Paasleesplan: 8 dagen met de Opgestane

Achtergrond: de evangeliën beschrijven niet hoe de opstanding zelf gebeurde, maar wel wat er daarna gebeurde. Het graf is leeg, de doeken liggen er, en de Opgestane verschijnt aan Zijn discipelen, eerst aan enkelen en later aan velen. Paulus somt op dat Hij gezien is van Cefas, van de twaalven en van meer dan vijfhonderd broeders op eenmaal (1 Korinthe 15:5-6). Van oudsher heet de week na Pasen de paasoctaaf; de zondag erna, Beloken Pasen, sluit het feest af. Johannes vertelt dat Jezus 'na acht dagen' opnieuw bij de discipelen kwam, nu met Thomas erbij (Johannes 20:26).

Doel: dit plan laat zien hoe verschillend de Opgestane mensen tegemoetkomt. Maria herkent Hem als Hij haar bij haar naam noemt, de Emmaüsgangers bij de uitleg van de Schriften en het breken van het brood, Thomas aan de wonden, en Petrus krijgt een gesprek dat zonder verwijt eindigt met 'Volg Mij' (Johannes 21:19). Daarna wijzen Paulus en Petrus op wat de opstanding betekent voor wie ontslapen zijn en voor wie nog leven: Christus is de Eersteling, en wie in Hem gelooft, is wedergeboren tot een levende hoop.

Voor wie: voor wie na de Stille Week en Pasen nog even bij het feest wil blijven, voor wie de paasverhalen kent en ze eens in samenhang wil lezen, en voor wie twijfelt of verdriet heeft. Het plan geeft Thomas en Petrus, de teleurgestelde Emmaüsgangers en de wenende Maria evenveel ruimte als de vreugde van het lege graf.

Tempo: acht dagen van ongeveer tien minuten, met één gedeelte van vijf tot drieëntwintig verzen per dag. Wie op Paasmorgen begint, leest het slot van het plan op Beloken Pasen. Het plan is niet aan data gebonden: u kunt het ook later in het paasseizoen of op een ander moment in het jaar lezen.

Maria komt naar het graf 'als het nog duister was' (Johannes 20:1). Zij zoekt een gestorvene en heeft één zorg: waar zij Hem gelegd hebben. Ook de engelen in het lege graf brengen haar niet verder. Dan staat Jezus achter haar, en zij herkent Hem niet. Wat haar doet omkeren, is geen bewijs of uitleg. Het is haar eigen naam, uit Zijn mond.

Wie rouwt of iets kwijt is, kent dat zoeken met betraande ogen, zoals Maria, die niet zag Wie er vlak bij haar stond. Bij Maria begint het herkennen niet bij haar zoeken. Het begint als Hij haar aanspreekt. Daarna zendt Hij haar heen met een boodschap waarin ook anderen plaats krijgen: 'tot Mijn Vader en uw Vader, en tot Mijn God en uw God' (Johannes 20:17).