Manasse: betekenis van de naam
מְנַשֶּׁה (Mᵉnashsheh) = “die doet vergeten”
Wat betekent de naam Manasse?
De naam Manasse betekent: die doet vergeten. Hij komt van het Hebreeuwse werkwoord nashah, vergeten. Jozef gaf zijn eerstgeboren zoon in Egypte deze naam, want, zeide hij, "God heeft mij doen vergeten al mijn moeite, en het ganse huis mijns vaders" (Genesis 41:51). Uit hem kwam de stam Manasse voort.
Herkomst en betekenis van Manasse
- Grondwoord (Hebreeuws)
- מְנַשֶּׁה Mᵉnashsheh
- Strong's-nummer
- H4519
- Afgeleid van (H5382)
- נָשָׁה nâshâh: vergeten; in de doen-vorm: doen vergeten
- Betekenis
- die doet vergeten
Jozef was in Egypte onderkoning geworden en kreeg daar van Asnath twee zonen. De eerste noemde hij Manasse, en hij gaf er de reden bij: God had hem doen vergeten al zijn moeite en het hele huis van zijn vader. In het Hebreeuws staat in die zin het werkwoord nashah, vergeten, en de naam is daarvan gemaakt. Strong's woordenboek, de oudere naamduiding en de kanttekening bij Genesis 41:51 zeggen alle drie hetzelfde: die doet vergeten.
Volgens de kanttekening gaat het om het verdriet en de moeite die Jozef zowel in Egypte als in het huis van zijn vader was overkomen. Denk aan de haat van zijn broers, de put, de slavernij en de gevangenis (Genesis 37 en 39). Jozef het vergeten niet aan de tijd toeschrijft. God is het onderwerp van de zin. Vergeten betekent hier ook niet dat Jozef zijn vader uit het oog verloor, want zodra hij zich aan zijn broers bekendmaakt, vraagt hij of zijn vader nog leeft (Genesis 45:3). Het is de pijn die God heeft weggenomen.
“En Jozef noemde den naam des eerstgeborenen Manasse; want, zeide hij, God heeft mij doen vergeten al mijn moeite, en het ganse huis mijns vaders.”
Manasse: Hebr. Menasscheh; dat is, die doet vergeten.
Bron van de betekenis: Strong's: 'causing to forget' (die doet vergeten), afgeleid van H5382 nâshâh, 'to forget' (vergeten); naamduiding Open Scriptures: 'causing to forget' (die doet vergeten).
Uitspraak en spelling
- Uitspraak in het Nederlands
- ma-NAS-se
- In de grondtaal
- me-nasj-SJE
- Spelling in de Statenvertaling
- Manasse
- Als voornaam
- Manasse
- In andere talen
- Manasseh (Engels)
In het Nederlands ligt de klemtoon op de middelste lettergreep; het Hebreeuws heeft een sj-klank en legt de klemtoon op de laatste.
Wie heette Manasse in de Bijbel?
Manasse, de eerstgeboren zoon van Jozef en Asnath
Hij werd in Egypte geboren. Bij de zegen van Jakob was hij de eerstgeborene, maar Jakob legde zijn rechterhand op het hoofd van zijn jongere broer Efraïm. Jozef zag nog de kinderen van Machir, de zoon van Manasse.
De stam Manasse, aan beide zijden van de Jordaan
De ene helft van de stam kreeg land ten oosten van de Jordaan, in Gilead en Bazan, de andere helft in Kanaän. In Openbaring 7 staat Manasse bij de geslachten waaruit twaalfduizend verzegeld werden.
Manasse, koning van Juda, de zoon van Hizkia
Hij werd op twaalfjarige leeftijd koning en regeerde vijfenvijftig jaar in Jeruzalem. Hij bracht Juda ertoe erger te doen dan de heidenen, maar toen hij in de benauwdheid tot God bad, liet de HEERE Zich van hem verbidden. Mattheüs noemt hem in het geslachtsregister van Jezus.
2 Koningen 21:1-2, 2 Kronieken 33:12-13, Jeremia 15:4, Mattheüs 1:10
Twee mannen met de naam Manasse in de tijd van Ezra
Een uit de kinderen van Pahath-Moab en een uit de kinderen van Hasum. Zij staan in de lijst van mannen die een vreemde vrouw hadden genomen en haar wegzonden.
Kernvers
“En bad Hem; en Hij liet Zich van hem verbidden, en hoorde zijn smeking, en Hij bracht hem weder te Jeruzalem, in zijn koninkrijk. Toen erkende Manasse, dat de HEERE God is.”
2 Kronieken 33:13 (Statenvertaling)
Wat de naam Manasse ons leert
Jozef noemde zijn zoon naar wat God aan hem gedaan had: Hij had de pijn van jaren weggenomen. Eeuwen later droeg een koning dezelfde naam, en zijn leven leek het tegendeel te zeggen. Koning Manasse bracht afgoden in het huis van de HEERE en vulde Jeruzalem met onschuldig bloed; de Bijbel zegt dat het oordeel over Juda kwam "om de zonden van Manasse" (2 Koningen 24:3). En toch, toen hij geboeid in Babel zat en zich zeer vernederde, hoorde God zijn smeking. De gevolgen van zijn zonde bleven, maar de Schrift laat ook zien dat er bij God genade is voor wie het diepst gevallen is. Daarna "erkende Manasse, dat de HEERE God is".
Veelgestelde vragen over de naam Manasse
Wat betekent de naam Manasse?
Manasse betekent: die doet vergeten. De naam komt van het Hebreeuwse werkwoord nashah, vergeten. Jozef noemde zijn eerstgeboren zoon zo, want God had Jozef doen vergeten al zijn moeite en het hele huis van zijn vader (Genesis 41:51). De kanttekening van de Statenvertaling vertaalt de naam op dezelfde manier: die doet vergeten.
Is Manasse een bijbelse jongensnaam?
Ja. Manasse is in de Bijbel altijd een mannennaam. De twee bekendste dragers zijn Manasse, de oudste zoon van Jozef en stamvader van de stam Manasse, en Manasse, de koning van Juda, die Juda tot afgoderij verleidde en zich in de benauwdheid toch voor God vernederde. In het boek Ezra komen nog twee mannen met deze naam voor.
Is koning Manasse dezelfde als de zoon van Jozef?
Nee. Manasse, de zoon van Jozef, werd in Egypte geboren en is de stamvader van de stam Manasse. Koning Manasse leefde eeuwen later; hij was de zoon van Hizkia en werd op twaalfjarige leeftijd koning in Jeruzalem (2 Koningen 21:1). Zij dragen dezelfde naam, maar het zijn twee verschillende mannen. Over de koning leest u meer op de pagina over koning Manasse bij de bijbelse personen.
Wat is de halve stam Manasse?
De stam Manasse kreeg zijn erfdeel op twee plaatsen. Mozes gaf het land ten oosten van de Jordaan, het rijk van Sihon en Og, aan Gad, Ruben "en den halven stam van Manasse" (Numeri 32:33). De andere helft van de stam kreeg onder Jozua land in Kanaän (Jozua 17:5). Daarom spreekt de Bijbel vaak van de halve stam Manasse aan deze of aan gene zijde van de Jordaan.
Hoe spreekt u Manasse uit?
In het Nederlands zegt u ma-NAS-se, met de klemtoon op de middelste lettergreep en een korte a. In het Hebreeuws klinkt de naam ongeveer als me-nasj-SJE, met een sj-klank en de klemtoon op de laatste lettergreep. In het Nieuwe Testament staat de Griekse vorm Manasses, die in de Statenvertaling ook als Manasse geschreven wordt.