Ga naar hoofdinhoud

Psalm 53

Samenvatting

Psalm 53 toont de universele verdorvenheid van de mensheid en de dwaasheid van goddeloosheid. Tegelijkertijd benadrukt de psalm Gods rechtvaardigheid en de hoop op verlossing voor Zijn volk.

Lees de volledige uitleg →
SV
1Een onderwijzing van David, voor den opperzangmeester, op Machalath.
2De dwaas zegt in zijn hart: Er is geen God; zij verderven het, en zij bedrijven gruwelijk onrecht; er is niemand, die goed doet.
3God heeft van den hemel nedergezien op de mensenkinderen, om te zien, of iemand verstandig ware, die God zocht.
4Een ieder van hen is teruggekeerd, te zamen zijn zij stinkende geworden, er is niemand, die goed doet, ook niet een.
5Hebben dan de werkers der ongerechtigheid geen kennis, die Mijn volk opeten, alsof zij brood aten? Zij roepen God niet aan.
6Aldaar zijn zij met vervaardheid vervaard geworden, waar geen vervaardheid was; want God heeft de beenderen desgenen, die u belegerde, verstrooid; gij hebt hen beschaamd gemaakt, want God heeft hen verworpen.
7Och, dat Israëls verlossingen uit Sion kwamen! Als God de gevangenen Zijns volks zal doen wederkeren, dan zal zich Jakob verheugen, Israël zal verblijd zijn.

Psalm 53 in het kort: de dwaas en God

Psalm 53 is een onderwijzing van David over de mens die leeft alsof God er niet is. Na het opschrift begint de tekst met: “De dwaas zegt in zijn hart: Er is geen God” (vers 2). Met de dwaas wordt in de uitleg meestal geen domme mens bedoeld, maar iemand die God buiten zijn leven houdt en daar ook naar leeft. God ziet vanuit de hemel neer om te zien of er iemand is die Hem zoekt, en de uitkomst is hard: “er is niemand, die goed doet, ook niet een” (vers 4). Wie Gods volk opeet alsof het brood is, wordt onverwacht door schrik overvallen (vers 5 en 6). De psalm sluit af met een verlangen: “Och, dat Israëls verlossingen uit Sion kwamen” (vers 7).

Psalm 53 lijkt sterk op Psalm 14. De opvallendste verschillen zijn deze. Waar Psalm 14 de HEERE noemt, spreekt Psalm 53 over God. En vers 6 is anders: Psalm 14 zegt daar dat God bij het geslacht van de rechtvaardige is, Psalm 53 zegt dat God de beenderen verstrooit van wie het volk belegerde. Paulus haalt deze woorden aan in Romeinen 3 (vers 10 tot 12) om te laten zien dat alle mensen Gods genade nodig hebben. Voor het opzoeken: het opschrift is in de Statenvertaling vers 1, dus Psalm 53 telt hier zeven verzen en in Engelstalige bijbels zes. De beginregel over de dwaas staat daar op vers 1.

Moeilijke woorden in de Statenvertaling van Psalm 53

Een onderwijzing (vers 1) is een leerdicht, in het Hebreeuws een maskil. Op Machalath is een aanwijzing voor de melodie of de uitvoering; wat het precies betekent, is onzeker. Zij verderven het (vers 2) is: zij bederven alles. Teruggekeerd (vers 4) betekent hier: afgeweken van God, en stinkende geworden is: bedorven, zoals voedsel dat bederft. De werkers der ongerechtigheid (vers 5) zijn wie onrecht doen. Met vervaardheid vervaard (vers 6) is: door grote schrik overvallen, en waar geen vervaardheid was betekent dat er geen aanleiding voor die angst leek te zijn. De gevangenen doen wederkeren (vers 7) is: het lot van het volk keren.

Psalm 53 in de Statenvertaling en de HSV

Psalm 53 staat hierboven compleet in de Statenvertaling, en in de lezer kunt u een andere beschikbare vertaling kiezen. Zoekt u Psalm 53 in de HSV: de Herziene Statenvertaling van 2010 bewaart de woordkeus van de Statenvertaling waar dat kan, en past zinsbouw en naamvallen aan het hedendaags Nederlands aan. Wat dat in de praktijk betekent, leest u op de pagina over de Herziene Statenvertaling. De samenhang met Psalm 14 en de betekenis per vers komen aan bod in de uitleg van Psalm 53.