Barnabas: betekenis van de naam
Βαρνάβας (Barnábas) = “zoon der vertroosting”
Wat betekent de naam Barnabas?
De naam Barnabas betekent "zoon der vertroosting". De Bijbel vertaalt hem zelf in Handelingen 4:36. Het was een bijnaam die de apostelen gaven aan Joses, een Leviet uit Cyprus. Barnabas bracht de bekeerde Saulus bij de apostelen en trok later met hem uit om het Evangelie onder de heidenen te verkondigen.
Herkomst en betekenis van Barnabas
- Grondwoord (Grieks)
- Βαρνάβας Barnábas
- Strong's-nummer
- G921
- Afgeleid van (H1247)
- בַּר bar: zoon (Aramees)
- Betekenis
- zoon der vertroosting
Lukas vertaalt de naam Barnabas zelf. Hij vertelt over "Joses, van de apostelen toegenaamd Barnabas", en voegt eraan toe: "hetwelk is, overgezet zijnde, een zoon der vertroosting". Barnabas was dus een bijnaam die de apostelen hem gaven. De kanttekening noemt als andere vertaling zoon der vermaning, en zegt dat hij die naam kreeg vanwege zijn bijzondere gave om mensen uit Gods Woord te troosten en te vermanen.
Strong's woordenboek noemt de naam van Aramese oorsprong en ziet er twee woorden in: bar, zoon, en een woord voor profeet. Het vertaalt daarom met zoon van de profetie. Dat lijkt iets anders dan wat Lukas zegt. Paulus schrijft echter over wie profeteert: "Maar die profeteert, spreekt den mensen stichting, en vermaning en vertroosting" (1 Korinthe 14:3). Het Griekse woord dat daar met vermaning vertaald is, is hetzelfde als het woord voor vertroosting in Handelingen 4:36. Hoe de Aramese naam precies tot de vertaling van Lukas leidt, zegt de Bijbel niet. De betekenis die Lukas geeft, staat vast.
Wat de naam zegt, zag men ook in Barnabas. Over zijn werk in Antiochië schrijft Lukas dat hij "vermaande hen allen, dat zij met een voornemen des harten bij den Heere zouden blijven" (Handelingen 11:23). Daar staat het werkwoord dat bij hetzelfde woord hoort.
“En Joses, van de apostelen toegenaamd Barnabas (hetwelk is, overgezet zijnde, een zoon der vertroosting), een Leviet, van geboorte uit Cyprus,”
der vertroosting): Of, der vermaning; vanwege de bijzondere gaven, die hij had, om de mensen uit Gods Woord te troosten en te vermanen. Zie Act 11:22-24 .
Bron van de betekenis: Strong's G921: 'son of Nabas (i.e. prophecy)' (zoon van Nabas, dat is: van de profetie), 'of Chaldee origin (H01247 and H05029)' (van Aramese oorsprong, van H1247 bar, 'a son' (een zoon), en H5029 nᵉbîyʼ, 'a prophet' (een profeet)).
Uitspraak en spelling
- Uitspraak in het Nederlands
- BAR-na-bas
- In de grondtaal
- bar-NA-bas
- Spelling in de Statenvertaling
- Barnabas
- Als voornaam
- Barnabas
In het Nederlands ligt de klemtoon op de eerste lettergreep, in het Grieks op de tweede.
Wie heette Barnabas in de Bijbel?
Barnabas, eigenlijk Joses, de Leviet uit Cyprus
Hij verkocht zijn akker en legde het geld aan de voeten van de apostelen. Toen de discipelen de bekeerde Saulus nog vreesden, bracht hij hem bij de apostelen, en later ging hij met hem op reis nadat de Heilige Geest hen had afgezonderd. Lukas noemt hem een goed man, vol van de Heilige Geest en van geloof.
Handelingen 4:36, Handelingen 9:27, Handelingen 11:22, Handelingen 13:2
Kernvers
“Dewelke, daar gekomen zijnde, en de genade Gods ziende, werd verblijd, en vermaande hen allen, dat zij met een voornemen des harten bij den Heere zouden blijven. Want hij was een goed man, en vol des Heiligen Geestes en des geloofs; en er werd een grote schare den Heere toegevoegd.”
Handelingen 11:23-24 (Statenvertaling)
Wat de naam Barnabas ons leert
Barnabas kreeg zijn naam niet bij zijn geboorte. De apostelen noemden Joses zo, en Lukas vertaalt: "een zoon der vertroosting". Wat de naam zegt, laat Lukas daarna zien. Toen de discipelen in Jeruzalem de bekeerde Saulus nog vreesden, nam Barnabas hem bij zich en bracht hem bij de apostelen. In Antiochië zag hij "de genade Gods" en vermaande hij de gelovigen om bij de Heere te blijven. Later wilde hij Markus meenemen, die eerder was afgeweken, al leidde dat tot een scheiding met Paulus. De Bijbel verzwijgt ook niet dat Barnabas in Antiochië meegetrokken werd door de veinzing van anderen (Galaten 2:13). Lukas verklaart zijn werk dan ook niet uit zijn karakter alleen: hij was "vol des Heiligen Geestes en des geloofs", en "er werd een grote schare den Heere toegevoegd".
Veelgestelde vragen over de naam Barnabas
Wat betekent de naam Barnabas?
Barnabas betekent "zoon der vertroosting". De Bijbel vertaalt de naam zelf in Handelingen 4:36. De kanttekening geeft ook de vertaling zoon der vermaning. Strong's woordenboek noemt de naam van Aramese oorsprong, met de woorden bar, zoon, en een woord voor profeet. Barnabas was een bijnaam die de apostelen gaven aan Joses, een Leviet uit Cyprus.
Hoe heette Barnabas eigenlijk?
Zijn eigen naam was Joses. Lukas schrijft over "Joses, van de apostelen toegenaamd Barnabas" (Handelingen 4:36). Volgens de kanttekening luidt zijn naam anders Jozef. Barnabas was een bijnaam die de apostelen hem gaven, volgens de kanttekening vanwege zijn gave om mensen uit Gods Woord te troosten en te vermanen. In de rest van de Bijbel heet hij steeds Barnabas.
Wie was Barnabas in de Bijbel?
Barnabas was een Leviet uit Cyprus, die zijn akker verkocht en het geld aan de apostelen gaf. Hij bracht de bekeerde Saulus bij de apostelen en werd later met hem door de Heilige Geest afgezonderd voor het werk waartoe Hij hen geroepen had (Handelingen 13:2). Meer over zijn leven leest u op de pagina over Barnabas.
Hoe spreekt u Barnabas uit?
In het Nederlands zegt u BAR-na-bas, met de klemtoon op de eerste lettergreep. In het Grieks van het Nieuwe Testament ligt de klemtoon op de tweede lettergreep: bar-NA-bas, zoals het accent in de Griekse spelling aangeeft. De eerste lettergreep, bar, is volgens Strong's woordenboek het Aramese woord voor zoon.
Waarom noemden de mensen in Lystre Barnabas Jupiter?
Nadat Paulus in Lystre een man had genezen die van zijn geboorte af kreupel was, riepen de scharen dat de goden aan mensen gelijk geworden waren. "En zij noemden Barnabas Jupiter, en Paulus Mercurius, omdat hij het woord voerde" (Handelingen 14:12). Volgens de kanttekening was Jupiter voor de heidenen hun oppergod. Barnabas en Paulus scheurden hun klederen en weerden het offer af.