Stefanus: betekenis van de naam

Herkomst en betekenis van Stefanus

Grondwoord (Grieks)

Στέφανος Stéphanos

Strong's-nummer

G4736

Afgeleid van (G4735)

στέφανος stéphanos: krans, erekrans, kroon (als teken van koningschap, als prijs bij de spelen of als eerbewijs)

Betekenis

krans, kroon

Stefanus is geen samengestelde naam. Het is een gewoon Grieks woord dat als naam gebruikt werd. Strong's woordenboek zegt dat de naam hetzelfde is als stephanos, een krans. Het omschrijft dat woord als een krans die gedragen werd als teken van koningschap, als prijs bij de openbare spelen of als eerbewijs. De Bijbel legt de naam van Stefanus nergens uit. De betekenis is toch duidelijk, omdat Strong's de naam gelijkstelt aan het gewone woord stephanos. Dat woord komt in het Nieuwe Testament vaak voor. Paulus spreekt van wie strijden om "een verderfelijke kroon" (1 Korinthe 9:25), en Jakobus van "de kroon des levens" (Jakobus 1:12).

De kanttekening bij Handelingen 6:5 merkt op dat Stefanus en de zes mannen die met hem gekozen werden, allemaal Griekse namen droegen. Daaruit leiden sommigen af, zegt zij, dat men de diakenen koos uit de Griekse Joden, om hun klachten over de verzorging van hun weduwen weg te nemen.

Let op het verschil met Stefanas uit Korinthe (1 Korinthe 16:15). Volgens Strong's is dat een andere naam, waarschijnlijk een verkorting van een woord voor gekroond. Op één plaats schrijft de Statenvertaling ook die naam als Stefanus (1 Korinthe 1:16).

Bron van de betekenis: Strong's G4736: 'the same as G4735' (hetzelfde als G4735) stéphanos; bij G4735: 'a chaplet' (een krans), 'as a badge of royalty, a prize in the public games or a symbol of honor generally' (als teken van koningschap, als prijs bij de openbare spelen of als eerbewijs in het algemeen).

Uitspraak en spelling

Uitspraak in het Nederlands

STE-fa-nus

In de grondtaal

STE-fa-nos

Spelling in de Statenvertaling

Stefanus

Als voornaam

Stefanus, Stefan, Steven

In andere talen

Stephen (Engels)

De Statenvertaling geeft de naam de Latijnse uitgang -us; het Grieks heeft -os.

Wie heette Stefanus in de Bijbel?

• Stefanus, een van de zeven, gestenigd om zijn getuigenis

  De gemeente in Jeruzalem koos hem als eerste van zeven mannen voor de dagelijkse bediening van de weduwen. Hij deed wonderen en grote tekenen en sprak voor de raad een lange rede. Toen hij buiten de stad gestenigd werd, bad hij: "Heere, reken hun deze zonde niet toe".

  Handelingen 6:5, Handelingen 6:8, Handelingen 7:59-60, Handelingen 22:20

Wat de naam Stefanus ons leert

Stefanus droeg een gewone Griekse naam, het woord voor een krans die een winnaar ontving of een koning sierde. De Bijbel maakt van die naam geen zinnebeeld; Lukas vertelt alleen wat er gebeurde. Een man vol geloof en vol van de Heilige Geest werd gekozen om de tafelen te dienen, en God gebruikte hem om het Woord met kracht te spreken. Voor de raad zag hij "Jezus, staande ter rechter hand Gods", en toen hij gestenigd werd, bad hij voor wie hem doodden. Aan de voeten van een jongeling genaamd Saulus lagen de klederen van de getuigen. De verdrukking die volgde, verstrooide de gemeente, en de verstrooiden brachten het Woord tot in Antiochië. Jaren later noemde dezelfde Saulus hem in zijn gebed bij name en als getuige van de Heere: "En toen het bloed van Stefanus, Uw getuige, vergoten werd" (Handelingen 22:20).