Ga naar hoofdinhoud

Wat zegt de Bijbel over dankbaarheid?

Dankbaarheid is de passende reactie op Gods goedheid en trouw. De Bijbel roept op om God te danken onder alle omstandigheden, "Dankt God in alles" (1 Thessalonicenzen 5:18), en Zijn weldaden niet te vergeten. Van dankpsalmen als Psalm 100 en Psalm 103 tot de oproep van Paulus om gebed met dankzegging te verbinden: dankzegging is in de Bijbel geen beleefdheid, maar een levenshouding.

In het kort

De bekendste bijbeltekst over dankbaarheid is 1 Thessalonicenzen 5:18: "Dankt God in alles". Ook de Psalmen roepen daartoe op: "Loof den HEERE, mijn ziel, en vergeet geen van Zijn weldaden" (Psalm 103:2). Bijbelse dankbaarheid is geen beleefd bedankje maar een levenshouding die groeit uit het zicht op Gods goedheid.

De belangrijkste verzen op een rij

Scroll naar beneden voor alle 12 verzen met uitleg.

Sleutelverzen over dankbaarheid

“Dankt God in alles, want dit is de wil van God in Christus Jezus over u.”

Het kleine woordje "in" (Grieks: en) is cruciaal: Paulus zegt niet dat wij God voor alles moeten danken, maar: "Dankt God in alles." Dit subtiele onderscheid is theologisch belangrijk — u hoeft niet dankbaar te zijn voor het kwaad, maar u kunt in elke situatie God danken voor Zijn aanwezigheid, trouw en beloften. De context maakt duidelijk dat dit de wil van God is "in Christus Jezus" — het is een roeping geworteld in onze verbondenheid met Christus. De vroege kerk las dit vers als een oproep tot een permanente houding van eucharistia, niet als incidentele dankbetuiging.

“Gaat in tot Zijn poorten met lof, in Zijn voorhoven met lofgezang; looft Hem, prijst Zijn Naam.”

Deze psalm, een todah-psalm bij uitstek, roept op om Gods voorhoven te betreden met lof (todah) en dank (tehillah). In de tempeldienst was dankbaarheid letterlijk de ingang tot Gods aanwezigheid — de Levieten zongen dankpsalmen terwijl het volk de tempelpoorten binnenging. Dit principe geldt geestelijk nog steeds: dankbaarheid opent ons hart voor ontmoeting met God en bereidt ons voor op aanbidding. Het woord todah is verwant aan jadah ("belijden"), wat aangeeft dat dankzeggen en geloof belijden in het Hebreeuws dezelfde wortel delen. Dankbaarheid is dus een vorm van geloofsbelijdenis.

“En al wat gij doet met woorden of met werken, doet het alles in de Naam van de Heere Jezus, dankende God en de Vader door Hem.”

Paulus maakt dankbaarheid hier alomvattend: "al wat gij doet, met woorden of met werken" — werk, eten, relaties, alles mag in dankbaarheid gedaan worden. Het Griekse eucharistountes staat in de tegenwoordige deelwoordvorm, wat een voortdurende handeling aanduidt: dankbaarheid als onophoudelijke levenshouding. Door alles "in de naam van de Heere Jezus" te doen, wordt het gewone leven geheiligd en wordt elke activiteit tot een daad van aanbidding. Calvijn zag dit vers als de samenvatting van de christelijke ethiek: het hele leven als één groot dankoffer aan God door Christus.

“Looft den HEERE, want Hij is goed; want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid.”

Dit openingsvers is een oproep tot dankbaarheid op basis van Gods chesed — Zijn verbondstrouw en goedertierenheid die in eeuwigheid duurt. De rest van de psalm illustreert deze chesed met vier groepen mensen die in uiteenlopende nood waren — woestijnreizigers, gevangenen, zieken en zeelieden — en door God bevrijd werden. Het viervoudige refrein "Laat hen voor den HEERE Zijn goedertierenheid loven" structureert de psalm als een liturgisch danklied. Elke groep bewijst dat Gods trouw zich uitstrekt over alle levenssituaties. Gods goedheid, niet onze omstandigheden, is de grond voor onze dank.

“En weest dankbaar.”

“Weest in geen ding bezorgd; maar laat uw begeerten in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God.”

Paulus verbindt hier gebed met dankzegging als remedie tegen bezorgdheid. Het woord "met dankzegging" (meta eucharistias) is geen bijzaak maar wezenlijk: gebed zonder dankbaarheid vervalt in klagen, maar gebed met dankbaarheid erkent Gods soevereiniteit zelfs temidden van nood. Het resultaat is de "vrede Gods die alle verstand te boven gaat" — een bovennatuurlijke rust die niet door omstandigheden verklaard kan worden. Paulus schreef deze woorden terwijl hij zelf gevangen zat, wat hun kracht des te groter maakt. Dankbaarheid in gebed is het gelovig erkennen dat God groter is dan onze problemen.

“Loof den HEERE, mijn ziel, en vergeet geen van Zijn weldaden.”

“Ik zal den HEERE loven met mijn ganse hart; ik zal al Uw wonderen vertellen.”

“Wat zal ik den HEERE vergelden voor al Zijn weldaden aan mij bewezen?”

“Laat ons Zijn aangezicht tegemoet gaan met lof; laat ons Hem juichen met psalmen.”

“Dankende te allen tijd over alle dingen God en den Vader, in den Naam van onzen Heere Jezus Christus.”

“Het is goed, dat men den HEERE love, en Uw Naam psalmzinge, o Allerhoogste!”

Meer verzen over dankbaarheid

Psalm 136:1

Psalm 136 is het bekendste danklied met een vast refrein: alle 26 verzen eindigen op "want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid". Het eerste vers geeft de grond van alle dank: "Looft den HEERE, want Hij is goed". Daarna loopt de psalm de geschiedenis door, van de schepping via de uittocht tot de intocht in het land. Wie dankbaarheid wil leren, leert hier tellen: noem op wat God deed, en zeg er telkens bij dat Zijn trouw blijft.

Filippenzen 1:3

Paulus schrijft aan de gemeente in Filippi, terwijl hij gevangenzit: "Ik dank mijn God, zo dikwijls als ik uwer gedenk". Hij bedankt de mensen niet alleen, hij dankt God voor hen. Daarom kiezen veel mensen dit vers voor een kaart aan een collega, een vrijwilliger of een vriend; meer teksten voor die gelegenheid staan bij de bijbelteksten voor een dankwoord.

2 Korinthe 9:15

Met de zin "Doch Gode zij dank voor Zijn onuitsprekelijke gave" sluit Paulus twee hoofdstukken af over de inzameling voor de arme gemeente in Jeruzalem. Na alles wat over geven gezegd is, wijst hij naar de gave achter alle gaven: Christus Zelf. Dankbaarheid begint dus niet bij wat wij geven, maar bij wat wij ontvangen hebben en eigenlijk niet onder woorden kunnen brengen.

Jakobus 1:17

Jakobus schrijft "Alle goede gave, en alle volmaakte gifte is van boven, van den Vader der lichten afkomende" aan gelovigen in beproeving (Jakobus 1:2-12): ook in moeite is het goede niet toevallig, het komt van God. Dat maakt dankbaarheid concreet en eerlijk. Wie een goede gave opmerkt, kent ook de Gever, bij Wie "geen verandering is, of schaduw van omkering".

Psalm 50:23

Psalm 50:23 zegt: "Wie dankoffert, die zal Mij eren". In deze psalm zegt God dat Hij geen var uit het huis van Zijn volk nodig heeft en geen bokken uit de kooien (vers 9); wat Hij vraagt staat in vers 14: "Offert Gode dank". Het dankoffer is hier geen ritueel meer maar een houding. Dankbaarheid is zo een vorm van eerbied: wie God dankt, erkent dat het leven uit Zijn hand komt.

Hebreeën 13:15

De Hebreeënbrief noemt een offer dat blijft nu de tempeloffers vervuld zijn in Christus: "een offerande des lofs, dat is, de vrucht der lippen, die Zijn Naam belijden". Dank aan God is hier een offer dat iedereen kan brengen, en wel "altijd" en "door Hem". Het vers sluit aan bij Psalm 50:23 en maakt van danken een dagelijkse eredienst, ook buiten de kerk.

Lukas 17:15-16

Van de tien melaatsen die Jezus genas, keerde er één terug, "met grote stemme God verheerlijkende", en viel aan Zijn voeten, "Hem dankende; en dezelve was een Samaritaan". Jezus vraagt waar de negen anderen zijn (Lukas 17:17). Het verhaal laat zien dat dankbaarheid geen vanzelfsprekende reactie is, ook niet na een wonder. Teruggaan om te danken is een keuze, en juist de buitenstaander maakte haar.

Kolossenzen 2:7

Paulus beschrijft het geloof als een boom en een gebouw tegelijk: "Geworteld en opgebouwd in Hem, en bevestigd in het geloof". Hij eindigt met "overvloedig zijnde in hetzelve, met dankzegging". Dankbaarheid is hier het kenmerk van een geloof dat wortel heeft geschoten. Het is geen extra deugd die u erbij moet nemen, maar wat vanzelf groeit uit verbondenheid met Christus.

1 Korinthe 15:57

Na een heel hoofdstuk over de opstanding eindigt Paulus met dank: "Maar Gode zij dank, Die ons de overwinning geeft door onzen Heere Jezus Christus". Dit vers wordt vaak gelezen bij een rouwdienst. Het laat zien dat bijbelse dankbaarheid verder reikt dan dit leven: ook tegenover de dood is er reden om God te danken, omdat Christus is opgestaan.

Psalm 34:2

David begint Psalm 34 met "Ik zal den HEERE loven te aller tijd; Zijn lof zal geduriglijk in mijn mond zijn". Volgens het opschrift schreef hij de psalm "als hij zijn gelaat veranderd had voor het aangezicht van Abimelech", dus na een vernederende vlucht. God loven te aller tijd is bij David geen vrolijke stemming maar een besluit, genomen midden in de moeite. Daarom past dit vers bij wie zoekt naar dank aan God onder alle omstandigheden.

Wat leert de Bijbel ons over dankbaarheid?

Dankbaarheid is in de Bijbel geen oppervlakkig "dankjewel" maar een diepgewortelde levenshouding die voortkomt uit het besef van Gods onverdiende goedheid. Het Hebreeuwse woord todah — afgeleid van jadah, dat zowel "belijden" als "loven" betekent — laat zien dat dankbaarheid in de Bijbel onlosmakelijk verbonden is met het publiek erkennen van wie God is en wat Hij heeft gedaan. In het Griekse Nieuwe Testament vinden we eucharistia, waarvan ons woord "eucharistie" afkomstig is, dat behalve dankzegging ook de vreugde uitdrukt die daarmee gepaard gaat. De Heidelbergse Catechismus wijdt het hele derde deel aan dankbaarheid als de passende respons op Gods verlossing. Na het kennen van onze ellende (deel 1) en onze verlossing (deel 2) volgt de vraag: hoe zullen wij God dankbaar zijn? Het antwoord omvat het hele christelijke leven: gebed, goede werken en de tien geboden als leidraad voor een dankbaar leven. In het Oude Testament was het offersysteem doorweven met dankoffers — de todah-offers gingen gepaard met een gemeenschappelijke maaltijd en het zingen van lofpsalmen, waarmee dankbaarheid een publieke en feestelijke aangelegenheid was. De Psalmen staan vol met oproepen tot lof en dank: "Looft den HEERE, want Hij is goed" (Psalm 136:1) is een steeds terugkerend refrein dat de grondtoon van Israëls aanbidding vormt. Paulus gaat nog verder: "Dankt God in alles" (1 Thessalonicenzen 5:18) — in goede tijden én in moeilijkheden. Het draait niet om naïef optimisme maar om een geloofsdaad: vertrouwen dat God ook in het moeilijke Zijn goede plan uitwerkt. De kerkvaders, van Chrysostomus tot Augustinus, benadrukten dat dankbaarheid de wortel is van alle deugden. Calvijn noemde het hele christelijke leven een oefening in dankbaarheid — een echo van de catechismus die hij zo diep beïnvloedde. Dankbaarheid is het tegengif tegen bitterheid, ontevredenheid en zelfmedelijden, en opent de deur naar een leven dat Gods goedheid weerspiegelt.

Dankbaarheid in de Psalmen en het Oude Testament

De Psalmen zijn het gebedenboek van Israëls dankbaarheid. Psalm 100 roept op om met vreugde voor Gods aangezicht te komen en Zijn voorhoven met lofzang te betreden — het Hebreeuwse rinnah duidt op een jubelend, uitbundig lied. Psalm 103 somt Gods weldaden op in een persoonlijke opsomming: vergeving, genezing, verlossing uit het verderf, kroning met goedertierenheid. David spreekt hier zichzelf toe: "Vergeet geen van Zijn weldaden" — dankbaarheid begint bij het actief herinneren van wat God deed. Psalm 107 herhaalt vier keer het refrein: "Laat hen voor den HEERE Zijn goedertierenheid loven." Opvallend is dat dankbaarheid in de Psalmen vaak voortkomt uit diepe nood — na bevrijding uit gevaar, ziekte of ballingschap zingt de psalmist een todah-lied. In het oudtestamentische offersysteem was het dankoffer (Leviticus 7:12-15) uniek: het ging gepaard met een feestmaaltijd waaraan de hele gemeenschap deelnam. De Psalmen leren ons dat dankbaarheid een keuze is die getraind kan worden, ook wanneer het leven moeilijk is.

Dankbaarheid als levenshouding bij Paulus

Paulus schrijft zijn meest dankbare brieven vanuit de gevangenis in Rome. In Filippenzen — de brief van de vreugde — dankt hij God herhaaldelijk ondanks ketenen en onzekerheid over zijn lot. Het Griekse eucharisteo komt in zijn brieven meer dan dertig keer voor. Kolossenzen 3:17 leert dat alles wat we doen in de naam van Jezus gedaan moet worden, "dankende God en de Vader door Hem." In Efeze 5:20 roept Paulus op tot dank "te allen tijd over alle dingen" — een alomvattende dankbaarheid die niets uitsluit. Dankbaarheid is geen gevoel dat ons overkomt maar een geestelijke discipline die we beoefenen, een vrucht van de Heilige Geest die groeit naarmate we meer beseffen hoeveel we van Gods genade ontvangen hebben. Luther zei dat dankbaarheid de basishouding van een christen is: wie beseft hoeveel hem vergeven is, kan niet anders dan dankbaar leven. Calvijn schreef dat een ondankbaar hart het grootste onrecht is dat we God kunnen aandoen.

Dankbaarheid in de kerkgeschiedenis en belijdenissen

De Heidelbergse Catechismus (1563) geeft dankbaarheid een structurele plaats in het christelijk leven. Het derde deel — vragen 86 tot 129 — behandelt naast losse dankbetuigingen ook het hele leven als dankbaar antwoord op Gods genade, inclusief gebed, de tien geboden en het Onze Vader. Dit is uniek in de gereformeerde belijdenisgeschriften: de wet functioneert niet als voorwaarde voor genade maar als leidraad voor het dankbare leven. De vroege kerk vierde de eucharistie — letterlijk "dankzegging" — als het centrale moment van gemeenschappelijke dankbaarheid. Chrysostomus preekte uitgebreid over dankbaarheid als de moeder van alle deugden. Augustinus zag dankbaarheid als het erkennen van Gods soevereine goedheid in alle dingen, ook in lijden. De puriteinen ontwikkelden de praktijk van het dankbaarheidsdagboek, waarin dagelijks Gods voorzienigheid werd opgetekend. In de Nederlandse traditie kennen we Dankdag voor gewas en arbeid — een jaarlijks moment van collectieve bezinning op onze afhankelijkheid van Gods zegen.

Dankbaarheid en geestelijke gezondheid

Modern onderzoek bevestigt wat de Bijbel al eeuwen leert: dankbaarheid heeft een diepgaand effect op het welzijn van de mens. Maar de bijbelse visie reikt verder dan psychologisch nut — dankbaarheid is een theologische werkelijkheid die voortkomt uit het besef dat alles wat we zijn en hebben, genade is. Filippenzen 4:6-7 verbindt dankzegging direct met de vrede Gods: wie zijn zorgen in gebed bij God brengt "met dankzegging," ontvangt een vrede die alle verstand te boven gaat. Dankbaarheid doorbreekt de neerwaartse spiraal van zelfmedelijden en bitterheid en richt de blik omhoog naar de Gever van alle goede gaven (Jakobus 1:17). In Romeinen 1:21 waarschuwt Paulus dat ondankbaarheid het begin is van geestelijke verharding: wie God kent maar Hem niet dankt, vervalt in ijdele overwegingen. De gereformeerde traditie benadrukt dat dankbaarheid niet afhangt van omstandigheden maar van het kennen van God. Wie weet dat zijn naam geschreven staat in het Boek des Levens, heeft altijd reden tot dank — zelfs in het donkerste dal.

Dankpsalmen: welke psalmen zijn dankliederen?

Het psalmboek kent verschillende soorten liederen, en de dankpsalm is er één van. Een lofpsalm bezingt wie God is; een dankpsalm bezingt wat Hij concreet heeft gedaan — meestal na een uitredding die de dichter zelf heeft meegemaakt. Dat verschil hoort u aan de werkwoordstijd: de dankpsalm kijkt terug. Psalm 30 is er het duidelijkste voorbeeld van; de dichter is uit levensgevaar opgehaald en besluit: "Gij hebt mij mijn weeklage veranderd in een rei" (vers 12). Psalm 116 doet hetzelfde in vraagvorm: "Wat zal ik den HEERE vergelden voor al Zijn weldaden aan mij bewezen?" (vers 12) — en beantwoordt die vraag met de beker der verlossingen en het inlossen van geloften. Daarnaast staan de gemeenschappelijke dankliederen, gezongen door het hele volk: Psalm 118 en Psalm 136 openen allebei met "Looft den HEERE, want Hij is goed; want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid." Psalm 138 zet er een persoonlijke toon onder: "Ik zal U loven met mijn gehele hart." Wie liever de brede lofliederen leest waarin God om Zichzelf geprezen wordt, kan terecht bij ons overzicht van de lofpsalmen.

Praktische toepassing

Begin en eindig elke dag met het bewust uitspreken van dank aan God — noem specifieke zegeningen bij naam en wees zo concreet mogelijk. Houd een dankbaarheidsdagboek bij waarin u dagelijks drie dingen opschrijft waarvoor u dankbaar bent; de puriteinen noemden dit het "optekenen van Gods voorzienigheid" en het is een bewezen middel tegen moedeloosheid. Spreek dankbaarheid uit naar mensen om u heen: uw partner, kinderen, collega's, gemeenteleden — een oprecht woord van dank kan een dag veranderen. Oefen dankbaarheid juist in moeilijke tijden door bewust te zoeken naar Gods hand in uw situatie; Paulus kon vanuit de gevangenis schrijven over vreugde omdat zijn dankbaarheid niet afhing van zijn omstandigheden maar van zijn relatie met Christus. Laat de lofpsalmen een vaste plek hebben in uw dagelijkse bijbellezing — Psalm 103 en 107 zijn bijzonder geschikt om dankbaarheid te voeden. Vier Dankdag niet louter als traditie maar als bewust moment van bezinning op Gods trouw in het afgelopen jaar.

Zo belijdt de kerk het

Meer weten over dankbaarheid in de Bijbel?

Stel uw vragen aan de BijbelAssistent en krijg direct antwoord met bijbelverwijzingen.

Stel een vraag

Gerelateerde gelegenheden en verdieping

Veelgestelde vragen over dankbaarheid

Wat is de bekendste bijbeltekst over dankbaarheid?

De meest geciteerde bijbeltekst over dankbaarheid is 1 Thessalonicenzen 5:18: "Dankt God in alles, want dit is de wil van God in Christus Jezus over u." Andere geliefde bijbelteksten zijn Psalm 100:4 ("Gaat in tot Zijn poorten met lof"), Psalm 103:2 ("vergeet geen van Zijn weldaden") en Kolossenzen 3:17, waar Paulus oproept om alles te doen in de Naam van de Heere Jezus, "dankende God en de Vader door Hem".

Welke psalmen gaan over dankbaarheid?

De bekendste dankpsalmen zijn Psalm 100 (een oproep om met lofzang Gods voorhoven binnen te gaan), Psalm 103 ("Loof den HEERE, mijn ziel, en vergeet geen van Zijn weldaden"), Psalm 107 en 118 (die beide openen met "Looft den HEERE, want Hij is goed"), Psalm 116 (dank na redding uit de nood) en Psalm 136, waarin elk vers eindigt met het refrein "want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid". Veel bekende christelijke dankliederen zijn berijmingen van juist deze psalmen.

Moet je God ook danken in moeilijke omstandigheden?

1 Thessalonicenzen 5:18 zegt "Dankt God in alles" — in alle omstandigheden, niet: voor alles wat er gebeurt. De Bijbel vraagt geen ontkenning van verdriet; de Psalmen staan vol eerlijke klachten. Dankbaarheid en verdriet kunnen naast elkaar bestaan: ook in moeite blijft er zicht op Gods trouw en op weldaden die niet verdwenen zijn.

Is er een bijbeltekst om iemand te bedanken?

Ja. In Filippenzen 1:3 schrijft Paulus dat hij zijn God dankt, telkens wanneer hij aan de gemeente denkt — een tekst die vaak op een kaartje wordt gezet om iemand te bedanken. Vergelijkbare woorden staan in 1 Thessalonicenzen 1:2 en Romeinen 1:8. Opvallend is de richting: Paulus bedankt niet alleen de mensen zelf, maar dankt God vóór hen. Zo wordt een bedankje tegelijk een zegenwens.

Hoe bid je een dankgebed?

Een dankgebed kent geen vaste formule. Psalm 103:2 geeft wel een bruikbare structuur: "vergeet geen van Zijn weldaden" — noem concreet en bij name wat u ontvangen hebt, van dagelijks brood tot vergeving en uitredding. Filippenzen 4:6 verbindt gebed en dankzegging: breng uw verlangens bij God "met dankzegging". Wie zelf woorden tekortkomt, kan een dankpsalm meebidden, zoals Psalm 100 of Psalm 136.

Wat is Dankdag en waar komt die vandaan?

Dankdag voor gewas en arbeid is een Nederlandse kerkelijke traditie, meestal gehouden op de eerste woensdag van november. De gemeente dankt God dan voor de oogst en het werk van het afgelopen seizoen. De wortels liggen in de oudtestamentische oogstfeesten en het dankoffer (Leviticus 7:12), waarbij dank aan God met een gezamenlijke maaltijd gevierd werd. Veel kerken lezen op Dankdag een dankpsalm, zoals Psalm 65 of Psalm 103.

Wat is het verschil tussen een lofpsalm en een danklied?

Een lofpsalm prijst God om wie Hij is; een danklied dankt Hem voor wat Hij concreet gedaan heeft. Dat verschil hoort u aan de tijd waarin de dichter spreekt: het danklied kijkt terug op een uitredding. Psalm 30 is er het duidelijkste voorbeeld van ("Gij hebt mij mijn weeklage veranderd in een rei", vers 12), net als Psalm 116, dat begint bij redding uit doodsnood. De grens is niet hard — Psalm 118 en Psalm 136 doen allebei tegelijk. Wie de brede lofliederen zoekt, vindt die op onze pagina over de lofpsalmen.

Waar komt het lied "Tienduizend redenen" vandaan?

Het lied "Tienduizend redenen" is de Nederlandse versie van "10,000 Reasons (Bless the Lord)" van Matt Redman, en het is opgebouwd rond Psalm 103. De openingsregel volgt vers 1-2 vrijwel woordelijk: "Loof den HEERE, mijn ziel, en al wat binnen in mij is, Zijn heiligen Naam. Loof den HEERE, mijn ziel, en vergeet geen van Zijn weldaden." Wie de bijbeltekst achter het lied wil lezen, komt dus uit bij Psalm 103 — een psalm waarin David zichzelf toespreekt en zijn eigen ziel oproept tot dank.

Welke korte christelijke tekst over dankbaarheid kun je gebruiken?

Voor een kaart, een muur of een dagboekpagina werken korte verzen het best. "Dankt God in alles" (1 Thessalonicenzen 5:18) is de kortste. Verder: "En weest dankbaar" (Kolossenzen 3:15), "Looft den HEERE, want Hij is goed" (Psalm 118:1), "Loof den HEERE, mijn ziel, en vergeet geen van Zijn weldaden" (Psalm 103:2) en "Wat zal ik den HEERE vergelden voor al Zijn weldaden aan mij bewezen?" (Psalm 116:12). Wilt u iemand persoonlijk bedanken, dan past Filippenzen 1:3 beter: dank aan God, telkens wanneer u aan die ander denkt.

Welke bijbeltekst over dankbaarheid past bij welk moment?

Bij genezing of herstel past Lukas 17:15-16, de Samaritaan die terugkwam om Jezus te danken. Bij een afscheid of rouw kiezen veel mensen 1 Korinthe 15:57: "Maar Gode zij dank, Die ons de overwinning geeft". Voor Dankdag en de oogst ligt Psalm 65 voor de hand, voor dank in een moeilijke tijd Psalm 34:2 of 1 Thessalonicenzen 5:18, en voor dank voor een ander mens Filippenzen 1:3.

Hoe dank je God volgens de Bijbel?

De Bijbel noemt drie manieren om God te danken. Met woorden: concreet benoemen wat u ontving, zoals Psalm 103:2 vraagt. Met zingen: "Laat ons Zijn aangezicht tegemoet gaan met lof" (Psalm 95:2). En met het hele leven: Kolossenzen 3:17 maakt van gewoon werk een dank aan God, en Hebreeën 13:15 noemt lof "de vrucht der lippen". Dank is dus geen los moment, maar een manier van leven.

Gerelateerde onderwerpen