Bijbelteksten voor een begrafenis

“Laat uw hart niet in beroering raken; u gelooft in God, geloof ook in Mij. In het huis van Mijn Vader zijn veel woningen; als dat niet zo was, zou Ik het u gezegd hebben. Ik ga heen om een plaats voor u gereed te maken. En als Ik heengegaan ben en plaats voor u gereedgemaakt heb, kom Ik terug en zal u tot Mij nemen, opdat ook u zult zijn waar Ik ben.”

Jezus troost Zijn discipelen met de belofte van een eeuwige woning bij de Vader. Een bron van hoop bij het afscheid van een geliefde.

“Al ging ik ook door een dal vol schaduw van de dood, ik zou geen kwaad vrezen, want U bent met mij; Uw stok en Uw staf, die vertroosten mij.”

De bekendste psalm van vertrouwen. Zelfs in het dal van de dood is God nabij als Herder en Trooster.

“En God zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal er niet meer zijn; ook geen rouw, jammerklacht of moeite zal er meer zijn, want de eerste dingen zijn voorbijgegaan.”

Een machtige belofte voor de toekomst: God zal alle verdriet wegnemen en de dood zal definitief overwonnen zijn.

“Want ik ben ervan overtuigd dat noch dood, noch leven, noch engelen, noch overheden, noch krachten, noch tegenwoordige, noch toekomstige dingen, noch hoogte, noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde van God in Christus Jezus, onze Heere.”

Paulus verkondigt dat zelfs de dood ons niet kan scheiden van Gods liefde. Een krachtige troost bij het verlies van een geliefde.

“Kostbaar is in de ogen van de HEERE de dood van Zijn gunstgenoten.”

De dood van een gelovige is voor God niet onbeduidend — het is kostbaar en waardevol in Zijn ogen.

“Maar ik wil niet, broeders, dat u onwetend bent ten aanzien van hen die ontslapen zijn, opdat u niet bedroefd bent zoals ook de anderen, die geen hoop hebben. Want als wij geloven dat Jezus gestorven en opgestaan is, zal ook God op dezelfde wijze hen die in Jezus ontslapen zijn, terugbrengen met Hem.”

Paulus leert dat christelijk rouwen gepaard gaat met hoop. Wie in Christus sterft, zal met Hem opstaan.

“Hij zal de dood voor altijd verslinden. De Heere HEERE zal de tranen van alle gezichten afwissen.”

De profeet Jesaja kondigt aan dat God de dood definitief zal overwinnen en alle tranen zal drogen.

“Wij weten immers dat, wanneer ons aardse huis, deze tent, afgebroken wordt, wij een gebouw van God hebben, een huis niet met handen gemaakt, maar eeuwig, in de hemelen.”

Paulus vergelijkt ons lichaam met een tent die tijdelijk is. Na de dood wacht een eeuwige woning bij God.

“Bezwijkt mijn vlees en mijn hart, dan is God de rots van mijn hart en voor eeuwig mijn deel.”

Zelfs als ons lichaam bezwijkt, blijft God ons deel. Een troostrijke zekerheid voor wie achterblijft.

“Jezus zei tegen haar: Ik ben de Opstanding en het Leven; wie in Mij gelooft, zal leven, ook al was hij gestorven, en ieder die leeft en in Mij gelooft, zal niet sterven in eeuwigheid.”

Jezus verklaart dat Hij de dood heeft overwonnen. Wie in Hem gelooft, heeft eeuwig leven — de kern van de christelijke hoop.

“HEERE, U bent ons een toevlucht geweest van geslacht op geslacht. Al vóór de bergen geboren waren en U de aarde en de wereld voortgebracht had, ja, van eeuwigheid tot eeuwigheid bent U God.”

Het gebed van Mozes, veel gelezen bij een uitvaart. Het plaatst één mensenleven tegen de achtergrond van God, Die er al was en er blijft.

“De HEERE zal u bewaren voor alle kwaad, Hij zal uw ziel bewaren. De HEERE zal uw uitgaan en uw ingaan bewaren, van nu aan tot in eeuwigheid.”

Een pelgrimslied dat de hele weg omvat, tot voorbij de dood. Vaak gelezen aan het einde van de dienst, als de stoet naar de begraafplaats vertrekt.

“De HEERE is mijn licht en mijn heil, voor wie zou ik vrezen? De HEERE is mijn levenskracht, voor wie zou ik angst hebben?”

Vertrouwen dat hardop wordt uitgesproken, juist waar het donker is. Een psalm die bij een uitvaart geen verdriet wegpraat, maar er iets tegenover zet.

“Dood, waar is uw prikkel? Graf, waar is uw overwinning?”

Paulus spreekt de dood rechtstreeks aan aan het einde van zijn hoofdstuk over de opstanding. Kort genoeg om aan het graf te lezen en sterk genoeg om te blijven staan.

“Zalig zijn de doden die in de Heere sterven, van nu aan. Ja, zegt de Geest, opdat zij rusten van hun inspanningen, en hun werken volgen met hen.”

Een woord dat rust uitspreekt over wie gestorven is en tegelijk zegt dat het geleefde leven meegaat. Veel gebruikt bij het afsluiten van de uitvaartdienst.

“Een lied Hammaaloth. Uit de diepten roep ik tot U, o HEERE. HEERE, hoor naar mijn stem; laat Uw oren opmerkende zijn op de stem mijner smekingen.”

Het De Profundis, eeuwenlang de psalm voor de overledenen. Hij spreekt niet van berusting maar van roepen, en dat maakt hem bruikbaar wanneer er nog niets af is.

“En dit is de wil Desgenen, Die Mij gezonden heeft, dat een iegelijk, die den Zoon aanschouwt, en in Hem gelooft, het eeuwige leven hebbe; en Ik zal hem opwekken ten uitersten dage.”

Een van de evangelielezingen die bij een uitvaart worden gekozen. Jezus spreekt hier niet over wat de gestorvene deed, maar over wat de Vader wil.

“Alles heeft een bestemden tijd, en alle voornemen onder den hemel heeft zijn tijd. Er is een tijd om geboren te worden, en een tijd om te sterven; een tijd om te planten, en een tijd om het geplante uit te roeien.”

Veelgekozen als eerste lezing. Prediker troost niet door het verlies te verklaren, maar door het een plaats te geven in de tijd.