Ga naar hoofdinhoud
Oude Testament~640-609 v.Chr.

Josia in de Bijbel

Yoshiyahu (Hebreeuws) - “De HEERE ondersteunt”

Wie was Josia?

Josia was de zestiende koning van Juda (~640-609 v.Chr.), die op achtjarige leeftijd aan de regering kwam en uitgroeide tot een van de grootste hervormers in Israëls geschiedenis. Toen in zijn achttiende regeringsjaar het wetboek werd gevonden in de tempel, voerde hij een ingrijpende reformatie door: hij verwijderde de afgoden, verontreinigde Thofeth en vierde het Pascha op een manier die sinds de richters niet meer was gebeurd. Hij stierf jong in de slag bij Megiddo.

Josia is een van de meest opmerkelijke figuren in de boeken der Koningen. Zijn regering vormt het laatste grote lichtpunt in de geschiedenis van het zuidelijke koninkrijk Juda, voordat de duisternis van de Babylonische ballingschap invalt. Hij kwam op de troon op de opmerkelijk jonge leeftijd van acht jaar, nadat zijn vader Amon door zijn eigen knechten was vermoord. Hij erfde een koninkrijk dat door zijn grootvader Manasse en zijn vader Amon diep in afgoderij was gedompeld; van Manasse zegt de Schrift zelfs dat hij erger deed dan de Amorieten vóór hem (2 Koningen 21:11). Wat Josia uniek maakt, is de intensiteit van zijn toewijding. In 2 Koningen 23:25 staat het ongeëvenaarde getuigenis: "En voor hem was geen koning zijns gelijke, die zich tot den HEERE, met zijn ganse hart, en met zijn ganse ziel, en met zijn ganse kracht, naar al de wet van Mozes, bekeerd had; en na hem stond zijns gelijke niet op." Dit is een directe echo van het Sjema (Deuteronomium 6:5), het hart van de Tora. Josia wordt getekend als de koning die het grote gebod van liefde tot God verstaat en probeert te vervullen. De kroniekschrijver beschrijft dat Josia's geestelijke ontwikkeling zich in duidelijke fasen voltrok. Op zestienjarige leeftijd "begon hij den God zijns vaders Davids te zoeken" (2 Kronieken 34:3). Op twintigjarige leeftijd begon hij Juda te reinigen van afgoderij. Op zesentwintigjarige leeftijd vond plaats wat zijn regering voor altijd stempelde: de ontdekking van het wetboek in de tempel. Toen hogepriester Hilkia het wetboek vond en Safan het voor de koning voorlas, scheurde Josia zijn kleren en begreep onmiddellijk dat Juda onder Gods oordeel stond. Hij liet de profetes Hulda raadplegen, ontving de boodschap dat het oordeel niet in zijn dagen zou komen, en gebruikte de hem gegeven tijd om een reformatie door te voeren van ongekende grondigheid. Tragisch stierf hij jong in een militaire confrontatie bij Megiddo, en na zijn dood stortte het huis van David snel af naar de ondergang.

Historische context

Josia regeerde van ongeveer 640 tot 609 voor Christus, in een periode waarin de politieke kaart van het Midden-Oosten ingrijpend veranderde. Toen hij op de troon kwam, was het Assyrische Rijk nog de dominante macht, maar het tijdperk van zijn grote koningen (Tiglath-Pileser III, Sargon II, Sanherib, Asarhaddon, Assurbanipal) liep ten einde. Na de dood van Assurbanipal, rond 631 v.Chr., stortte Assyrië snel in: Ninevé viel in 612 v.Chr. voor een coalitie van Meden en Babyloniërs, en binnen enkele jaren was het hele Assyrische Rijk verdwenen. Deze ineenstorting creëerde een machtsvacuüm in de Levant. Egypte onder de Saïtische dynastie (met farao Necho II) probeerde van de situatie te profiteren door noordwaarts op te rukken. Babylonië onder Nabopolassar en later Nebukadnezar kwam snel op als de nieuwe dominante macht. Juda zat geklemd tussen deze grootmachten, en de onverstandige politieke beslissingen van Josia's opvolgers zouden Juda binnen een kwart eeuw de ballingschap in voeren. De godsdienstige situatie die Josia erfde was bijzonder donker. Zijn grootvader Manasse had vijfenvijftig jaar geregeerd — de langste regering in Juda's geschiedenis — en gedurende het grootste deel van die periode bevorderde hij systematisch de afgoderij. Hij bouwde altaren voor Baal, maakte een bos (een gewijde paal), boog zich neder voor het heir des hemels, deed zijn zoon door het vuur gaan, stelde waarzeggers en duivelskunstenaars aan, en plaatste zelfs een gesneden beeld in de tempel van de HEERE (2 Koningen 21:3-7). 2 Koningen 21:16 vermeldt schokkend dat Manasse "zeer veel onschuldig bloed" vergoot, "totdat hij Jeruzalem van het ene einde tot het andere vervuld had". Volgens een oude Joodse overlevering, die niet in de Bijbel staat, werd de profeet Jesaja onder Manasse in tweeën gezaagd; sommigen lezen Hebreeën 11:37 in dat licht. Josia's vader Amon regeerde slechts twee jaar en zette de afgoderij voort. Toen hij door zijn knechten werd vermoord, bracht "het volk des lands" de samenzweerders om en maakte de jonge Josia koning (2 Koningen 21:23-24). Wie die groep precies was, is onder uitleggers niet zeker; dat zij de wettige erfgenaam van David op de troon zetten, suggereert dat er in het land een onderstroom van trouw was gebleven. Over Josia zelf zijn buiten de Bijbel weinig bronnen bekend, maar de wereld om hem heen is goed gedocumenteerd: Babylonische kronieken beschrijven de val van Ninevé en de tocht van het Egyptische leger naar de Eufraat in 609 v.Chr. De tempel die Josia liet herstellen was nog de tempel van Salomo, die toen al zo'n driehonderd jaar bestond. Het "wetboek" dat werd gevonden, wordt door veel uitleggers geïdentificeerd met Deuteronomium of een deel daarvan, mogelijk een exemplaar dat in de tempel was bewaard; de tekst zelf laat dat open. Thofeth lag in het dal van de kinderen van Hinnom bij Jeruzalem (later bekend als Gehenna, het bijbelse beeld van de hel); de precieze plaats is archeologisch niet vastgesteld. Josia's tijdgenoten onder de profeten waren indrukwekkend. Jeremia begon te profeteren in Josia's dertiende regeringsjaar (Jeremia 1:2), toen Josia ongeveer eenentwintig was. Ook Zefanja profeteerde in de dagen van Josia (Sefanja 1:1), waarschijnlijk vóór de grote reformatie van 622 v.Chr. Beide profeten hebben vermoedelijk bijgedragen aan het geestelijke klimaat waarin Josia's reformatie mogelijk werd. De profetes Hulda, die Josia liet raadplegen over het gevonden wetboek, is een van de weinige profetessen die in de Hebreeuwse Bijbel bij name worden genoemd.

Karaktereigenschappen

+Positieve eigenschappen

  • Vroege geestelijke toewijding (God zoeken op zestienjarige leeftijd)
  • Totale liefde tot God — met heel hart, ziel en kracht
  • Diep berouw bij het horen van Gods Woord
  • Moed om radicale reformatie door te voeren
  • Grondige uitvoering — niet half werk maar tot op de bodem
  • Bereidheid om publiek verantwoording af te leggen
  • Persoonlijke vrijgevigheid (dertigduizend stuks klein vee voor het Pascha)
  • Leiderschap dat het hele volk meeneemt in verbondsvernieuwing

−Zwakke kanten

  • Onbesonnen militaire beslissing bij Megiddo
  • Niet luisteren naar de waarschuwing die zelfs door Necho kwam
  • Mogelijk te veel vertrouwen op eigen inzicht in politieke zaken

Theologische betekenis

Josia's regering heeft meerdere theologische lagen. Ten eerste is hij het meest uitgesproken voorbeeld in het Oude Testament van een koning die het Sjema — "Zo zult gij den HEERE, uw God, liefhebben, met uw ganse hart, en met uw ganse ziel, en met al uw vermogen" (Deuteronomium 6:5) — probeert waar te maken. De bewoording in 2 Koningen 23:25 is geen toeval: Josia wordt met de woorden van het Sjema beschreven. Dit maakt hem tot het oudtestamentische voorbeeld van de gelovige die God liefheeft met heel zijn wezen. Ten tweede illustreert Josia's leven het beginsel van sola scriptura — alleen de Schrift. Toen het wetboek werd gevonden en voorgelezen, werd het de norm waaraan alles werd gemeten. Josia toetste Gods Woord niet aan traditie of populaire opinie; hij liet Gods Woord de traditie oordelen. Dit is het hart van de gereformeerde Reformatie: de Schrift als de enige onfeilbare regel van geloof en leven. In de tijd van de Reformatie werd Josia dan ook vaak genoemd als voorbeeld van hoe een vorst zich tot Gods Woord behoort te verhouden. Ten derde toont Josia de kracht en de grenzen van uitwendige reformatie. Hij kon grondig alle afgoden verwijderen en zelfs het volk in een gezamenlijke verbondsvernieuwing meenemen. Maar de profeet Jeremia, die tijdens Josia's regering werkte, zag door deze uitwendige verandering heen: "heeft zich haar trouweloze zuster Juda tot Mij niet bekeerd met haar ganse hart, maar valselijk, spreekt de HEERE" (Jeremia 3:10). Dit is een cruciale theologische waarheid: uitwendige reformatie is waardevol maar kan het hart niet vernieuwen. Alleen Gods Geest kan dat doen. Daarom profeteerde Jeremia over een nieuw verbond: "Ik zal Mijn wet in hun binnenste geven, en zal die in hun hart schrijven" (Jeremia 31:33). Josia's reformatie bereidde de weg voor, maar kon niet tot stand brengen wat alleen het werk van de Heilige Geest kan doen onder het nieuwe verbond. Ten vierde illustreert Josia's regering de ernst van gezamenlijke zonde en Gods rechtvaardige oordeel. Hulda zei tot Josia's gezanten dat het oordeel over Juda vaststond — niet omdat God ontrouw was, maar omdat het volk door generaties van afgoderij, onrecht en bloedvergieten de HEERE had verlaten (2 Koningen 22:16-17; vergelijk 23:26-27). Josia's persoonlijke godsvrucht kon het oordeel uitstellen maar niet afwenden. Dit leert ons dat persoonlijke trouw in een afvallige cultuur niet vergeefs is, maar ook dat er momenten komen waarop God vastbesloten is het oordeel te laten komen. Christelijke uitleggers zien in Josia op meerdere manieren een heenwijzing naar Christus. Ten eerste als de Koning die God liefheeft met al wat in Hem is — wat Josia probeerde te doen en Jezus volmaakt doet. Ten tweede als de Koning die de tempel reinigt — Jezus reinigde de tempel zowel in Johannes 2 als in Mattheüs 21. Ten derde als de Koning die Gods Woord onder het volk brengt en verbondsvernieuwing leidt — Jezus brengt het nieuwe verbond in Zijn bloed. Josia's vroege dood wordt soms ook met de dood van Christus vergeleken, maar daar houdt de vergelijking op: Josia viel in een strijd die hij tegen de waarschuwing in zelf zocht, terwijl Jezus vrijwillig voor Zijn volk stierf en Zijn dood niet het einde maar de overwinning was. Na Josia's dood volgde snel de ondergang. Nog geen kwart eeuw later was Jeruzalem verwoest, de tempel verbrand, en het koningshuis van David in ballingschap. Dit onderstreept dat Josia werkelijk de laatste godvruchtige koning was voor de ballingschap — een laatste lichtpunt voordat de duisternis inviel.

Naamsbetekenis

Oorspronkelijke naam

Yoshiyahu (Hebreeuws)

Betekenis

De HEERE ondersteunt

Betekenis van de naam Josia: grondwoord, uitspraak en wie de naam droegen

Sleutelmomenten

1

Troonsbestijging op achtjarige leeftijd

Na de moord op zijn vader Amon wordt Josia tot koning gemaakt. Een kind op de troon van een koninkrijk in geestelijke crisis.

2 Koningen 22:1

2

Het zoeken van God op zestienjarige leeftijd

In het achtste jaar van zijn regering begint Josia persoonlijk de God van zijn vader David te zoeken — een opmerkelijk vroeg geestelijk ontwaken.

2 Kronieken 34:3a

3

De eerste reformatie op twintigjarige leeftijd

In het twaalfde jaar begint Josia Juda en Jeruzalem te reinigen van afgoderij, en gaat hij zelfs tot in het voormalige noordelijke gebied.

2 Kronieken 34:3b-7

4

De ontdekking van het wetboek

Tijdens het herstel van de tempel vindt hogepriester Hilkia het wetboek van de HEERE. Safan leest het voor aan de koning.

2 Koningen 22:8-10

5

Josia scheurt zijn kleren

Bij het horen van het wetboek scheurt Josia onmiddellijk zijn kleren — een gebaar van diep berouw en inzicht in het oordeel dat over Juda hing.

2 Koningen 22:11-13

6

De raadpleging van de profetes Hulda

Hulda bevestigt dat het oordeel onherroepelijk is, maar belooft dat Josia vanwege zijn weke hart met vrede in zijn graf zal worden verzameld en het kwaad niet zal zien.

2 Koningen 22:14-20

7

Het verbond bij de tempel

Josia roept heel het volk samen en sluit een plechtig verbond om de HEERE te volgen met heel het hart en heel de ziel.

2 Koningen 23:1-3

8

De grondige reformatie

Josia laat alle afgoden uit de tempel verwijderen, verontreinigt Thofeth, verwijdert de wagens van de zon en de afgodspriesters, en reinigt Juda en Jeruzalem grondig.

2 Koningen 23:4-14

9

De vervulling van de oude profetie bij Beth-El

Bij het altaar van Jerobeam vervult Josia letterlijk een profetie die ongeveer driehonderd jaar eerder was uitgesproken over een koning genaamd Josia (1 Koningen 13:2).

2 Koningen 23:15-20

10

Het grote Pascha

Josia viert een Pascha zoals sinds de dagen van de richters niet meer was gevierd, met dertigduizend stuks klein vee en drieduizend runderen uit de have van de koning zelf.

2 Kronieken 35:1-19

11

De tragische dood bij Megiddo

Josia trekt tegen Farao Necho op, ondanks diens waarschuwing, die volgens de kroniekschrijver "uit den mond van God" kwam. Hij wordt geraakt door boogschutters en sterft in Jeruzalem.

2 Kronieken 35:20-24

Belangrijke bijbelteksten

De volgende bijbelgedeelten zijn van belang om het leven en de rol van Josia beter te begrijpen.

2 Koningen 22:1-2

“Josia was acht jaren oud, toen hij koning werd, en regeerde een en dertig jaren te Jeruzalem; en de naam zijner moeder was Jedida, een dochter van Adaja, van Bozkath. En hij deed dat recht was in de ogen des HEEREN; en hij wandelde in al den weg van zijn vader David, en week niet af ter rechterhand noch ter linkerhand.”

De introductie van Josia — opmerkelijk jonge leeftijd maar onwankelbare toewijding aan de HEERE.

2 Kronieken 34:3

“Want in het achtste jaar zijner regering, toen hij nog een jongeling was, begon hij den God zijns vaders Davids te zoeken; en in het twaalfde jaar begon hij Juda en Jeruzalem van de hoogten en de bossen, en de gesneden en de gegoten beelden te reinigen.”

De fasen van Josia's geestelijke ontwikkeling — God zoeken op zestien, reformatie op twintig.

2 Koningen 22:11

“Het geschiedde nu, als de koning de woorden des wetboeks hoorde, dat hij zijn klederen scheurde.”

Josia's onmiddellijke en ernstige reactie op Gods Woord — het gebaar van diep berouw.

2 Koningen 22:13

“Gaat henen, vraagt den HEERE voor mij, en voor het volk, en voor het ganse Juda, over de woorden dezes boeks, dat gevonden is; want de grimmigheid des HEEREN is groot, dewelke tegen ons aangestoken is, omdat onze vaderen niet gehoord hebben naar de woorden dezes boeks, om te doen naar al wat voor ons geschreven is.”

Josia's besef dat Juda onder Gods oordeel stond en zijn directe zoeken naar Gods stem.

2 Koningen 23:3

“De koning nu stond aan den pilaar, en maakte een verbond voor des HEEREN aangezicht, om den HEERE na te wandelen, en Zijn geboden, en Zijn getuigenissen, en Zijn inzettingen met ganser harte en met ganser ziele te houden, bevestigende de woorden dezes verbonds, die in dit boek geschreven zijn. En het ganse volk stond in dit verbond.”

Het verbondsmoment waarin Josia en het volk zich plechtig verbinden aan Gods Woord.

2 Koningen 23:25

“En voor hem was geen koning zijns gelijke, die zich tot den HEERE, met zijn ganse hart, en met zijn ganse ziel, en met zijn ganse kracht, naar al de wet van Mozes, bekeerd had; en na hem stond zijns gelijke niet op.”

Het unieke getuigenis over Josia — een directe echo van het Sjema uit Deuteronomium 6:5.

Jeremia 22:15-16

“Zoudt gij regeren, omdat gij u mengt met den ceder? Heeft niet uw vader gegeten en gedronken, en recht en gerechtigheid gedaan, en het ging hem toen wel? Hij heeft de rechtzaak des ellendigen en nooddruftigen gericht, toen ging het hem wel; is dat niet Mij te kennen? spreekt de HEERE.”

Jeremia stelt de goddeloze zoon Jojakim tegenover zijn vader Josia: recht en gerechtigheid doen en de zaak van de ellendige behartigen, dat is de HEERE kennen.

Tijdperiode

~640-609 v.Chr.

Josia leefde in de tijd van het Oude Testament.

Gerelateerde personen

Lessen voor vandaag

Josia leert ons allereerst dat leeftijd geen belemmering is voor ernstige godsvrucht. Hij begon God te zoeken op zestien, te hervormen op twintig, en voerde zijn grote reformatie door op zesentwintig. Jongeren hoeven niet te wachten tot zij "volwassen" zijn om God serieus te dienen. De geestelijke toewijding die Josia als tiener toonde, is een krachtige bemoediging voor jonge gelovigen: God gebruikt wie zich aan Hem geeft, ongeacht leeftijd. Ten tweede leert Josia ons hoe wij Gods Woord moeten horen. Toen het wetboek werd voorgelezen, scheurde hij zijn kleren. Hij hoorde het niet als interessant religieus materiaal of als een stuk antieke literatuur — hij hoorde het als Gods stem die zijn leven en zijn koninkrijk aanklaagde. Wanneer wij Gods Woord lezen of horen, vragen wij ons af: wordt mijn hart geraakt? Vind ik mijzelf onder het oordeel waar ik dat verdien? Verander ik werkelijk? Of lezen wij de Bijbel als vrijblijvende informatie? Ten derde toont Josia dat berouw niet in woorden maar in daden bestaat. Hij scheurde niet alleen zijn kleren, hij handelde direct. Echt berouw verandert de levenswijze. Wie zegt berouw te hebben maar niets verandert, heeft geen werkelijk berouw. Josia's reformatie was concreet, kostbaar en ingrijpend — zoals bekering hoort te zijn. Ten vierde leert Josia ons dat reformatie grondig moet zijn. Hij verwijderde niet alleen de voor de hand liggende afgoden; hij ging door tot hij alles had weggeruimd. Hij verontreinigde zelfs de hoogten die Salomo voor Astoreth, Kamos en Milchom had gebouwd (2 Koningen 23:13) — plaatsen die er kennelijk al eeuwen stonden en die eerdere koningen hadden laten staan. Halfhartige reformatie is geen reformatie. Als God iets uit ons leven wil weghalen, moeten wij niet onderhandelen over wat mag blijven. Ten vijfde bemoedigt Josia ons dat persoonlijke trouw in een afvallige cultuur zinvol is, zelfs wanneer het grotere geheel somber blijft. Juda werd uiteindelijk weggevoerd, maar Josia werd persoonlijk geprezen en het oordeel bleef hem bespaard. Wij leven in een tijd waarin de cultuur zich van God afkeert. Josia's voorbeeld zegt: uw trouw is nooit tevergeefs, ook niet wanneer de grotere beweging u tegenstaat. Ten zesde waarschuwt Josia's dood bij Megiddo dat zelfs godvruchtige mensen fouten kunnen maken. Hij luisterde niet naar de woorden van Necho, die volgens de kroniekschrijver "uit den mond van God" kwamen (2 Kronieken 35:22). Soms spreekt God op onverwachte manieren en door onverwachte boodschappers. Wij moeten leren luisteren, ook wanneer de bron ons vreemd lijkt, en niet vanzelf denken dat wij weten wat God wil in elke situatie. Ten slotte is Josia's regering een herinnering dat uitwendige reformatie niet genoeg is zonder de innerlijke werking van Gods Geest. Jeremia zag door Josia's reformatie heen en profeteerde over een nieuw verbond waarin God Zelf Zijn wet in het hart zou schrijven. Voor ons vandaag betekent dit: ga niet op in uiterlijke vroomheid zonder te bidden dat God ook uw hart vernieuwt. De beste kerkgang, de beste theologie, de beste praktijken zijn zonder waarde als het hart niet door de Geest is vernieuwd.

Bijbelse plaatsen

Veelgestelde vragen over Josia

Wie was Josia in de Bijbel?
Josia was de zestiende koning van Juda, die regeerde van ongeveer 640 tot 609 v.Chr. Hij kwam op de troon op de jonge leeftijd van acht jaar en groeide uit tot een van de grootste hervormers in Juda's geschiedenis. Van hem staat geschreven dat hij zich met heel zijn hart, heel zijn ziel en heel zijn kracht tot de HEERE bekeerde (2 Koningen 23:25).
Hoe oud was Josia toen hij koning werd?
Josia werd koning op de opmerkelijk jonge leeftijd van acht jaar, nadat zijn vader Amon door zijn eigen knechten was vermoord. "Het volk des lands" had de samenzweerders gedood en Josia koning gemaakt (2 Koningen 21:23-24). Hij regeerde eenendertig jaar, tot zijn dood bij Megiddo.
Wat was het wetboek dat in de tempel werd gevonden?
Tijdens het herstel van de tempel in Josia's achttiende regeringsjaar vond hogepriester Hilkia "het wetboek des HEEREN, gegeven door de hand van Mozes" (2 Kronieken 34:14). Veel uitleggers identificeren dit met het boek Deuteronomium of een deel daarvan, mogelijk een exemplaar dat in de tempel was bewaard maar generaties lang was vergeten of verwaarloosd; de Bijbel zelf zegt niet precies welk deel het was. Bij het horen ervan scheurde Josia zijn kleren in berouw.
Waarom scheurde Josia zijn kleren?
Toen Safan het gevonden wetboek voor Josia voorlas, begreep de koning dat Juda onder Gods oordeel stond vanwege generaties van ongehoorzaamheid en afgoderij. Het scheuren van kleren was in de oudheid een gebruikelijk teken van diep berouw en rouw. Josia's reactie toonde zowel zijn ernst als zijn verlangen om recht te doen aan wat hij had gehoord.
Wat hield Josia's reformatie in?
Josia voerde een ingrijpende reformatie door: hij verwijderde alle afgodsvoorwerpen uit de tempel, brak de altaren van Baal en de gewijde palen (in de Statenvertaling: bossen) af, verontreinigde Thofeth in het dal van de kinderen van Hinnom (waar kinderoffers waren gebracht), zette de afgodspriesters af en verbrandde de wagens van de zon, brak de hoogten af tot in het voormalige noordelijke gebied, en vierde een groot Pascha zoals sinds de dagen van de richters niet meer was gevierd.
Wie was de profetes Hulda (Chulda)?
Hulda was een profetes die tijdens Josia's regering in Jeruzalem woonde, de vrouw van Sallum, de klederbewaarder. Toen het wetboek werd gevonden, stuurde Josia zijn dienaren naar haar om de HEERE te raadplegen. Zij bevestigde dat het oordeel over Juda onherroepelijk was vanwege de afgoderij, maar beloofde dat Josia vanwege zijn weke hart het kwaad niet zou zien: "gij zult met vrede in uw graf verzameld worden" (2 Koningen 22:14-20). Zij is een van de weinige profetessen die in de Hebreeuwse Bijbel bij name worden genoemd.
Hoe vervulde Josia een driehonderd jaar oude profetie?
Toen Josia bij Beth-El het altaar van Jerobeam afbrak, vervulde hij een profetie die ongeveer driehonderd jaar eerder door een man Gods was uitgesproken: "Zie, een zoon zal aan het huis Davids geboren worden, wiens naam zal zijn Josia; die zal op u offeren de priesters der hoogten, die op u roken, en men zal mensenbeenderen op u verbranden" (1 Koningen 13:2). Josia liet de beenderen uit de graven halen, verbrandde ze op het altaar, en vervulde daarmee letterlijk de eeuwenoude profetie (2 Koningen 23:15-16).
Hoe stierf Josia?
Toen Farao Necho van Egypte in 609 v.Chr. naar de Eufraat optrok, volgens buitenbijbelse bronnen om Assyrië te helpen, trok Josia hem tegemoet bij Megiddo. Necho waarschuwde hem zich niet te verzetten, met woorden die volgens de kroniekschrijver "uit den mond van God" kwamen, maar Josia wilde niet luisteren. Vermomd trok hij ten strijde en werd geraakt door de Egyptische boogschutters. Hij werd zwaargewond naar Jeruzalem gebracht, stierf daar en werd begraven in de graven van zijn vaderen. Jeremia maakte een klaaglied over hem (2 Kronieken 35:20-25).
Wat gebeurde er met Juda na Josia's dood?
Na Josia's dood stortte het huis van David snel af. Zijn zoon Joahaz werd na drie maanden door Necho naar Egypte weggevoerd. Een andere zoon, Jojakim, werd koning gemaakt als vazal van Egypte en later van Babel. Onder Jojakim en zijn opvolgers Jechonia en Zedekia ging Juda verder in afgoderij. In 586 v.Chr., slechts drieëntwintig jaar na Josia's dood, werd Jeruzalem door Nebukadnezar verwoest en ging het volk in Babylonische ballingschap.
Wat kunnen wij leren van Josia?
Josia leert ons dat leeftijd geen obstakel is voor ernstige godsvrucht, dat Gods Woord onmiddellijk berouw en verandering moet bewerken, dat reformatie grondig en concreet moet zijn, dat persoonlijke trouw in een afvallige cultuur zinvol blijft, en dat uitwendige reformatie niet genoeg is zonder innerlijke vernieuwing door Gods Geest. Bovenal is hij het voorbeeld van wat het betekent God lief te hebben met heel het hart, heel de ziel en heel de kracht — het grote gebod van het Sjema.

Stel een vraag over Josia

Wilt u meer weten over Josia? Onze AI-gestuurde assistent helpt u met achtergrond, context en diepere inzichten uit de Bijbel.

Stel een vraag over Josia

Bijbelverhalen rond Josia

Verdiep u verder