De lijdenstijd zijn de weken vóór Pasen waarin de kerk stilstaat bij het lijden en sterven van de Heere Jezus Christus. Op deze pagina vindt u bijbelteksten uit de Statenvertaling voor die weken: eerst tien kernteksten, daarna een tekst voor elke week van de lijdenstijd, van de weg naar Jeruzalem tot het kruis.
“Hij was veracht, en de onwaardigste onder de mensen, een Man van smarten, en verzocht in krankheid; en een iegelijk was als verbergende het aangezicht voor Hem; Hij was veracht, en wij hebben Hem niet geacht. Waarlijk, Hij heeft onze krankheden op Zich genomen, en onze smarten heeft Hij gedragen; doch wij achtten Hem, dat Hij geplaagd, van God geslagen en verdrukt was.”
De lijdende Knecht van Jesaja: veracht, vol smarten, dragend wat wij verdienden. Het hart van de lijdenstijd.
“En een weinig voortgegaan zijnde, viel Hij op Zijn aangezicht, biddende en zeggende: Mijn Vader, indien het mogelijk is, laat dezen drinkbeker van Mij voorbijgaan? doch niet, gelijk Ik wil, maar gelijk Gij wilt.”
Het gebed van de Heere Jezus in Gethsémané toont Zijn diepe worsteling en volledige overgave aan de Vader.
“Want dat gevoelen zij in u, hetwelk ook in Christus Jezus was; Die in de gestaltenis Gods zijnde, geen roof geacht heeft Gode even gelijk te zijn; Maar heeft Zichzelven vernietigd, de gestaltenis eens dienstknechts aangenomen hebbende, en is den mensen gelijk geworden; En in gedaante gevonden als een mens, heeft Hij Zichzelven vernederd, gehoorzaam geworden zijnde tot den dood, ja, den dood des kruises.”
De weg van vernedering die Christus vrijwillig ging: van de gestaltenis Gods naar de dood des kruises.
“Want Dien, Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij zonde voor ons gemaakt, opdat wij zouden worden rechtvaardigheid Gods in Hem.”
De grote ruil van de lijdenstijd: de Zondeloze werd zonde gemaakt, opdat wij rechtvaardigheid Gods zouden worden.
“Mijn God, mijn God! waarom hebt Gij mij verlaten, verre zijnde van mijn verlossing, van de woorden mijns brullens?”
De profetische psalm die de Heere Jezus aan het kruis citeerde. De diepste godverlatenheid als prijs voor onze verlossing.
“En tot Zich geroepen hebbende de schare met Zijn discipelen, zeide Hij tot hen: Zo wie achter Mij wil komen, die verloochene zichzelven, en neme zijn kruis op, en volge Mij.”
De lijdenstijd herinnert aan de oproep om ons kruis op te nemen en de Heere Jezus te volgen in zelfverloochening.
“En scheurt uw hart en niet uw klederen, en bekeert u tot den HEERE, uw God; want Hij is genadig en barmhartig, lankmoedig en groot van goedertierenheid, en berouw hebbende over het kwade.”
Inkeer tijdens de lijdenstijd gaat over het hart, niet over uiterlijkheden. God zoekt oprechte bekering.
“Ziende op den oversten Leidsman en Voleinder des geloofs, Jezus, Dewelke, voor de vreugde, die Hem voorgesteld was, het kruis heeft verdragen, en schande veracht, en is gezeten aan de rechter hand des troons van God.”
De Heere Jezus verdroeg het kruis met het oog op de vreugde die Hem voorgesteld was. Daarom mag de gelovige op Hem zien.
“Want hiertoe zijt gij geroepen, dewijl ook Christus voor ons geleden heeft, ons een voorbeeld nalatende, opdat gij Zijn voetstappen zoudt navolgen;”
Christus heeft voor ons geleden en ons daarin ook een voorbeeld nagelaten. De lijdenstijd nodigt uit om Zijn voetstappen na te volgen.
“En indien wij kinderen zijn, zo zijn wij ook erfgenamen, erfgenamen van God, en medeerfgenamen van Christus; zo wij anders met Hem lijden, opdat wij ook met Hem verheerlijkt worden.”
Lijden met Christus gaat vooraf aan verheerlijking met Hem. De lijdenstijd wijst naar de paasmorgen.
Een vaste indeling van de lijdenstijd in bijbelteksten bestaat niet; elke gemeente en elke predikant kiest zelf. Wie de weken voor Pasen met één tekst per week wil doorgaan, kan de gang van de evangeliën volgen. In veel gereformeerde en hervormde gemeenten zijn er zeven lijdenszondagen, elders zes; deze indeling volgt de telling met zes. De eerste week loopt van Aswoensdag tot de eerste lijdenszondag; de zesde week begint op de vijfde lijdenszondag en de Stille Week op Palmzondag. Waar men zeven lijdenszondagen houdt, past de tekst van de eerste week ook bij de zondag vóór Aswoensdag.
“En het geschiedde, als de dagen Zijner opneming vervuld werden, zo richtte Hij Zijn aangezicht, om naar Jeruzalem te reizen.”
Eerste week: de weg naar Jeruzalem. De Heere Jezus gaat niet ongewild het lijden tegemoet; Hij richt Zelf Zijn aangezicht naar de stad waar Hij zal sterven.
“En Hij begon hun te leren, dat de Zoon des mensen veel moest lijden, en verworpen worden van de ouderlingen, en overpriesters, en Schriftgeleerden, en gedood worden, en na drie dagen wederom opstaan.”
Tweede week: het lijden aangekondigd. Het woord "moest" laat zien dat het lijden geen ongeluk was, maar de weg die God had bepaald, met de opstanding al in het vooruitzicht.
“Toen zeide Hij tot hen: Mijn ziel is geheel bedroefd tot den dood toe; blijft hier en waakt met Mij.”
Derde week: Gethsémané. Hier wordt zichtbaar hoe zwaar de last was die de Heere Jezus op Zich nam: de droefheid tot de dood toe, terwijl de discipelen sliepen.
“En de Heere, Zich omkerende, zag Petrus aan; en Petrus werd indachtig het woord des Heeren, hoe Hij hem gezegd had: Eer de haan zal gekraaid hebben, zult gij Mij driemaal verloochenen. En Petrus, naar buiten gaande, weende bitterlijk.”
Vierde week: de verloochening. Petrus valt, maar de blik van de Heere brengt hem tot berouw. De lijdenstijd is ook een spiegel voor de eigen ontrouw.
“Als dezelve geëist werd, toen werd Hij verdrukt; doch Hij deed Zijn mond niet open; als een lam werd Hij ter slachting geleid, en als een schaap, dat stom is voor het aangezicht zijner scheerders, alzo deed Hij Zijn mond niet open.”
Vijfde week: het verhoor. Voor de hogepriester staat er: "Doch Jezus zweeg stil" (Mattheüs 26:63). Jesaja zag dat zwijgen eeuwen eerder: het Lam verweert Zich niet, omdat Het de straf voor anderen draagt.
“Jezus dan kwam uit, dragende de doornenkroon, en het purperen kleed. En Pilatus zeide tot hen: Ziet, de Mens!”
Zesde week: de veroordeling. Pilatus toont de bespotte Koning aan het volk. Bedoeld als spot, wordt het een oproep die de lijdenstijd door laat klinken: zie op Hem.
“Toen Jezus dan den edik genomen had, zeide Hij: Het is volbracht! En het hoofd buigende, gaf den geest.”
Stille Week: het kruis. Met dit woord eindigt de lijdensweg. Wat Christus moest lijden, is volbracht; er hoeft niets meer aan toegevoegd te worden.
De lijdenstijd loopt uit op de Stille Week: Palmzondag, Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag, en dan de paasmorgen. Wilt u verder lezen over de veertig dagen zelf of over de laatste week voor Pasen? Hieronder vindt u de achtergrond en de bijbelgedeelten per dag.
Bij het kiezen van een bijbeltekst voor de lijdenstijd is het belangrijk om na te denken over de context en de mensen voor wie de tekst bedoeld is. Kies een vers dat aansluit bij de sfeer van de gelegenheid en dat herkenbaar is voor de aanwezigen.
De bovenstaande bijbelteksten zijn zorgvuldig geselecteerd en voorzien van uitleg, zodat u begrijpt waarom elk vers past bij de lijdenstijd. Wilt u meer bijbelteksten ontdekken of heeft u een specifieke vraag? Stel deze dan aan de BijbelAssistent.
De lijdenstijd is de periode vóór Pasen waarin de kerk stilstaat bij het lijden en sterven van de Heere Jezus Christus. In protestantse kerken staan de lijdenszondagen in het teken van de lijdensgeschiedenis uit de evangeliën. Rooms-katholieken spreken van de veertigdagentijd of vastentijd; het gaat om ongeveer dezelfde weken, maar daar ligt de nadruk meer op vasten en boete, in de lijdenstijd op de prediking van het kruis.
De lijdenstijd loopt naar Pasen toe en verschuift dus elk jaar mee met de paasdatum. De zondagen in die weken staan in het teken van het lijden van Christus: de lijdenszondagen. In veel gereformeerde en hervormde gemeenten zijn er zeven, elders zes. Met zeven begint de lijdenstijd op de zevende zondag voor Pasen, de zondag voor Aswoensdag; met zes op de zondag na Aswoensdag. In de rooms-katholieke en lutherse traditie begint de veertigdagentijd op Aswoensdag, zesenveertig dagen voor Pasen; omdat de zondagen niet meetellen, komt men zo op veertig dagen.
Het getal veertig hoort bij de veertigdagentijd van Aswoensdag tot Pasen; de lijdenstijd met zijn lijdenszondagen loopt ongeveer gelijk op. Het getal veertig keert in de Bijbel vaker terug als een tijd van beproeving en voorbereiding. De Heere Jezus werd veertig dagen in de woestijn verzocht (Lukas 4:1-2), Mozes was veertig dagen en nachten bij de HEERE op de berg (Exodus 34:28) en Elia ging veertig dagen en nachten tot Horeb (1 Koningen 19:8).
Vooral de lijdensgeschiedenis uit de evangeliën: Mattheüs 26 en 27, Markus 14 en 15, Lukas 22 en 23 en Johannes 18 en 19. Daarnaast klinken vaak Jesaja 53 over de lijdende Knecht van de HEERE en Psalm 22, de psalm die de Heere Jezus aan het kruis aanhaalde.
Stel uw vraag aan de BijbelAssistent en krijg direct persoonlijke suggesties met bijbelverwijzingen.
Een gebed voor de lijdenstijd, de weken voor Pasen: verootmoediging, verwondering over het lijden van Christus en vertrouwen op Zijn genade.
Pasen is het belangrijkste christelijke feest: de viering van Jezus' opstanding uit de dood. Door Zijn overwinning op de dood is er hoop voor alle gelovigen.
Op Goede Vrijdag herdenken wij de kruisiging en het sterven van Jezus Christus, het ultieme offer waardoor wij verzoening met God ontvangen.
De Stille Week of Goede Week is de laatste week voor Pasen, waarin wij het lijden, sterven en de begrafenis van Jezus Christus gedenken.
Goede Vrijdag is de dag waarop we het lijden en sterven van Jezus Christus aan het kruis herdenken. Het is een dag van inkeer, dankbaarheid en verwondering over het offer dat Hij bracht voor de zonden van de wereld.
Bijbelteksten over vasten staan verspreid door de hele Bijbel, van Mozes op de Sinaï en koningin Esther tot Jezus in de woestijn. De bekendste is Jesaja 58:6-7, waar God zegt welk vasten Hij verkiest: de banden van onrecht losmaken en de hongerige uw brood mededelen. Hieronder vindt u tien verzen over vasten met uitleg, een overzicht van wie er in de Bijbel vastten en antwoorden op veelgestelde vragen.
De bekendste bijbeltekst voor Pasen is Mattheüs 28:6: "Hij is hier niet; want Hij is opgestaan." Met Pasen gedenken christenen dat de Heere Jezus is opgestaan uit de doden. Hieronder vindt u de bekendste bijbelteksten voor Pasen uit de Statenvertaling, van het lijden op Goede Vrijdag tot de opstanding op de paasmorgen, met uitleg per vers, een leesrooster per paasdag en korte teksten voor een paaskaart.
Ontdek wat de Bijbel zegt over diverse thema's.
Vind antwoorden op bijbelse vragen met uitleg en context.
Leer deze bijbelteksten uit het hoofd met onze hulpmiddelen.
Vraag om meer bijbelteksten voor de lijdenstijd.
Lees de bijbelverzen in hun volledige context.
Laat u dagelijks inspireren door een bijbelse overdenking.
Lees elke dag een inspirerend gebed.