Abraham bidt voor Sodom

Genesis 18 en 19 volgen in de geschiedenis van Abraham direct op de belofte van Izaks geboorte bij de eikenbossen van Mamre. De mannen die bij Abrahams tent te gast waren, stonden op en keken naar Sodom. Abraham liep met hen mee. Het bezoek zelf staat bij De drie bezoekers bij Abraham.

Waarom vertelde God aan Abraham wat Hij met Sodom ging doen?

De HEERE wilde voor Abraham niet verbergen wat Hij ging doen, want Abraham moest zijn kinderen de weg van de HEERE leren: gerechtigheid en recht doen (Genesis 18:19). Het geroep over Sodom en Gomorra was groot en hun zonde zeer zwaar. De HEERE zou afgaan en zien of het werkelijk zo was.

Hoe vaak bad Abraham voor Sodom?

De mannen gingen verder naar Sodom, maar Abraham bleef staan voor het aangezicht van de HEERE. Hij trad toe en vroeg: "Zult Gij ook den rechtvaardige met den goddeloze ombrengen" (Genesis 18:23)? Misschien waren er vijftig rechtvaardigen. Abraham beriep zich op Gods eigen recht: "zou de Rechter der ganse aarde geen recht doen" (Genesis 18:25)? De HEERE antwoordde dat Hij de hele plaats om vijftig rechtvaardigen zou sparen.

Abraham noemde zichzelf stof en as, maar vroeg verder: vijfenveertig, veertig, dertig, twintig. Zes keer vroeg hij, zes keer gaf God toe. Bij de laatste vraag zei de HEERE: "Ik zal haar niet verderven om der tienen wil" (Genesis 18:32). Toen ging de HEERE weg, en Abraham keerde terug naar zijn plaats.

Wat gebeurde er met Lot in Sodom?

In de avond kwamen twee engelen in Sodom. Lot, de zoon van Abrahams broer, nam hen met aandringen mee naar huis. Voordat zij sliepen, omsingelden de mannen van de stad het huis en eisten de gasten op om hen te misbruiken. Lot bood hun zelfs zijn twee dochters aan, een daad die de Bijbel vertelt zonder haar goed te keuren. De engelen trokken Lot naar binnen en sloegen de mannen bij de deur met blindheid (Genesis 19:4-11).

De engelen zeiden dat de HEERE hen gezonden had om de stad te verderven. De aanstaande schoonzonen van Lot dachten dat hij gekscheerde. Bij het aanbreken van de dag aarzelde Lot nog. Toen grepen de mannen hem, zijn vrouw en zijn dochters bij de hand, "om de verschoning des HEEREN over hem" (Genesis 19:16), en zetten hen buiten de stad. Op zijn verzoek mocht Lot naar het stadje Zoar vluchten.

Hoe dacht God aan Abraham toen Sodom verwoest werd?

Toen Lot in Zoar aankwam, liet de HEERE zwavel en vuur regenen over Sodom en Gomorra. Hun was gezegd niet achterom te zien, maar de vrouw van Lot keek om, "en zij werd een zoutpilaar" (Genesis 19:26). Vroeg in de morgen zag Abraham vanaf de plaats waar hij voor de HEERE had gestaan rook opstijgen als de rook van een oven. De geschiedenis eindigt met: "God aan Abraham gedacht, en Hij leidde Lot uit het midden dezer omkering" (Genesis 19:29).

Abraham woonde bij de eikenbossen van Mamre, die bij Hebron lagen (Genesis 13:18). Lot had jaren eerder de vruchtbare vlakte van de Jordaan gekozen en was tot bij Sodom gaan wonen, al staat erbij dat de mannen van Sodom "boos, en grote zondaars tegen den HEERE" waren (Genesis 13:13). Waar Sodom precies lag, is niet bekend. Meestal zoekt men het bij het zuidelijke deel van de Dode Zee. Over de bezoekers denken uitleggers verschillend. Twee van hen heten in Genesis 19:1 engelen; met de derde spreekt Abraham als met de HEERE Zelf. Veel gereformeerde uitleggers zien hierin een verschijning van de Zoon van God vóór Zijn menswording. Anderen laten dat open.

De HEERE staat in deze geschiedenis vooraan. Hij neemt Abraham in vertrouwen over wat Hij gaat doen, en Hij laat Zich door hem aanspreken. Abrahams gebed is geen poging om God milder te maken dan Hij is. Abraham pleit juist op grond van wie God is: de Rechter van de hele aarde doet recht en brengt de rechtvaardige niet om met de goddeloze. God gaat op elk verzoek in. Hij heeft geen lust in de dood van de goddeloze (Ezechiël 33:11). Meer over dit hoofdstuk staat in de uitleg bij Genesis 18.

Er waren geen tien rechtvaardigen, en het oordeel kwam. Het was een terecht oordeel: de zonde van Sodom en Gomorra was zeer zwaar. De Bijbel noemt elders hoogmoed, overvloed en het in de steek laten van de armen (Ezechiël 16:49), en ook seksuele ongebondenheid (Judas 1:7). Toch bleef Abrahams gebed niet zonder antwoord. Abraham vroeg om sparing van de stad om de rechtvaardigen; God deed wat Abraham niet gevraagd had en redde de rechtvaardige uit de stad. Zo bracht Hij de rechtvaardige niet om met de goddeloze. Lot aarzelde en moest bij de hand genomen worden. Zijn redding rust op Gods verschoning en op Gods gedenken aan Abraham.

Petrus noemt hem "den rechtvaardigen Lot" (2 Petrus 2:7) en concludeert: "Zo weet de Heere de godzaligen uit de verzoeking te verlossen" (2 Petrus 2:9). Veel uitleggers zien in Abrahams voorbede een vooruitwijzing naar Christus, Die "altijd leeft om voor hen te bidden" (Hebreeën 7:25). De Heere Jezus Zelf gebruikt de dagen van Lot als waarschuwing voor de dag van Zijn komst (Lukas 17:28-32).

God laat Zijn volk weten wat Hij doet, en Hij nodigt uit tot gebed. Abraham bad niet voor zichzelf, maar voor een stad vol mensen die ver van God leefden. Dat mag ons leren voorbidden voor onze buurt, onze stad en familieleden die van God vervreemd zijn. Paulus vraagt om "voorbiddingen, dankzeggingen, voor alle mensen" (1 Timotheüs 2:1).

God hoort gebed, ook als het antwoord anders uitvalt dan wij vroegen. Sodom werd niet gespaard, maar Lot werd gered, en de Bijbel zegt dat dit gebeurde omdat God aan Abraham dacht. Wij mogen ons gebed in Gods hand leggen, met de vrijmoedigheid van Abraham en met zijn besef dat wij stof en as zijn.

Gods oordeel is ernstig, en daarom is Zijn redding dringend. De engelen lieten Lot niet treuzelen, en de vrouw van Lot keek om naar wat achter haar lag. De Heere Jezus zegt: "Gedenkt aan de vrouw van Lot" (Lukas 17:32). Wie door God uit het oordeel weggeroepen wordt, hoeft niet terug te verlangen naar wat God veroordeelt, maar mag zich laten leiden naar de plaats waar Hij behoudt.