Kort Gebed voor Elke Dag

Veel mensen denken dat een gebed pas telt als het lang duurt. Jezus zegt het omgekeerde. In de Bergrede waarschuwt Hij: "als gij bidt, zo gebruikt geen ijdel verhaal van woorden, gelijk de heidenen; want zij menen, dat zij door hun veelheid van woorden zullen verhoord worden" (Mattheüs 6:7). En Hij voegt eraan toe dat de Vader weet wat u nodig hebt "eer gij Hem bidt" (vers 8).

Het Oude Testament zegt het nuchter: "want God is in den hemel, en gij zijt op de aarde; daarom laat uw woorden weinig zijn" (Prediker 5:1). Weinig woorden is hier geen gebrek aan eerbied, maar juist een vorm ervan.

Het bekendste korte gebed uit de evangeliën telt vijf woorden. Een tollenaar durft in de tempel zijn ogen niet op te slaan en zegt alleen: "O God! wees mij zondaar genadig!" (Lukas 18:13). Volgens Jezus ging hij gerechtvaardigd naar huis - hij, en niet de man die naast hem uitvoerig stond te bidden.

Dat maakt de drempel laag. U hoeft geen tijd vrij te maken die u niet hebt, geen mooie woorden te bedenken en geen vaste plaats te zoeken. Eén zin bij het opstaan, één bij het instappen, één voor het slapen gaan: dat is een gebedsleven, geen afgezwakte versie ervan.

Op een school of club is een gebed dat langer dan twintig seconden duurt vrijwel altijd te lang. Kort, vast en herkenbaar werkt beter: de kinderen weten waar ze aan toe zijn en kunnen na een paar weken meebidden.

Aan het begin van de dag: "Heere, dank U voor deze nieuwe dag. Help ons goed te leren en aardig te zijn voor elkaar. Amen." Voor het eten: "Heere, dank U voor het eten en drinken. Amen." Aan het eind van de dag: "Heere, dank U voor vandaag. Ga met ons mee naar huis. Amen."

In een klas met kinderen van verschillende achtergronden helpt het om vooraf te zeggen wat er gaat gebeuren en niemand te verplichten mee te doen; wie wil, kan stil zijn. Houd de woorden concreet en vermijd beelden die uitleg vragen. Een kind onthoudt de zin die het begrijpt.

Dat kinderen erbij mogen horen, staat er in de evangeliën nadrukkelijk bij. Toen kinderen bij Jezus werden gebracht "opdat Hij de handen hun zou opleggen en bidden", stuurden de leerlingen hen weg; Jezus draaide dat om: "Laat af van de kinderkens, en verhindert hen niet tot Mij te komen" (Mattheüs 19:13-14).

Een gebed dat u van papier moet lezen, bidt u niet in de rij bij de kassa. Een gebed dat u kent, wel. Daarom loont het om één zin echt uit uw hoofd te leren en die maandenlang te gebruiken, tot hij vanzelf boven komt op het moment dat u hem nodig hebt.

Geschikte zinnen zijn kort en volledig: "Heere, ontferm U." "Uw wil geschiede." "Hier ben ik, Heere." "Dank U dat U er bent." Ook een halve psalmregel voldoet: "De HEERE is mijn Herder, mij zal niets ontbreken" (Psalm 23:1). Wissel niet te snel; de kracht zit in de herhaling.

Herhaling is trouwens iets anders dan het "ijdel verhaal van woorden" waar Mattheüs 6:7 voor waarschuwt. Daar gaat het om woorden die bedoeld zijn om indruk te maken of God te overtuigen. Een zin die u meedraagt omdat u hem gelooft, valt daar niet onder - Jezus geeft in datzelfde gedeelte zelf een gebed om na te spreken (Mattheüs 6:9-13).

Wie liever elke dag nieuwe woorden gebruikt in plaats van dezelfde zin, kan het gebed van de dag op deze site volgen: daar staat iedere dag een ander kort gebed klaar om mee te bidden.

Kort bidden past bij de gewone dag. Het past minder goed bij de grote momenten. Wie rouwt, wie een ingrijpende beslissing moet nemen of wie iets recht te zetten heeft met God of met een ander, komt er met één zin meestal niet. Daar is tijd voor nodig, en soms iemand die met u meebidt.

Paulus zegt: "Bidt zonder ophouden" (1 Thessalonicenzen 5:17). Dat gaat over frequentie, niet over lengte - maar het veronderstelt wel dat het gebed niet altijd in twintig seconden af is. Naast de korte zin door de dag heen kent de christelijke traditie ook het langere, stille moment.

Een praktische verdeling die veel mensen aanhouden: korte gebeden door de dag heen, en één keer per week een langer moment waarin u de tijd neemt om terug te kijken, te danken en uit te spreken wat u dwarszit. Het korte gebed houdt de lijn open; het langere maakt de balans op.

Merkt u dat het korte gebed het enige is wat u nog bidt en dat het vluchtig wordt, dan is dat geen reden om ermee te stoppen. Voeg er iets aan toe: lees er een kort bijbelgedeelte bij, of neem er één naam van een ander mens in mee. Dat is genoeg om het gebed weer inhoud te geven.