“Uw ogen hebben mijn ongevormden klomp gezien; en al deze dingen waren in Uw boek geschreven, de dagen als zij geformeerd zouden worden, toen nog geen van die was.”
David belijdt dat God hem zag toen hij nog een ongevormde klomp was, lang voor zijn geboorte. Wat geen mens zag, zag God wel. Voor veel ouders is dit de tekst die zegt: ons kindje was er echt, en de Heere kende het. Geschikt voor een kaart of een herdenkingsmoment.
“Want Gij bezit mijn nieren; Gij hebt mij in mijner moeders buik bedekt.”
Het leven in de moederschoot is geen toevallig proces, maar werk van God, Die het "bedekt" en beschermt. Juist daarom is het verlies zo groot: het ging om een leven dat God gemaakt heeft. Lees Psalm 139:13-16 als geheel.
“Maar nu is het dood, waarom zou ik nu vasten? Zal ik hem nog kunnen wederhalen? Ik zal wel tot hem gaan, maar hij zal tot mij niet wederkomen.”
David zegt dit na de dood van zijn pasgeboren zoon. "Ik zal wel tot hem gaan" klinkt al eeuwen als troost voor ouders die een kind verloren. Lees het niet als volledige leer over waar het kind is; wel als de woorden van een vader die verder moet leven met een kind dat niet terugkomt.
“Eer Ik u in moeders buik formeerde, heb Ik u gekend,”
De Heere zegt dit tegen Jeremia bij zijn roeping tot profeet. Het gaat dus eerst over hem. Maar het laat zien dat Gods kennen al vóór de geboorte begint. Daarom spreekt deze tekst ook tot ouders die hun kindje nooit hebben leren kennen.
“De HEERE is nabij de gebrokenen van harte, en Hij behoudt de verslagenen van geest.”
Na een miskraam voelen ouders zich vaak alleen: de buitenwereld weet het soms niet eens. Deze tekst zegt dat de Heere dichtbij is, juist bij een gebroken hart. Een tekst om op een kaartje te schrijven als u niet weet wat u moet zeggen.
“Hij geneest de gebrokenen van hart, en Hij verbindt hen in hun smarten.”
Het beeld is dat van een wond die verbonden wordt. Het verdriet wordt niet ontkend, maar verzorgd. Een tekst voor de weken en maanden na het verlies, wanneer de rest van de wereld al lang verder is.
“Hij zal Zijn kudde weiden gelijk een herder; Hij zal de lammeren in Zijn armen vergaderen, en in Zijn schoot dragen; de zogenden zal Hij zachtjes leiden.”
De Herder draagt de lammeren en leidt de zogenden zachtjes. Veel ouders herkennen in die laatste woorden de moeder die net een kind verloor en nog moet herstellen. Het vers gaat over Gods zorg voor Zijn volk; het zegt niets met zekerheid over de eeuwige staat van een kind, maar wel veel over Zijn zachtheid.
“Gij hebt mijn omzwerven geteld; leg mijn tranen in uw fles; zijn zij niet in Uw register?”
Geen traan gaat verloren bij God. Een tekst voor ouders die zich schamen dat zij na weken of maanden nog huilen om een kind dat zo kort leefde. Hun tranen staan in Zijn register.
“De HEERE heeft gegeven, en de HEERE heeft genomen; de Naam des HEEREN zij geloofd!”
Een tekst die vaak op rouwkaarten staat, ook bij jonge kinderen. Job sprak hem uit op de dag dat hij al zijn kinderen verloor. Het is een belijdenis die niet elke ouder direct kan uitspreken; dring hem niet op. Wie hem wel kiest, belijdt dat ook dit korte leven uit Gods hand kwam.
“Zalig zijn die treuren; want zij zullen vertroost worden.”
De Heere Jezus noemt treurenden zalig, en belooft troost. Rouw om een ongeboren kind is echte rouw. Een korte tekst voor een kaartje of als opschrift bij een gedachtenisplek.
“Jezus weende.”
Een van de kortste verzen van de Bijbel. De Heere Jezus wist dat Hij Lazarus zou opwekken, en toch huilde Hij met de rouwenden. Ook geloof en tranen gaan samen. Voor ouders die denken dat zij sterker zouden moeten zijn.
“Kan ook een vrouw haar zuigeling vergeten, dat zij zich niet ontferme over den zoon haars buiks? Ofschoon deze vergate, zo zal Ik toch u niet vergeten.”
Een moeder vergeet haar kind niet, ook niet als het nooit geboren werd. God gebruikt die liefde als beeld voor Zijn eigen trouw. Een tekst die het verdriet van de moeder ernstig neemt en wijst op Gods nog grotere trouw.
“Maar als Hij bedroefd heeft, zo zal Hij Zich ontfermen, naar de grootheid Zijner goedertierenheden.”
De dichter van Klaagliederen weet dat het verdriet ook uit Gods hand komt, en houdt toch vast aan Zijn ontferming. Vers 33 zegt dat Hij niet "van harte" bedroeft. Een tekst voor ouders die worstelen met de vraag waarom God dit toeliet.
“En God zal alle tranen van hun ogen afwissen; en de dood zal niet meer zijn; noch rouw, noch gekrijt, noch moeite zal meer zijn; want de eerste dingen zijn weggegaan.”
Het vooruitzicht dat alle tranen worden afgewist, ook deze. Geschikt als slottekst bij een herdenkingsmoment of op een gedenksteen.