Adam: betekenis van de naam
אָדָם (ʼÂdâm) = “mens, rossig”
Wat betekent de naam Adam?
De naam Adam betekent 'mens'. In het Hebreeuws is adam het gewone woord voor mens, en Strong's woordenboek verbindt het met een werkwoord dat rood worden betekent. Ook adamah, de aardbodem, komt daarvan. God formeerde de mens uit het stof der aarde (Genesis 2:7), en "noemde hun naam Mens" (Genesis 5:2).
Herkomst en betekenis van Adam
- Grondwoord (Hebreeuws)
- אָדָם ʼÂdâm
- Strong's-nummer
- H121
- Afgeleid van (H120)
- אָדָם ʼâdâm: mens, de mensheid; eigenlijk: rossig, rood van kleur
- Betekenis
- mens, rossig
Adam is in het Hebreeuws geen bijzondere naam, maar het gewone woord voor mens. Daarom vertaalt de Statenvertaling het in de eerste hoofdstukken van Genesis vaak met mens, en noemt de kanttekening bij Genesis 2:19 die vertaling ook. Genesis 5:2 zegt het met zoveel woorden: God schiep man en vrouw, "en noemde hun naam Mens". Strong's woordenboek geeft voor de naam Adam precies dat woord.
Over de herkomst zegt Strong's dat het woord van een werkwoord komt dat rood worden of blozen betekent. Van datzelfde werkwoord komt adamah, de aardbodem, die Strong's naar haar rode kleur verklaart. In Genesis 2:7 staan beide woorden naast elkaar: de HEERE God formeerde den mens, adam, uit het stof der aarde, adamah. Ook het vonnis na de val gebruikt dat woord: de mens zou tot de aarde wederkeren, "dewijl gij daaruit genomen zijt" (Genesis 3:19). De kanttekening bij Genesis 5:2 zegt dat Adam uit de aarde geschapen was. De naam herinnert dus aan waar de mens vandaan komt.
“Man en vrouw schiep Hij hen, en zegende ze, en noemde hun naam Mens, ten dage als zij geschapen werden.”
hun naam mens: Zowel van de vrouw als van den man: niettegenstaande de verscheidenheid van beider oorsprong; te weten, dat Adam uit de aarde, en Eva uit Adam geschapen was.
Bron van de betekenis: Strong's: hetzelfde als H120 ʼâdâm, 'ruddy i.e. a human being' (rossig, dat is een mens), van H119 ʼâdam, 'to show blood (in the face), i.e. flush or turn rosy' (blozen, rood worden); ook H127 ʼădâmâh, 'soil (from its general redness)' (aarde, naar haar rode kleur), komt van H119; naamduiding Open Scriptures: 'red' (rood).
Uitspraak en spelling
- Uitspraak in het Nederlands
- A-dam
- In de grondtaal
- a-DAM
- Spelling in de Statenvertaling
- Adam
- Als voornaam
- Adam
In het Nederlands ligt de klemtoon op de eerste lettergreep; het Hebreeuwse woord adam, mens, legt hem op de tweede.
Wie heette Adam in de Bijbel?
Adam, de eerste mens
God formeerde hem uit het stof der aarde en blies hem de adem des levens in. Hij gaf de dieren hun namen, at met Eva van de verboden boom en werd uit de hof van Eden verdreven. Hij werd de vader van Kaïn, Abel en Seth en stierf negenhonderddertig jaar oud.
Christus, Die Paulus de laatste Adam noemt
Dit is geen naam die de Heere Jezus droeg, maar een vergelijking van Paulus. Hij noemt Adam een voorbeeld van Hem Die komen zou, en stelt tegenover de eerste mens Adam, die tot een levende ziel werd, de laatste Adam, Die een levendmakende Geest is.
Kernvers
“Want gelijk zij allen in Adam sterven, alzo zullen zij ook in Christus allen levend gemaakt worden.”
1 Korinthe 15:22 (Statenvertaling)
Wat de naam Adam ons leert
De naam Adam zegt niets bijzonders over één man: hij betekent gewoon mens, uit de aarde genomen. Daardoor spreekt hij over iedereen. Wat in Genesis met Adam gebeurt, raakt allen die na hem komen; Paulus schrijft dat door één mens de zonde in de wereld ingekomen is, en door de zonde de dood (Romeinen 5:12). Het stof waaruit God de mens formeerde, werd ook de plaats waarheen hij moest wederkeren. Toch eindigt de Bijbel niet bij de eerste Adam. Paulus stelt de laatste Adam tegenover hem: Christus, de tweede Mens, de Heere uit de hemel. Wat in de ene mens verloren ging, maakt God in de Ander levend: allen die in Christus zijn, zullen levend gemaakt worden (1 Korinthe 15:22).
Veelgestelde vragen over de naam Adam
Wat betekent de naam Adam?
Adam betekent 'mens'. Het is in het Hebreeuws het gewone woord voor mens, en Genesis 5:2 zegt dat God man en vrouw schiep "en noemde hun naam Mens". Strong's woordenboek verbindt het woord met een werkwoord dat rood worden of blozen betekent. Van datzelfde werkwoord komt adamah, de aardbodem, waaruit de mens geformeerd werd (Genesis 2:7).
Betekent Adam rood of aarde?
Strong's woordenboek geeft als betekenis van het woord adam: rossig, dat is een mens. Het verbindt het met het werkwoord adam, rood worden. Het woord voor aardbodem, adamah, komt volgens Strong's van hetzelfde werkwoord, vanwege de rode kleur van de grond. De naam betekent dus mens, en klinkt mee met rood en aarde. Genesis 2:7 zet adam en adamah naast elkaar.
Is Adam een naam of het woord voor mens?
Allebei. In de eerste hoofdstukken van Genesis staat in het Hebreeuws vaak het woord adam, en de Statenvertaling vertaalt het dan met mens. De kanttekening bij Genesis 2:19 zegt bij tot Adam: anders, tot den mens. Pas als de Bijbel over de eerste man als persoon spreekt, wordt het duidelijk een eigennaam, zoals in het geslachtsregister van Genesis 5.
Wat bedoelt Paulus met de laatste Adam?
In 1 Korinthe 15:45 schrijft Paulus: "De eerste mens Adam is geworden tot een levende ziel; de laatste Adam tot een levendmakenden Geest". Met de laatste Adam bedoelt hij Christus. Volgens de kanttekening wordt Christus tegenover de eerste Adam gesteld. Zoals alle mensen van Adam een natuurlijk lichaam ontvangen, zo zullen de gelovigen door Christus een geestelijk, onsterfelijk lichaam ontvangen.
Hoe spreekt u Adam uit?
In het Nederlands zegt u A-dam, met de klemtoon op de eerste lettergreep en een lange a. In het Hebreeuws valt de klemtoon op de tweede lettergreep: a-DAM. In Genesis 2:7 hoort u in het Hebreeuws adam, mens, en adamah, aardbodem, kort na elkaar; de klank van de naam herinnert zo aan de aarde.