Genesis in 25 dagen

Genesis is het eerste van de vijf boeken van Mozes, en zo heet het ook in de Statenvertaling. Het boek heeft twee grote delen. Hoofdstuk 1-11 gaat over het begin van de wereld en de volken: schepping, val, vloed en Babel. Hoofdstuk 12-50 volgt één familie: Abraham, Izak, Jakob en de twaalf zonen van Jakob. Telkens begint een nieuw deel met een formule als "Dit zijn de geboorten van Noach" (Genesis 6:9), die als een kopje door het boek loopt.

Genesis wil laten zien wie God is: de Schepper Die spreekt en het is er, de Rechter Die de boosheid van de mens ziet, en de God Die Zich aan mensen verbindt met een belofte. Al na de val klinkt de belofte dat het zaad van de vrouw de slang de kop zal vermorzelen (Genesis 3:15). Het Nieuwe Testament leest Genesis in dat licht: Paulus zegt van het beloofde zaad van Abraham "hetwelk is Christus" (Galaten 3:16) en wijst op het geloof van Abraham (Romeinen 4), en Hebreeën 11 noemt Abel, Henoch, Noach, Abraham, Sara, Izak, Jakob en Jozef als voorbeelden van geloof. Tegelijk verzwijgt Genesis de zonde van de aartsvaders niet.

Het plan is bedoeld voor wie een heel bijbelboek uit het Oude Testament wil lezen, en voor wie de bekende verhalen in hun verband wil zien. Genesis vertelt eerlijk over geweld en zonde in families, onder meer in hoofdstuk 19, 34 en 38; wie met jongere kinderen leest, kan die gedeelten beter eerst zelf lezen.

Het tempo is gemiddeld twee hoofdstukken per dag: acht tot dertien minuten lezen, met de vraag en de overdenking erbij tien tot vijftien minuten. De dagen met lijsten van geslachten (Genesis 5, 10, 11 en 36) lezen vlot; de langste dag is die over Jakob bij de Jabbok en in Sichem (Genesis 32-34).

Telkens klinkt hetzelfde ritme: God spreekt, en het is er. 'Daar zij licht! en daar werd licht' (Genesis 1:3). Licht, water, land, planten en dieren ontstaan op Zijn woord, en zes keer ziet God dat het goed is. Dan maakt Hij de mens, anders dan al het andere: 'En God schiep den mens naar Zijn beeld' (Genesis 1:27). Hoofdstuk 2 kijkt van dichtbij naar de mens en de hof. De HEERE God formeert de mens uit het stof en ziet wat er ontbreekt: 'Het is niet goed, dat de mens alleen zij' (Genesis 2:18).

Het mensenleven begint niet bij toeval, maar in het spreken van God. De mens is gewild en gemaakt naar het beeld van zijn Schepper. Dat geldt evengoed voor ieder ander mens. Aan het eind van de zesde dag kijkt God over alles heen, en Zijn oordeel is onverdeeld: 'ziet, het was zeer goed' (Genesis 1:31).