Josafat: betekenis van de naam

Herkomst en betekenis van Josafat

Grondwoord (Hebreeuws)

יְהוֹשָׁפָט Yᵉhôwshâphâṭ

Strong's-nummer

H3092

Afgeleid van (H8199)

שָׁפַט shâphaṭ: richten, oordelen, een vonnis uitspreken; ook: recht verschaffen, regeren

Betekenis

de HEERE oordeelt

Josafat is gemaakt van de Godsnaam HEERE en het Hebreeuwse werkwoord shafat. Dat werkwoord betekent richten: een vonnis uitspreken, voor of tegen iemand, en daarom ook recht verschaffen en regeren. Strong's woordenboek vertaalt de naam als: door de HEERE gericht; de naamduiding zegt: de HEERE heeft gericht. De kanttekening bij Joël 3:2 geeft dezelfde uitleg: de Hebreeuwse naam Jehosafat betekent des HEEREN oordeel, of de HEERE oordeelt.

Het werkwoord van zijn naam loopt als een draad door het leven van koning Josafat. Hij stelde richters aan in de steden van Juda en hield hun voor dat zij het gericht hielden voor de HEERE en niet voor mensen (2 Kronieken 19:6). Toen een grote menigte tegen hem optrok, bad hij dat God recht tegen hen zou oefenen, "want in ons is geen kracht tegen deze grote menigte" (2 Kronieken 20:12). In het Hebreeuws staat op beide plaatsen hetzelfde werkwoord als in zijn naam.

Bij de profeet Joël krijgt de naam een verdere betekenis. God zegt dat de volken zullen optrekken naar het dal van Josafat, "maar aldaar zal Ik zitten, om te richten alle heidenen van rondom" (Joël 3:12). Ook daar staat het werkwoord shafat.

Bron van de betekenis: Strong's: 'Jehovah-judged' (door de HEERE gericht), afgeleid van H3068 Yᵉhôvâh, de Godsnaam, en H8199 shâphaṭ, 'to judge, i.e. pronounce sentence (for or against)' (richten, vonnis wijzen, voor of tegen iemand); naamduiding Open Scriptures: 'Jehovah has judged' (de HEERE heeft gericht).

Uitspraak en spelling

Uitspraak in het Nederlands

JO-sa-fat

In de grondtaal

je-ho-sja-FAT

Spelling in de Statenvertaling

Josafat; Josafath in 1 Koningen 4:17

Als voornaam

Josafat

In andere talen

Jehoshaphat (Engels)

Het Hebreeuws heeft de volle vorm Jehosjafat, met de klemtoon op de laatste lettergreep.

Wie heette Josafat in de Bijbel?

• Josafat, de zoon van Asa, koning van Juda

  Hij wandelde in de weg van zijn vader Asa en zocht de God zijns vaders. Hij verzwagerde zich met Achab en trok met hem ten strijde, waarvoor de ziener Jehu hem bestrafte. Toen Moab en Ammon tegen hem optrokken, zocht hij met heel Juda de HEERE.

  1 Koningen 22:41-43, 2 Kronieken 17:3-6, 2 Kronieken 19:6, 2 Kronieken 20:12

• Josafat, de zoon van Ahilud, kanselier van David en Salomo

  Hij was kanselier onder David en wordt ook onder de vorsten van Salomo genoemd.

  2 Samuël 8:16, 1 Koningen 4:3

• Josafath, de zoon van Paruah, bestelmeester van Salomo in Issaschar

  Hij was een van de twaalf bestelmeesters die elk een maand per jaar voor de koning en zijn huis zorgden. De Statenvertaling schrijft zijn naam met een h aan het eind.

  1 Koningen 4:7, 1 Koningen 4:17

• Josafat, de zoon van Nimsi, de vader van koning Jehu

  Hij wordt alleen genoemd als vader van Jehu, die tot koning over Israël gezalfd werd.

  2 Koningen 9:2, 2 Koningen 9:14

• Josafat, een priester die voor de ark trompette

  Toen David de ark naar Jeruzalem liet brengen, was hij een van de priesters die met trompetten voor de ark Gods bliezen.

  1 Kronieken 15:24

• Het dal van Josafat in de profetie van Joël

  Dit is geen persoon, maar een plaats in de profetie. Daar zal God de heidenen vergaderen en met hen richten vanwege Zijn volk en Zijn erfdeel Israël.

  Joël 3:2, Joël 3:12

Wat de naam Josafat ons leert

Een koning die zelf recht moest spreken, droeg een naam die zei dat de HEERE oordeelt. Josafat heeft dat begrepen: hij hield zijn richters voor dat de HEERE bij hen was in de zaak van het gericht. Een volmaakt man was hij niet; hij verbond zich met het huis van Achab en kreeg daarvoor een harde berisping. Op het moment van de grootste nood komt zijn naam het helderst naar voren. Hij wist niet wat hij doen moest en legde de zaak voor aan de Rechter Zelf: "onze ogen zijn op U". Het antwoord was: "de strijd is niet uwe, maar Gods" (2 Kronieken 20:15). Joël trekt die lijn door tot het einde der dingen: over alle volken zal God Zelf het oordeel spreken.