Op weg naar belijdenis

Het plan opent op dag 1 met Romeinen 10, waar geloven met het hart en belijden met de mond samengaan. In de laatste week leest het de plaatsen waar de Schrift zelf over belijden spreekt: Mattheüs 10 (dag 27), 1 Timotheüs 6 (dag 28) en Hebreeën 10 (dag 29). Daartussen staan de gedeelten waarop de belijdenis van de kerk rust. In de gereformeerde traditie is de openbare belijdenis het antwoord op de doop: wie als kind gedoopt is, belijdt nu zelf het geloof waarin hij gedoopt werd. Wie niet als kind gedoopt is, wordt in de regel bij de belijdenis gedoopt. Wie belijdenis doet, stemt in met de leer van de kerk als de leer van de Schrift en belooft daarbij te blijven als lid van de gemeente; de vragen verschillen per kerkverband. In de meeste gemeenten geeft de belijdenis ook toegang tot het Heilig Avondmaal. Over doop en avondmaal gaan dag 22 en 23.

Dit plan is geen leerboek. Het leest de Schriftgedeelten waarop de belijdenis van de kerk rust en volgt na een korte opening over Gods Woord en de schepping de drie delen die ook de Heidelbergse Catechismus aanhoudt: ellende, verlossing en dankbaarheid. Zo ziet u dat het geloof niet uit losse leerstukken bestaat, maar één lijn heeft: God schiep de mens goed, de mens viel in zonde, God verlost in Christus en vernieuwt door Zijn Geest, en wie verlost is, leeft uit dankbaarheid. Belijdenis doen is daarbij geen prestatie. Daarom sluit het plan af met de liefde Gods in Christus, waarvan niets de gelovige kan scheiden (Romeinen 8:38-39).

Het plan is bedoeld voor belijdeniscatechisanten, jong of ouder, ook voor wie als volwassene tot geloof kwam. Wie twijfelt of zich niet klaar voelt, vindt hier geen druk, maar gedeelten om mee te nemen naar het gesprek met predikant, ouderling of catecheet. Ook voor een belijdenisgroep of een gesprek tussen ouders en kinderen is het geschikt.

Elke dag leest u een gedeelte van 3 tot 16 verzen, op enkele dagen met een kernvers voorop of in twee delen. Met de vraag en de overdenking erbij bent u 5 tot 10 minuten bezig.

Paulus schrijft aan de gemeente in Rome over het woord des geloofs dat dichtbij is. Wie belijdt, spreekt uit wie Jezus is: de Heere, Die God uit de doden heeft opgewekt. Dat belijden is geen losse uitspraak, want het komt uit het hart en wordt hoorbaar met de mond. Daarop volgt een belofte uit de Schrift: 'die zal niet beschaamd worden' (Romeinen 10:11). Er is daarbij 'geen onderscheid' (Romeinen 10:12), want dezelfde Heere is rijk over allen die Hem aanroepen.

Wie zich voorbereidt op de openbare belijdenis, kan dit gedeelte lezen als een uitnodiging, en niet als een examen. De belofte rust op Hem in Wie u gelooft, niet op de sterkte van dat geloof. Ook wie aarzelt of zich klein voelt, valt binnen het woord waarmee Paulus besluit: 'een iegelijk, die den Naam des Heeren zal aanroepen, zal zalig worden' (Romeinen 10:13).