Ga naar hoofdinhoud

Gihon in de Bijbel

Gihon (Hebreeuws) wordt meestal verbonden met een werkwoord voor opborrelen of uitbreken. Dat past bij een bron die met tussenpozen sterker stroomt, maar de verklaring is waarschijnlijk, niet zeker. Dezelfde naam draagt de tweede rivier van Eden (Genesis 2:13), een andere plaats.

De Gihon is de bron aan de oostvoet van de stad Davids in het Kidrondal, de belangrijkste bron van het oude Jeruzalem. Daar werd Salomo tot koning gezalfd (1 Koningen 1:38-39), en koning Hiskia leidde het water van Gihon door de rots naar de westkant van de stad (2 Kronieken 32:30).

Ook bekend als: Gihonbron, Bron Gihon, Fontein Gihon, Ain Sitti Maryam

Ligging

De bron ligt aan de oostkant van de stad Davids, de smalle zuidoostelijke heuvel van Jeruzalem, onderaan de helling naar het Kidrondal. Ze ligt laag in het dal, volgens de gangbare reconstructie buiten de oudste stadsmuur; Manasse bouwde later een buitenmuur aan de westzijde ervan (2 Kronieken 33:14). Verder naar het zuiden, waar het dal van Hinnom en het Kidrondal samenkomen, lag de fontein Rogel (1 Koningen 1:9).

Vandaag

De ligging is zeker. De bron stroomt nog altijd, in de wijk Silwan, ten zuiden van de muren van de oude stad van Jeruzalem. In het Arabisch heet ze Ain Sitti Maryam, de bron van de vrouwe Maria. De tunnel van Hiskia loopt van de bron naar Siloam en voert nog altijd water. Rond de bron zijn resten gevonden van een versterking en van oude watergangen, waarvan de datering onder archeologen besproken wordt.

Geschiedenis

De Gihon komt in de Bijbel voor het eerst ter sprake aan het einde van Davids leven. Terwijl Adonia zichzelf tot koning liet uitroepen bij de fontein Rogel (1 Koningen 1:9), gaf David opdracht om Salomo op zijn eigen muilezelin te zetten en hem te brengen naar Gihon (1 Koningen 1:33). Daar zalfde Zadok de priester hem met de oliehoorn uit de tent, en al het volk riep: "De koning Salomo leve" (1 Koningen 1:39). Het gejuich was zo luid dat Adonia en zijn gasten het verderop in het dal hoorden (1 Koningen 1:41). Ruim twee eeuwen later bereidde Hiskia de stad voor op het beleg door Sanherib. Hij liet de bronnen buiten de stad afsluiten, zodat de koningen van Assyrië geen water zouden vinden (2 Kronieken 32:3-4). Hiskia "stopte ook den opperuitgang der wateren van Gihon, en leidde ze recht af beneden naar het westen der stad Davids" (2 Kronieken 32:30). Dat werk wordt algemeen verbonden met de tunnel van ruim een halve kilometer naar Siloam en de inscriptie die erin gevonden is. Koning Manasse bouwde later een buitenmuur aan de stad Davids, aan de westzijde van Gihon in het dal (2 Kronieken 33:14). Daarna noemt de Bijbel de bron niet meer bij naam. Omdat de bron de enige bron was die de stad Davids het hele jaar door water gaf (de fontein Rogel lag verder naar het zuiden, buiten de stad), ligt het voor de hand dat de Jebusitische stad zich om haar heen vormde. Bij de inname van de stad sprak David over de watergoot (2 Samuël 5:8). Sommige uitleggers verbinden die met een schacht bij de Gihon, maar dat is onzeker.

Betekenis in de Bijbel

De Gihon was het water waar Jeruzalem van leefde. Wie de bron had, had de stad; daarom lag er een versterking omheen en daarom liet Hiskia het water binnen de muren brengen. In de Bijbel is de bron echter vooral de plaats van een koningskeuze. Twee zonen van David werden op dezelfde dag tot koning uitgeroepen, elk bij een bron in het dal: Adonia op eigen gezag, Salomo op last van David. Adonia had de hulp van Joab en Abjathar, maar Salomo werd bij de Gihon gezalfd, zoals David gezworen had bij de HEERE (1 Koningen 1:30). David loofde de HEERE dat zijn ogen dat nog mochten zien (1 Koningen 1:48). Bij Hiskia gaat het om het vertrouwen in de nood. De kroniekschrijver prijst het werk aan de Gihon als teken van de voorspoed die Hiskia had (2 Kronieken 32:30). Tegelijk legt hij de nadruk op het woord van de koning aan het volk: tegenover de macht van de koning van Assyrië stond de HEERE, Die met Juda was om te helpen (2 Kronieken 32:7-8). De bron zelf blijft in de profetie in de verte zichtbaar. In de tijd van Achaz verweet Jesaja het volk dat het "de wateren van Siloa, die zachtjes gaan" verachtte (Jesaja 8:6); dat water kwam waarschijnlijk van de Gihon.

Sleutelgebeurtenissen bij de Gihon

1

Adonia viert zijn koningschap bij Rogel

Adonia laat zich bij de fontein Rogel tot koning uitroepen, zonder Salomo, Zadok en Natan uit te nodigen.

1 Koningen 1:9

2

Salomo wordt gezalfd bij Gihon

Op bevel van David brengen Zadok, Natan en Benaja Salomo op de muilezelin van de koning naar Gihon. Zadok zalft hem en het volk juicht.

1 Koningen 1:38-40

3

Het nieuws bereikt Adonia

Jonathan, de zoon van Abjathar, meldt dat Salomo in Gihon tot koning is gezalfd. De gasten van Adonia vluchten uiteen.

1 Koningen 1:45-49

4

Hiskia leidt het water om

Met het oog op het beleg door Sanherib stopt Hiskia de bovenste uitgang van de Gihon en leidt het water naar de westkant van de stad Davids.

2 Kronieken 32:30

5

Manasse bouwt een buitenmuur

Na zijn terugkeer uit Babel bouwt Manasse een buitenmuur aan de stad Davids, aan de westzijde van Gihon in het dal.

2 Kronieken 33:14

Theologische betekenis

Bij de Gihon wordt zichtbaar dat de HEERE Zijn belofte aan David waarmaakt, ook als mensen eigen wegen gaan. Adonia had een feestmaal en machtige bondgenoten, maar de zalving bij de Gihon stond in het teken van wat de HEERE gesproken had. Gereformeerde uitleggers zien in de zalving van Salomo, de zoon van David die vrede zou brengen, een schaduw van de grotere Zoon van David, de Gezalfde, Wiens troon voor eeuwig vast zal staan. Het werk van Hiskia aan de bron leert iets over middelen en vertrouwen. Hiskia nam maatregelen, maar hij zei het volk dat de HEERE met hen was om hen te helpen en hun krijgen te voeren (2 Kronieken 32:8). De Schrift stelt verstandig handelen en geloof niet tegenover elkaar, zolang het hart niet op het werk van de eigen handen rust. Al eerder, in de dagen van Achaz, had Jesaja het volk verweten dat het de zacht stromende wateren van Siloa verachtte en op andere helpers vertrouwde (Jesaja 8:6). Veel uitleggers zien in dat stille water een beeld van de hulp van de HEERE.

Belangrijke bijbelteksten

De volgende bijbelgedeelten helpen u om de rol van de Gihon in de Schrift beter te begrijpen.

Veelgestelde vragen over de Gihon

Waar lag de bron Gihon?

De Gihon ligt aan de oostvoet van de stad Davids, de zuidoostelijke heuvel van het oude Jeruzalem, in het Kidrondal. Het is de enige bron die de stad Davids het hele jaar door water gaf. De bron stroomt nog altijd en ligt nu in de wijk Silwan, ten zuiden van de muren van de oude stad. Een tunnel in de rots voert het water naar Siloam aan de zuidpunt van de heuvel.

Wat betekent de naam Gihon?

De naam Gihon wordt meestal verbonden met een Hebreeuws werkwoord voor opborrelen of uitbreken. Dat zou goed passen bij deze bron, die niet gelijkmatig stroomt maar met tussenpozen sterker opwelt. Die verklaring is gangbaar en waarschijnlijk, maar niet zeker. De Bijbel geeft zelf geen uitleg van de naam.

Waarom werd Salomo bij de Gihon gezalfd?

De Bijbel zegt alleen dat David het zo beval: "voert hem af naar Gihon" (1 Koningen 1:33). Adonia liet zich op hetzelfde moment tot koning uitroepen bij de fontein Rogel, verderop in hetzelfde dal. De zalving bij de Gihon was zo dichtbij dat Adonia het gejuich hoorde (1 Koningen 1:41). Uitleggers wijzen erop dat de bron een openbare plek was waar veel volk kon samenkomen; dat is een verklaring, geen bijbelse mededeling.

Wat deed Hiskia met het water van Gihon?

Toen Sanherib van Assyrië Jeruzalem bedreigde, liet Hiskia de fonteinen buiten de stad stoppen, zodat de vijand geen water zou vinden (2 Kronieken 32:3-4). Hij "stopte ook den opperuitgang der wateren van Gihon, en leidde ze recht af beneden naar het westen der stad Davids" (2 Kronieken 32:30). Zo bleef het water van de bron binnen bereik van de stad. Dat werk wordt algemeen verbonden met de tunnel naar Siloam; over de tunnel en de inscriptie gaat de pagina over Siloam.

Is de rivier Gihon in Genesis dezelfde als de bron?

Nee. Genesis 2:13 noemt Gihon als de tweede van de vier rivieren die uit de hof van Eden voortkomen: "deze is het, die het ganse land Cusch omloopt". Dat is een andere Gihon dan de bron bij Jeruzalem. Waar die rivier lag, is onbekend; uitleggers hebben onder meer aan de Nijl gedacht, maar de Bijbel geeft daar geen uitsluitsel over. De vraag waar de hof van Eden lag, valt buiten deze pagina.

Waar staat Gihon in de Bijbel?

De bron Gihon staat in vijf verzen: 1 Koningen 1:33, 38 en 45 over de zalving van Salomo, 2 Kronieken 32:30 over het werk van Hiskia en 2 Kronieken 33:14 over de muur van Manasse. Daarnaast heet de tweede rivier van Eden Gihon (Genesis 2:13). In de Statenvertaling wordt de naam overal Gihon gespeld.

Wat is er vandaag bij de Gihon te zien?

De bron zelf stroomt nog, in de wijk Silwan onder de zuidoostelijke heuvel van Jeruzalem. De tunnel van Hiskia loopt van de bron naar Siloam en voert nog altijd water. Rond de bron zijn resten gevonden van een versterking en van oudere watergangen. Hoe oud die zijn en welke rol ze in de geschiedenis speelden, is onder archeologen nog onderwerp van gesprek.

Gerelateerde plaatsen

Bijbelse personen verbonden aan de Gihon

Bijbelhoofdstukken die zich bij de Gihon afspelen

Leer meer over de Gihon met AI BijbelAssistent

Wilt u dieper ingaan op de geschiedenis, de bijbelteksten of de theologische betekenis van de Gihon? Onze AI-assistent helpt u verder.

Verdiep u verder