Ga naar hoofdinhoud

Psalm 130

Samenvatting

Psalm 130, bekend als De profundis (Latijn voor uit de diepten), is het gebed van iemand die uit de diepte tot God roept: 'Uit de diepten roep ik tot U, o HEERE!' (vers 1). De psalm belijdt dat bij God vergeving is (vers 4), wacht op Hem zoals een wachter op de morgen en eindigt met hoop voor heel Israël. Het is een van de zeven boetepsalmen en een pelgrimslied.

Lees de volledige uitleg →
SV
1Een lied Hammaaloth. Uit de diepten roep ik tot U, o HEERE!
2HEERE! hoor naar mijn stem; laat Uw oren opmerkende zijn op de stem mijner smekingen.
3Zo Gij, HEERE! de ongerechtigheden gadeslaat; HEERE! wie zal bestaan?
4Maar bij U is vergeving, opdat Gij gevreesd wordt.
5Ik verwacht den HEERE; mijn ziel verwacht, en ik hoop op Zijn Woord.
6Mijn ziel wacht op den HEERE, meer dan de wachters op den morgen; de wachters op den morgen.
7Israël hope op den HEERE; want bij den HEERE is goedertierenheid, en bij Hem is veel verlossing.
8En Hij zal Israël verlossen van al zijn ongerechtigheden.