Achan en de stad Ai

Jozua 7 en 8 volgen direct op de muren van Jericho. Daar was al het zilver en goud aan de HEERE gewijd (Jozua 6:18-19). Hoofdstuk 7 begint met wat Israël nog niet wist: Achan uit de stam Juda "nam van het verbannene. Toen ontstak de toorn des HEEREN tegen de kinderen Israëls" (Jozua 7:1).

Waarom verloor Israël bij Ai?

Op advies van verspieders trokken maar ongeveer drieduizend man naar het kleine Ai. Zij vluchtten voor de mannen van Ai, en ongeveer zesendertig Israëlieten werden gedood (Jozua 7:2-5). Jozua scheurde zijn kleren en lag met de oudsten tot de avond op zijn aangezicht voor de ark. Hij vroeg de HEERE wat Hij voor Zijn grote Naam zou doen (Jozua 7:6-9).

De HEERE antwoordde: "Israël heeft gezondigd" (Jozua 7:11). Er was van het verbannene genomen, gestolen en gelogen. Zolang de ban in hun midden was, zou Hij niet meer met hen zijn (Jozua 7:12).

Hoe werd Achan ontdekt?

De volgende morgen wees de HEERE de stam Juda aan, daarna het geslacht van Zarchi, het huisgezin van Zabdi en ten slotte Achan (Jozua 7:16-18). Jozua zei: "Mijn zoon! Geef toch den HEERE, den God van Israël, de eer, en doe voor Hem belijdenis" (Jozua 7:19). Achan antwoordde: "Voorwaar, ik heb tegen den HEERE, den God Israëls, gezondigd" (Jozua 7:20). Hij had een kleed, zilver en goud begeerd en genomen, en midden in zijn tent begraven, waar boden alles vonden (Jozua 7:21-23).

Achan werd met de buit, zijn zonen en dochters, zijn vee en zijn tent naar het dal Achor gebracht (Jozua 7:24). Daar zei Jozua: "Hoe hebt gij ons beroerd? De HEERE zal u beroeren te dezen dage" (Jozua 7:25). Dan volgt: "En gans Israël stenigde hem met stenen, en zij verbrandden hen met vuur, en zij overwierpen hen met stenen" (Jozua 7:25). De HEERE had vooraf bepaald: "hij en al wat hij heeft" (Jozua 7:15). Daarom lezen de meeste uitleggers, ook gereformeerde, dat zijn kinderen omkwamen; wat zij wisten, zegt de tekst niet. Toen "keerde Zich de HEERE van de hittigheid Zijns toorns" (Jozua 7:26).

Hoe nam Israël Ai alsnog in?

Daarna sprak de HEERE opnieuw: "Vrees niet, en ontzet u niet" (Jozua 8:1). Met Ai moest Israël doen zoals met Jericho, maar nu mocht het volk de buit en het vee nemen (Jozua 8:2). Jozua legde een hinderlaag achter de stad en vluchtte met het volk, zodat de mannen van Ai hen achterna kwamen. Op Gods woord strekte hij zijn spies naar Ai uit. De hinderlaag nam de stad in en stak haar in brand, en Israël sloeg de mannen van Ai (Jozua 8:3-22). Jozua trok zijn hand niet terug "totdat hij al de inwoners van Ai verbannen had" (Jozua 8:26). Daarna bouwde hij op de berg Ebal een altaar en las hij de wet van Mozes voor aan heel Israël (Jozua 8:30-35).

Ai lag volgens Jozua 7:2 bij Beth-Aven, ten oosten van Beth-El, in het heuvelland boven Jericho. Waar de stad precies lag, is onder archeologen omstreden. Verbannen betekent in de Statenvertaling: onherroepelijk aan de HEERE gewijd. Wat verbannen was, kon niet gelost worden; voorwerpen kwamen aan de HEERE, en verbannen mensen werden gedood (Leviticus 27:28-29). Daarom was de buit van Jericho niet voor de soldaten maar voor de schat van de HEERE (Jozua 6:19). Een sikkel was een gewicht van naar schatting elf gram; tweehonderd sikkels zilver is dus ruim twee kilo. Hoe de HEERE de stam, het geslacht en het huisgezin aanwees, zegt de tekst niet. Veel uitleggers denken aan het lot (vergelijk Spreuken 16:33). De uitleg bij Jozua 7 bespreekt het hoofdstuk vers voor vers.

In Jozua 7 en 8 staat de HEERE in het midden. Hij ziet wat midden in een tent in de grond begraven ligt, terwijl Jozua en het volk van niets weten. Hij noemt de zonde van één man de zonde van het volk: "Israël heeft gezondigd" (Jozua 7:11). Israël is één volk voor Zijn aangezicht, en Hij gaat niet met een volk mee zolang de ban in zijn midden is (Jozua 7:12). Jozua 22:20 herinnert er later aan dat "die man stierf niet alleen in zijn ongerechtigheid".

Het zwaartepunt ligt bij Jozua 7:19. Jozua roept Achan op om de HEERE de eer te geven en voor Hem belijdenis te doen. Belijden is God gelijk geven: Hij heeft alles gezien en Hij oordeelt rechtvaardig. Achan belijdt, maar pas als hij is aangewezen, en de straf blijft niet uit. Of Achan vergeving ontving, zegt de tekst niet.

Achan beschrijft zijn zonde in drie stappen: hij zag, hij kreeg lust, hij nam (Jozua 7:21). Veel uitleggers wijzen op dezelfde volgorde bij de zondeval (Genesis 3:6). Jakobus beschrijft die weg zo: "de begeerlijkheid ontvangen hebbende baart zonde" (Jakobus 1:15). Meer daarover leest u bij het onderwerp zonde.

Na het oordeel keert de HEERE Zich van Zijn toorn (Jozua 7:26) en spreekt Hij weer: "Vrees niet" (Jozua 8:1). Bij Ai geeft Hij het volk zelf buit, terwijl Achan eigenmachtig had genomen wat aan Hem gewijd was (Jozua 8:27). Het dal Achor, de plaats van beroering, noemt Hosea later "een deur der hoop" (Hosea 2:14). Zo wijst deze geschiedenis vooruit naar de God Die na het oordeel herstelt.

De HEERE ziet wat verborgen is. Achan begroef zijn buit in de grond, midden in zijn tent, maar God wist het voordat iemand het merkte. "Er is geen schepsel onzichtbaar voor Hem" (Hebreeën 4:13). Dat is ernstig voor wie iets verbergt, en tegelijk een troost: voor Hem hoeft niets verstopt te blijven.

De HEERE roept tot belijdenis, en Hij belooft genade aan wie belijdt. "Die zijn overtredingen bedekt, zal niet voorspoedig zijn; maar die ze bekent en laat, zal barmhartigheid verkrijgen" (Spreuken 28:13). Achan beleed pas toen hij aangewezen was. Wij hoeven niet te wachten tot onze zonde ontdekt wordt: "Indien wij onze zonden belijden, Hij is getrouw en rechtvaardig, dat Hij ons de zonden vergeve" (1 Johannes 1:9).

De HEERE ziet Zijn volk als één geheel. Wat Achan in zijn eigen tent deed, kostte ongeveer zesendertig mannen het leven en bracht heel Israël onder de ban. Daarom neemt de gemeente zonde ernstig, ook verborgen zonde. En zij mag weten dat de HEERE, als de zonde is weggedaan, weer tot Zijn volk spreekt en met hen meegaat.