Ga naar hoofdinhoud

Exodus 17

Samenvatting

Exodus 17 (16 verzen) speelt bij Rafidim. Er is geen water, het volk twist met Mozes en vraagt: Is de HEERE in het midden van ons, of niet? (vers 7). God laat water uit de rotssteen in Horeb komen, en de plaats heet Massa en Meriba. Daarna valt Amalek aan. Zolang Mozes zijn hand opheft, is Israël de sterkste; Aäron en Hur ondersteunen zijn handen tot de zon ondergaat, en Jozua verslaat Amalek. Mozes bouwt een altaar: De HEERE is mijn Banier.

Lees de volledige uitleg →
SV
1Daarna toog de ganse vergadering van de kinderen Israëls, naar hun dagreizen, uit de woestijn Sin, op het bevel des HEEREN, en zij legerden zich te Rafidim. Daar nu was geen water voor het volk om te drinken.
2Toen twistte het volk met Mozes, en zeide: Geeft gijlieden ons water, dat wij drinken! Mozes dan zeide tot hen: Wat twist gij met mij? Waarom verzoekt gij den HEERE?
3Toen nu het volk aldaar dorstte naar water, zo murmureerde het volk tegen Mozes, en het zeide: Waartoe hebt gij ons nu uit Egypte doen optrekken, opdat gij mij, en mijn kinderen, en mijn vee, van dorst deed sterven?
4Zo riep Mozes tot den HEERE, zeggende: Wat zal ik dit volk doen? Er feilt niet veel aan, of zij zullen mij stenigen.
5Toen zeide de HEERE tot Mozes: Ga heen voor het aangezicht des volks, en neem met u uit de oudsten van Israël; en neem uw staf in uw hand, waarmede gij de rivier sloegt, en ga heen.
6Zie, Ik zal aldaar voor uw aangezicht op den rotssteen in Horeb staan; en gij zult op den rotssteen slaan, zo zal er water uitgaan, dat het volk drinke. Mozes nu deed alzo voor de ogen der oudsten van Israël.
7En hij noemde den naam dier plaats Massa en Meriba, om de twist der kinderen Israëls, en omdat zij den HEERE verzocht hadden, zeggende: Is de HEERE in het midden van ons, of niet?
8Toen kwam Amalek en streed tegen Israël in Rafidim.
9Mozes dan zeide tot Jozua: Kies ons mannen, en trek uit, strijd tegen Amalek; morgen zal ik op de hoogte des heuvels staan, en de staf Gods zal in mijn hand zijn.
10Jozua nu deed, als Mozes hem gezegd had, strijdende tegen Amalek; doch Mozes, Aäron en Hur klommen op de hoogte des heuvels.
11En het geschiedde, terwijl Mozes zijn hand ophief, zo was Israël de sterkste; maar terwijl hij zijn hand nederliet, zo was Amalek de sterkste.
12Doch de handen van Mozes werden zwaar; daarom namen zij een steen, en legden dien onder hem, dat hij daarop zat; en Aäron en Hur onderstutten zijn handen, de een op deze, en ander op de andere zijde; alzo waren zijn handen gewis, totdat de zon onderging.
13Alzo dat Jozua Amalek en zijn volk krenkte, door de scherpte des zwaards.
14Toen zeide de HEERE tot Mozes: Schrijf dit ter gedachtenis in een boek, en leg het in de oren van Jozua, dat Ik de gedachtenis van Amalek geheel uitdelgen zal van onder den hemel.
15En Mozes bouwde een altaar; en hij noemde deszelfs naam: De HEERE is mijn Banier!
16En hij zeide: Dewijl de hand op den troon des HEEREN is, zo zal de oorlog des HEEREN tegen Amalek zijn, van geslacht tot geslacht!

Exodus 17 in het kort: water uit de rots en de strijd tegen Amalek

Exodus 17 bestaat uit twee verhalen die zich allebei bij Rafidim afspelen, op de tocht van Israël door de woestijn na de uittocht uit Egypte. In vers 1 tot 7 is er geen water. Het volk twist met Mozes en vraagt waarom het uit Egypte moest optrekken om van dorst te sterven. De HEERE zegt tegen Mozes dat Hij bij de rotssteen in Horeb zal staan: “gij zult op den rotssteen slaan, zo zal er water uitgaan, dat het volk drinke” (vers 6). Mozes noemt de plaats Massa en Meriba, verzoeking en twist, omdat het volk vroeg: “Is de HEERE in het midden van ons, of niet” (vers 7).

In vers 8 tot 16 valt Amalek Israël aan. Hier wordt Jozua voor het eerst in de Bijbel genoemd: hij trekt met gekozen mannen ten strijde, terwijl Mozes met Aäron en Hur de heuvel op gaat, met de staf Gods in zijn hand. Zolang Mozes zijn hand opheft, is Israël de sterkste; zakt zijn hand, dan wint Amalek (vers 11). Aäron en Hur leggen een steen onder hem en houden zijn handen omhoog tot de zon ondergaat. Daarna bouwt Mozes een altaar en noemt het “De HEERE is mijn Banier” (vers 15). Beide gebeurtenissen worden ook als bijbelverhaal verteld: water uit de rots en de strijd tegen Amalek.

Moeilijke woorden in de Statenvertaling van Exodus 17

Naar hun dagreizen (vers 1) is: in dagtochten, van rustplaats naar rustplaats. Murmureerde (vers 3) betekent morde, klaagde. Er feilt niet veel aan, of zij zullen mij stenigen (vers 4): het scheelt weinig of zij stenigen mij. Onderstutten (vers 12) is ondersteunden, en gewis betekent hier vast, standvastig. Krenkte (vers 13) is: versloeg. Een banier (vers 15) is een veldteken waaronder een leger zich verzamelt, en van geslacht tot geslacht (vers 16) is van generatie op generatie.

Exodus 17 in de Statenvertaling en de HSV

Hierboven leest u Exodus 17 in de Statenvertaling, zestien verzen. Wie Exodus 17 in de HSV zoekt: de Herziene Statenvertaling heeft dezelfde indeling en versnummers, in hedendaagse spelling en zinsbouw. Die tekst publiceren wij niet; hoe de vertaling tot stand kwam, leest u bij de Herziene Statenvertaling. Het hoofdstuk wordt vers voor vers besproken in de uitleg van Exodus 17. Het hoofdstuk ervoor, Exodus 16, vertelt over het manna, en een tweede keer water uit de rots staat in Numeri 20. Wie het hele boek online wil lezen, begint bij het overzicht van Exodus.