Namen van God in 21 dagen

In de Schrift maakt God Zich niet bekend als een naamloze macht, maar met een Naam. Bij het braambos vraagt Mozes hoe hij Hem tegenover Israël moet noemen. God antwoordt: 'Ik ZAL ZIJN, Die Ik ZIJN ZAL' (Exodus 3:14), en daarna: 'De HEERE, de God uwer vaderen' (Exodus 3:15). De Statenvertaling geeft deze eigen Naam van God weer met HEERE in hoofdletters. Daarnaast draagt God namen als de allerhoogste God, God de Almachtige en de eeuwige God. Soms spreekt God Zelf Zijn naam uit; soms geeft een mens een altaar of een plaats een naam waarin hij belijdt wat God gedaan heeft, zoals Mozes na de strijd tegen Amalek: 'De HEERE is mijn Banier' (Exodus 17:15).

Het doel van dit plan is God te leren kennen uit wat Hij over Zichzelf laat zeggen. Bij de Sinaï wordt de Naam uitgeroepen als 'HEERE, HEERE, God, barmhartig en genadig, lankmoedig en groot van weldadigheid en waarheid' (Exodus 34:6). Zo'n naam is een belijdenis over Wie Hij is. Jesaja belijdt namens het volk: 'Gij, o HEERE! zijt onze Vader' (Jesaja 63:16). In het Nieuwe Testament komen de lijnen samen in Christus. Hij krijgt de naam Jezus, 'want Hij zal Zijn volk zalig maken van hun zonden' (Mattheüs 1:21), en wie door de Geest geleid wordt, roept 'Abba, Vader' (Romeinen 8:15).

Het plan past bij wie al een boekplan gelezen heeft en nu één lijn dwars door de Bijbel wil volgen. Wie Exodus kent, herkent dag 5 tot en met 9 uit Exodus 3, 6, 15, 17 en 33-34; daar ligt het zwaartepunt van het plan. Kennis van het Hebreeuws is niet nodig.

Elke dag vraagt vijf tot tien minuten. Op een aantal dagen opent de lezing met het vers waarin de naam klinkt; daarna volgt het gedeelte eromheen of een tweede gedeelte waarin dezelfde naam terugkomt.

Abram keert terug van de strijd waarin hij Lot bevrijd heeft. De koning van Sodom trekt hem tegemoet, en dan komt Melchizedek, de koning van Salem, met brood en wijn, 'en hij was een priester des allerhoogsten Gods' (Genesis 14:18). Hij zegent Abram en looft God, 'Die uw vijanden in uw hand geleverd heeft' (Genesis 14:20). Dan biedt de koning van Sodom hem de buit aan. Abram weigert, en hij noemt daarbij dezelfde naam die hij net gehoord heeft: hij heeft zijn hand opgeheven 'tot den HEERE, den allerhoogste God' (Genesis 14:22).

De brief aan de Hebreeën ziet in Melchizedek een priester die 'den Zoon van God gelijk geworden' is (Hebreeën 7:3). Hier ligt het gewicht bij de naam. Omdat hemel en aarde van de Allerhoogste zijn, hoeft Abram niets van Sodom aan te nemen, 'van een draad aan tot een schoenriem toe' (Genesis 14:23). Wie God kent als de Eigenaar van alles, kan met Abram leren ontvangen uit Zijn hand, en in die vrijheid wegen wat een ander aanbiedt.