Psalm 92

¹ Een psalm, een lied, op den sabbatdag.

² Het is goed, dat men den HEERE love, en Uw Naam psalmzinge, o Allerhoogste!

³ Dat men in den morgenstond Uw goedertierenheid verkondige, en Uw getrouwheid in de nachten;

⁴ Op het tiensnarig instrument en op de luit, met een voorbedacht lied op de harp.

⁵ Want Gij hebt mij verblijd, HEERE! met Uw daden, ik zal juichen over de werken Uwer handen.

⁶ O HEERE! hoe groot zijn Uw werken! zeer diep zijn Uw gedachten.

⁷ Een onvernuftig man weet er niet van, en een dwaas verstaat ditzelve niet;

⁸ Dat de goddelozen groeien als het kruid, en al de werkers der ongerechtigheid bloeien, opdat zij tot in der eeuwigheid verdelgd worden.

⁹ Maar Gij zijt de Allerhoogste in eeuwigheid de HEERE!

¹⁰ Want zie, Uw vijanden, o HEERE! want zie, Uw vijanden zullen vergaan; al de werkers der ongerechtigheid zullen verstrooid worden.

¹¹ Maar Gij zult mijn hoorn verhogen, gelijk eens eenhoorns; ik ben met verse olie overgoten.

¹² En mijn oog zal mijn verspieders aanschouwen; mijn oren zullen het horen, aangaande de boosdoeners, die tegen mij opstaan.

¹³ De rechtvaardige zal groeien als een palmboom; hij zal wassen als een cederboom op Libanon.

¹⁴ Die in het huis des HEEREN geplant zijn, dien zal gegeven worden te groeien in de voorhoven onzes Gods.

¹⁵ In den grijzen ouderdom zullen zij nog vruchten dragen; zij zullen vet en groen zijn, Om te verkondigen, dat de HEERE recht is; Hij is mijn Rotssteen, en in Hem is geen onrecht.