Het Onze Vader in 8 dagen

Het Onze Vader staat twee keer in de Evangeliën. In de Bergrede geeft de Heere Jezus het tegenover het bidden om gezien te worden en tegenover de 'veelheid van woorden' (Mattheüs 6:7). In Lukas 11 is het Zijn antwoord op de vraag van een discipel die Hem zag bidden. De kerk heeft het van het begin af gebeden en uitgelegd. De Heidelbergse Catechismus sluit ermee af: in het deel over de dankbaarheid volgen na de Tien Geboden acht zondagen over het gebed, dat daar 'het voornaamste stuk der dankbaarheid' heet (vraag 116).

Het doel van dit plan is het bekende gebed bede voor bede te verstaan, met de Schrift open en de catechismus als gids. De catechismus schrijft bij elke bede een uitleg in de vorm van een gebed. Bij de eerste bede gaat het erom dat wij God recht kennen en Hem in al Zijn werken heiligen, roemen en prijzen (vraag 122). Bij de vierde bede belijdt de kerk dat onze zorg en onze arbeid zonder Gods zegen niet gedijen (vraag 125). Zo wordt elke bede een opening voor het eigen gebed. Het plan eindigt bij het Amen, waarvan de catechismus zegt: 'Het zal waar en zeker zijn' (vraag 129).

Het plan is bedoeld voor wie het Onze Vader al lang kent en de woorden opnieuw wil overdenken, voor wie bidden moeilijk vindt en wil beginnen bij de woorden die de Heere Jezus Zelf gaf, en voor catechisanten en kringen die de zondagen 45 tot en met 52 behandelen. Kennis van de catechismus is niet nodig; de overdenkingen leggen uit wat er staat.

Elke dag leest u één of twee korte gedeelten, samen tussen de zeven en drieëntwintig verzen. Met de vraag en de overdenking bent u vijf tot tien minuten bezig. Wie wil, leest bij elke dag ook de vragen en antwoorden van de betreffende zondag in de catechismus en bidt daarna de bede van de dag mee.

De vraag komt voort uit wat de discipelen zagen: hun Meester in gebed. Het antwoord is een gebed van een paar regels. In Mattheüs 6 zet de Heere Jezus het tegenover het bidden om gezien te worden en tegenover de 'veelheid van woorden'. Het bidden waarvan Hij spreekt, is eenvoudig: in de binnenkamer, tot de Vader 'Die in het verborgen ziet' (Mattheüs 6:6).

Wie bidden moeilijk vindt, kan beginnen waar de discipelen begonnen. Zij kregen woorden om na te zeggen, en een gelijkenis over een vriend die ter middernacht blijft vragen. De Heidelbergse Catechismus noemt het gebed 'het voornaamste stuk der dankbaarheid' (vraag 116). En hun vraag was zelf al een gebed, tot Hem gericht: 'Heere, leer ons bidden'.