Psalm 46
Samenvatting
Psalm 46 is een lied van de kinderen van Korach over God als schuilplaats wanneer de aarde zelf wankelt: God is ons een Toevlucht en Sterkte (vers 2). Het slot, Laat af, en weet, dat Ik God ben (vers 11), is in nieuwere vertalingen bekend als Wees stil en weet dat Ik God ben. Let op de telling: in de Statenvertaling is het opschrift vers 1, waardoor de bekende regels in vers 2 en vers 11 staan en niet in vers 1 en vers 10.
Lees de volledige uitleg →SV
1Een lied op Alamoth, voor den opperzangmeester, onder de kinderen van Korach.
2God is ons een Toevlucht en Sterkte; Hij is krachtelijk bevonden een Hulp in benauwdheden.
3Daarom zullen wij niet vrezen, al veranderde de aarde haar plaats, en al werden de bergen verzet in het hart der zeeen;
4Laat haar wateren bruisen, laat ze beroerd worden; laat de bergen daveren, door derzelver verheffing! Sela.
5De beekjes der rivier zullen verblijden de stad Gods, het heiligdom der woningen des Allerhoogsten.
6God is in het midden van haar, zij zal niet wankelen; God zal haar helpen in het aanbreken van den morgenstond.
7De heidenen raasden, de koninkrijken bewogen zich; Hij verhief Zijn stem, de aarde versmolt.
8De HEERE der heirscharen is met ons; de God van Jakob is ons een Hoog Vertrek. Sela.
9Komt, aanschouwt de daden des HEEREN, Die verwoestingen op aarde aanricht.
10Die de oorlogen doet ophouden tot aan het einde der aarde, de boog verbreekt, en de spies aan twee slaat, de wagenen met vuur verbrandt.
11Laat af, en weet, dat Ik God ben; Ik zal verhoogd worden onder de heidenen, Ik zal verhoogd worden op de aarde.
12De HEERE der heirscharen is met ons; de God van Jakob is ons een Hoog Vertrek. Sela.