Vrede bij angst

'Vrees niet' klinkt in de Schrift telkens opnieuw, van Abram tot Johannes op Patmos. Het klinkt tegen aartsvaders en profeten, tegen een richter die zijn tarwe in het verborgen dorst, tegen herders en discipelen. Dit woord staat bijna nooit alleen. Er volgt een reden die niet bij de mens ligt, maar bij God: 'Vrees niet, want Ik ben met u; zijt niet verbaasd, want Ik ben uw God' (Jesaja 41:10). Gideon hoort het woord van vrede, en hij bouwt een altaar dat hij noemt: 'De HEERE is vrede' (Richteren 6:24). Daaraan ontleent dit plan zijn naam.

Tegelijk laat de Bijbel bange mensen zelf aan het woord. David spreekt zijn angst uit in Psalm 56 en Psalm 27, de discipelen roepen in de storm, en Petrus roept om behoud als hij zinkt. Angst wordt in deze gedeelten niet afgedaan als een gebrek dat eerst weg moet, al zwijgt de Heere Jezus niet over klein geloof; ook wie de Heere kent, kan bang zijn. In de brieven komt de lijn samen in Christus. Vanuit de gevangenis schrijft Paulus over 'onzen Zaligmaker Jezus Christus, Die den dood heeft te niet gedaan' (2 Timotheüs 1:10), en daarom over een God Die geen geest der vreesachtigheid geeft. Johannes schrijft: 'Er is in de liefde geen vrees' (1 Johannes 4:18). Het doel van dit plan is daarom geen techniek tegen angst, maar elke dag een gedeelte waarin God Zich laat kennen aan wie bang is.

Het plan is bedoeld voor wie met angst leeft, kort of al lang, en voor wie naast iemand staat die bang is. Het neemt angst serieus als last, ook als die een medische kant heeft, en is geen vervanging van zorg of gesprek.

De veertien dagen vragen vijf tot tien minuten per dag. Op negen dagen staat het vers dat de dag draagt eerst apart, daarna volgt het hele gedeelte. Het plan opent en sluit met een woord van God Zelf, Jesaja 41 en Openbaring 1, en zet daartussen verhalen, twee psalmen van David, een lied uit Jesaja en twee brieven naast elkaar.

De HEERE spreekt Israël aan, een klein en bedreigd volk. Telkens als Hij 'Vrees niet' zegt, volgt er een reden, en die reden ligt bij Hem: 'zijt niet verbaasd, want Ik ben uw God' (Jesaja 41:10). Hij sterkt, helpt en ondersteunt, en Hij komt zo dichtbij dat Hij de hand van Zijn volk vasthoudt: 'Ik, de HEERE, uw God, grijp uw rechterhand aan' (Jesaja 41:13). De verzen over tegenstanders die verdwijnen, zijn een belofte aan dit volk in zijn eigen geschiedenis, geen waarborg tegen elke tegenslag.

Angst kan een mens klein maken, en de HEERE spreekt hier Zelf over die kleinheid. Hij noemt Zijn volk 'gij wormpje Jakobs' (Jesaja 41:14), en juist zo spreekt Hij het aan. Er staat niet dat het eerst sterker moet worden. In hetzelfde vers staat: 'uw Verlosser is de Heilige Israels' (Jesaja 41:14). Die Verlosser is in Christus gekomen; daarom blijven deze woorden niet bij het Israël van toen staan. Wie weinig kracht in zichzelf vindt, kan bij de woorden blijven staan die de HEERE er Zelf bij zegt: 'Vrees niet, Ik help u' (Jesaja 41:13).