“Tot hiertoe heeft de HEERE ons geholpen.”
Samuël richtte een steen op en noemde hem Eben-Haëzer, na een tijd van nood. Na het eerste jaar zonder een geliefde kan de familie terugkijken en zien dat zij gedragen is, ook als het zwaar was. Een korte tekst voor een kaart of een berichtje op de sterfdag zelf.
“En de kinderen Israëls beweenden Mozes, in de vlakke velden van Moab, dertig dagen; en de dagen des wenens, van den rouw over Mozes, werden voleindigd.”
Israël beweende Mozes dertig dagen, en daarna "werden voleindigd" de dagen des wenens; het volk hoorde voortaan naar Jozua (vers 9). De Bijbel geeft de rouw een tijd en een plaats. Sommige families houden een rouwjaar aan, dat met de eerste sterfdag afloopt. Het verdriet is dan niet voorbij, maar de familie mag, net als Israël, de weg weer opnemen. Een tekst voor wie zich afvraagt of dat wel mag.
“Zij zijn allen morgen nieuw, Uw trouw is groot.”
Het voorgaande vers zegt dat Gods barmhartigheden geen einde hebben; hier staat dat ze elke morgen nieuw zijn. Een jaar heeft 365 morgens zonder de overledene, en elke morgen was er Gods trouw. Klaagliederen is het boek van de rouw; deze woorden staan midden in de klacht, niet erbuiten.
“Want een ogenblik is er in Zijn toorn, maar een leven in Zijn goedgunstigheid; des avonds vernacht het geween, maar des morgens is er gejuich.”
In de eerste weken na een overlijden klinkt "des morgens is er gejuich" vaak te vroeg. Na een jaar kan de familie soms wel herkennen dat het geween niet het laatste woord had. Stuur deze tekst alleen als u weet dat er ruimte voor is; voor wie nog diep in het verdriet zit, past een andere tekst beter.
“Gij hebt mijn omzwerven geteld; leg mijn tranen in uw fles; zijn zij niet in Uw register?”
Al de tranen van het afgelopen jaar zijn bij God bekend en bewaard. Voor wie zich afvraagt of het verdriet na een jaar nu wel over moet zijn: in Gods register staat elke traan. Een tekst voor een kaart aan een weduwe of weduwnaar.
“Hij kent uw wandelen door deze zo grote woestijn;”
Mozes zegt dit tegen Israël na veertig jaar woestijnreis. Het eerste jaar na een verlies voelt voor velen als een woestijn: dor en zonder richting. De Heere kende de weg van Zijn volk; het vers gaat verder met "geen ding heeft u ontbroken". Geschikt voor een persoonlijke kaart of een gesprek.
“Wanneer gij zult gaan door het water, Ik zal bij u zijn, en door de rivieren, zij zullen u niet overstromen;”
De belofte is niet dat Gods volk het water bespaard blijft, maar dat Hij erbij is. Wie het afgelopen jaar door diep water ging, kan hier in terugzien dat hij niet is overstroomd. Een tekst om voor te lezen als de familie op de sterfdag samenkomt.
“De gedachtenis des rechtvaardigen zal tot zegening zijn;”
Een tekst over het gedenken zelf. Wie een godvrezende vader, moeder of grootouder herdenkt, mag ervaren dat die herinnering tot zegen is. Gebruik het als opening van een kaart of als tekst bij een foto in de familie-app. Het tweede deel van het vers, over de goddelozen, laat u weg.
“en door hetzelve geloof spreekt hij nog, nadat hij gestorven is.”
Over Abel, die al lang gestorven was maar door zijn geloof nog spreekt. Na een jaar merken kinderen en kleinkinderen vaak hoe de woorden, gebeden en het voorbeeld van de overledene nog doorklinken. Een mooie tekst voor een kaart aan de kinderen van een gelovige ouder.
“Gedenkt uwer voorgangeren, die u het Woord Gods gesproken hebben; en volgt hun geloof na, aanschouwende de uitkomst hunner wandeling.”
Een oproep om te gedenken en na te volgen. Het vers gaat over voorgangers in de gemeente, maar wordt ook gebruikt voor ouders en grootouders die het Woord in huis lieten klinken. Op de sterfdag van een predikant of ouderling past hij heel direct.
“Wat buigt gij u neder, o mijn ziel! en zijt onrustig in mij? Hoop op God, want ik zal Hem nog loven voor de verlossingen Zijns aangezichts.”
De dichter spreekt zijn eigen ziel toe, midden in het verlangen en de tranen (vers 4). Op een gedenkdag, wanneer de onrust terugkomt, geeft deze psalm woorden om zichzelf naar God te wijzen. Geschikt om thuis voor te lezen, samen met het hele psalmgedeelte.
“Ik zal de daden des HEEREN gedenken; ja, ik zal gedenken Uw wonderen van ouds her;”
Asaf begon de psalm met een ziel die weigerde getroost te worden. De wending komt als hij gaat gedenken wat de Heere gedaan heeft. Op een sterfdag gedenkt de familie niet alleen de overledene, maar ook Gods daden in diens leven en in het eerste jaar.
“Want bergen zullen wijken, en heuvelen wankelen; maar Mijn goedertierenheid zal van u niet wijken, en het verbond Mijns vredes zal niet wankelen, zegt de HEERE, uw Ontfermer.”
Een sterfgeval laat zien hoe wankel alles is wat vast leek. Deze belofte zet daar iets tegenover dat niet wijkt. Een sterke tekst voor wie het eerste jaar heeft ervaren als het verdwijnen van een berg uit het eigen leven.
“En gij dan hebt nu wel droefheid; maar Ik zal u wederom zien, en uw hart zal zich verblijden, en niemand zal uw blijdschap van u wegnemen.”
De Heere Jezus sprak dit tot Zijn discipelen voor Zijn sterven: Hij zou hen wederzien. Het vers gaat over het wederzien met Christus, niet in de eerste plaats over een weerzien met de overledene. Juist daarom troost het: de blijdschap ligt bij Hem, en niemand neemt die weg.
“Geloofd zij de HEERE; dag bij dag overlaadt Hij ons. Die God is onze Zaligheid. Sela.”
"Dag bij dag": zo is het eerste jaar doorgekomen, niet in één keer maar dag voor dag. Een tekst van dank die het verdriet niet wegpraat. Geschikt voor een familie die op de sterfdag ook wil danken voor de kracht die gegeven werd.