Esther in 10 dagen

Achtergrond: het boek Esther speelt zich af in het Perzische rijk, na de wegvoering van Juda naar Babel. Mordechai stamt uit een familie die met koning Jechonia uit Jeruzalem werd weggevoerd (Esther 2:6), en zijn geslachtslijn gaat terug op Kis, 'een man van Jemini' (Esther 2:5). Haman heet 'den Agagiet' (Esther 3:1). Wie 1 Samuël 15 kent, hoort in die namen de oude geschiedenis van koning Saul, de zoon van Kis, en Agag, de koning van Amalek, meeklinken. Het boek verklaart ook de oorsprong van het Purimfeest: Haman liet het Pur, dat is het lot, werpen om de dag van de ondergang te bepalen (Esther 3:7), en die dag werd een dag van vreugde.

Doel: dit plan wil u het hele boek laten lezen en de omkeringen laten zien. Haman moet Mordechai eren met het kleed en het paard die hij voor zichzelf bedoelde (Esther 6), hij hangt aan de galg 'die hij voor Mordechai had doen bereiden' (Esther 7:10), en de maand van de ondergang wordt een maand die hun 'veranderd was van droefenis in blijdschap' (Esther 9:22). Het boek noemt God niet, maar de Schrift zegt elders: 'Des konings hart is in de hand des HEEREN als waterbeken' (Spreuken 21:1). Wie Esther leest in het licht van de hele Bijbel, ziet hoe God Zijn volk door deze dreiging heen bewaart, het volk uit wie de Christus geboren zou worden. De moeilijke kanten worden niet overgeslagen: hoofdstuk 9 vertelt hoe de Joden met verlof van de koning de hand sloegen aan wie hun verderf zochten, en de overdenkingen noemen dat eerlijk, zonder het te verzachten.

Voor wie: voor wie wil zien hoe de Schrift over Gods leiding spreekt zonder Zijn naam te noemen, en voor wie na een Evangelie een kort verhalend boek uit het Oude Testament zoekt. Voorkennis is niet nodig.

Tempo: tien dagen, de meeste met ongeveer één hoofdstuk. Wie liever in één keer leest, kan het boek in ongeveer een half uur doorlezen en daarna elke dag bij één vraag en de overdenking stilstaan.

Ahasveros regeert over honderdzevenentwintig landschappen en laat een half jaar lang 'den rijkdom der heerlijkheid zijns rijks' zien (Esther 1:4). Als de koningin niet komt, raakt het hele hof in beroering: 'zijn grimmigheid ontstak in hem' (Esther 1:12). De wijzen worden geraadpleegd, en wat aan één tafel gebeurde, wordt een wet die per brief naar alle landschappen gaat, aan elk volk naar zijn spraak.

Dit hoofdstuk gaat over een koning en zijn raadslieden. De naam van God valt hier niet, en verderop in het boek ook niet. Wel wordt het toneel klaargezet: de raad stelt voor het koninkrijk te geven 'aan haar naaste, die beter is dan zij' (Esther 1:19). Wie onder de indruk is van aanzien, of zich klein voelt tegenover de macht van anderen, ziet hier hoe snel zulke macht uit evenwicht raakt. De brieven zijn verzonden, maar het verhaal is nog niet af.