In de Statenvertaling begint vers 1 met het opschrift Een lied Hammaäloth, direct gevolgd door de vraag van de pelgrim die naar de bergen kijkt. Daardoor telt de psalm hier acht verzen, net als in Engelstalige bijbels, en staat elke zin overal onder hetzelfde nummer. Hammaäloth betekent: van de opgangen. Psalm 120 tot en met 134 dragen dit opschrift; het zijn de vijftien bedevaartsliederen die pelgrims zongen op weg naar Jeruzalem. De afkorting SV staat voor deze Statenvertaling.
Na de vraag in vers 1 en het antwoord in vers 2 verandert de stem: vanaf vers 3 spreekt iemand de pelgrim toe met u en uw. Het woord bewaren is de draad van de psalm. De HEERE heet “de Bewaarder Israëls”, die “niet sluimeren, noch slapen” zal (vers 4). Hij is uw Schaduw aan uw rechterhand (vers 5). In de laatste twee verzen staat drie keer wat Hij bewaart: u van alle kwaad, uw ziel, en uw uitgang en uw ingang (vers 7 en 8). Zon en maan in vers 6 worden meestal gelezen als gevaar bij dag en bij nacht. Psalm 121 staat tussen Psalm 120 en Psalm 122, en wordt veel gelezen bij vertrek op reis.
Moeilijke woorden in de Statenvertaling
Hammaäloth (vers 1) is het opschrift van de bedevaartsliederen: van de opgangen. Wankelen (vers 3) is uitglijden of struikelen. Sluimeren is indommelen. Uw Schaduw aan uw rechterhand (vers 5): beschutting vlak naast u. Steken (vers 6) is hier: branden, zoals bij een zonnesteek. Uw uitgang en uw ingang (vers 8) staat voor heel het dagelijks leven, van weggaan tot thuiskomen.
Andere vertalingen van deze psalm
Hierboven staat de psalm in de Statenvertaling van 1637. De Herziene Statenvertaling volgt dezelfde acht verzen en hetzelfde woord Bewaarder, in hedendaags Nederlands. De HSV-tekst is hier niet te lezen, wel de achtergrond van de vertaling bij de Herziene Statenvertaling. Zoekt u de inhoud in eenvoudige woorden, kijk dan bij Psalm 121 in gewone taal, waar ook de betekenis per vers staat. Wie de psalm wil bidden, vindt een gebed met Psalm 121, en voor onderweg is er een gebed voor een reis.