning boven alle goden, de Schepper van bergen, zee en droge, en de Herder van het volk Zijner weide. Vanaf vers 7 klinkt de waarschuwing: heden, zo gij Zijn stem hoort, verhardt uw hart niet zoals Israël te Meriba en Massa, dat daarom niet in Gods rust inging (vers 11).

Lees de volledige uitleg →
SV
1Komt, laat ons den HEERE vrolijk zingen; laat ons juichen den Rotssteen onzes heils.
2Laat ons Zijn aangezicht tegemoet gaan met lof; laat ons Hem juichen met psalmen.
3Want de HEERE is een groot God; ja, een groot Koning boven alle goden;
4In Wiens hand de diepste plaatsen der aarde zijn, en de hoogten der bergen zijn Zijne;
5Wiens ook de zee is, want Hij heeft ze gemaakt; en Zijn handen hebben het droge geformeerd.
6Komt, laat ons aanbidden en nederbukken; laat ons knielen voor den HEERE, Die ons gemaakt heeft.
7Want Hij is onze God, en wij zijn het volk Zijner weide, en de schapen Zijner hand. Heden, zo gij Zijn stem hoort,
8Verhardt uw hart niet, gelijk te Meriba, gelijk ten dage van Massa in de woestijn;
9Waar Mij uw vaders verzochten, Mij beproefden, ook Mijn werk zagen.
10Veertig jaren heb Ik verdriet gehad aan dit geslacht, en heb gezegd: Zij zijn een volk, dwalende van hart, en zij kennen Mijn wegen niet.
11Daarom heb Ik in Mijn toorn gezworen: Zo zij in Mijn rust zullen ingaan!

Psalm 95 in het kort: zingen, knielen en luisteren

Psalm 95 heeft twee delen. Het eerste is een uitnodiging om God te loven: “Komt, laat ons den HEERE vrolijk zingen; laat ons juichen den Rotssteen onzes heils” (vers 1). De redenen volgen direct: de HEERE is een groot Koning boven alle goden, de diepste plaatsen van de aarde en de toppen van de bergen zijn van Hem (vers 3 en 4), en Hij heeft de zee en het droge gemaakt (vers 5). Dan gaat de lof over in aanbidding: “Komt, laat ons aanbidden en nederbukken; laat ons knielen voor den HEERE, Die ons gemaakt heeft” (vers 6). Halverwege vers 7 verandert de toon: “Heden, zo gij Zijn stem hoort, Verhardt uw hart niet” (vers 7 en 8). God herinnert aan Massa en Meriba, waar Zijn volk Hem in de woestijn op de proef stelde, en de psalm eindigt met Gods eed dat dat geslacht niet in Zijn rust zou ingaan (vers 11).

Massa en Meriba verwijzen naar Exodus 17, waar Israël bij gebrek aan water vroeg of de HEERE wel in hun midden was. De brief aan de Hebreeën citeert vers 7 tot 11 uitvoerig in Hebreeën 3 en 4, en betrekt het woord heden en de rust op de gemeente die nog onderweg is. Psalm 95 heeft geen opschrift en telt in elke bijbel elf verzen, zodat vers 1 en vers 4 overal dezelfde regels zijn. Wie Psalm 95 berijmd zingt, gebruikt een psalmberijming; bovenaan deze pagina staat de onberijmde tekst, en het gezongen karakter van de psalm keert terug bij de lofpsalmen.

Moeilijke woorden in de Statenvertaling van Psalm 95

De Rotssteen onzes heils (vers 1) is God als de vaste rots die redt. Zijn aangezicht tegemoet gaan (vers 2) is: voor Hem verschijnen. Het droge geformeerd (vers 5) betekent: het land gevormd. Nederbukken (vers 6) is diep buigen. Het volk Zijner weide en de schapen Zijner hand (vers 7) zijn de kudde die God zelf hoedt. Verzochten (vers 9) betekent: op de proef stelden. Verdriet gehad aan (vers 10) is: een afkeer gehad van. En zo zij in Mijn rust zullen ingaan (vers 11) is een Hebreeuwse eedsvorm die betekent: zij zullen er niet ingaan.

Psalm 95 in de Statenvertaling en de HSV

Psalm 95 staat hierboven in de Statenvertaling, vers voor vers; in de lezer kiest u zo nodig een andere beschikbare vertaling. Psalm 95 in de HSV, de Herziene Statenvertaling van 2010, houdt de twee delen van de psalm vast en zet de oude werkwoordsvormen om in hedendaags Nederlands. Meer over die vertaling leest u op de pagina over de Herziene Statenvertaling. De gedachtegang van lof naar waarschuwing wordt vers voor vers uitgewerkt in de uitleg van Psalm 95, en over het knielen voor God gaat het onderwerp aanbidding.