Psalmen in 30 dagen

Het boek der Psalmen is verdeeld in vijf boeken. De eerste vier eindigen met een lofprijzing aan het slot van Psalm 41, 72, 89 en 106; het vijfde sluit met de hallelujapsalmen 146 tot en met 150. Veel psalmen hebben een opschrift dat de dichter noemt, zoals David, Asaf, de kinderen van Korach, Salomo of Mozes, en soms de omstandigheid waarin de psalm gedicht is. In de Statenvertaling telt zo'n opschrift vaak als eerste vers, waardoor de versnummering afwijkt van sommige andere vertalingen.

Het doel van dit plan is het psalmboek als geheel te leren kennen, ook de psalmen die zelden gelezen worden. De Heere Jezus zei na Zijn opstanding dat alles vervuld moest worden "wat van Mij geschreven is in de Wet van Mozes, en de Profeten, en Psalmen" (Lukas 24:44). Het Nieuwe Testament haalt de Psalmen vaak aan: Psalm 2 en 110 over de Zoon en de Koning (Hebreeën 1), Psalm 22 in het lijdensverhaal (Mattheüs 27:46). De kerk heeft de psalmen door de eeuwen heen gebeden en gezongen. De psalmen zijn gebeden die voor Gods aangezicht gesproken zijn, en tegelijk Gods eigen Woord: de brief aan de Hebreeën leidt Psalm 95 in met "gelijk de Heilige Geest zegt" (Hebreeën 3:7). Het plan wil ze zo laten lezen, ook waar ze klagen of om recht roepen, met het oog op Hem van Wie ze getuigen. Daarom wijzen de overdenkingen bij de boetepsalmen 32, 51 en 130 op de vergeving, en bij Psalm 22, 89 en 118 op Christus.

Het plan is bedoeld voor wie de Psalmen vooral kent van een paar bekende teksten of van het zingen in de kerk, en ze nu allemaal wil lezen. De psalmen die om vergelding roepen, zoals Psalm 109 en 137, staan er ook in; bij Psalm 137 (dag 17) en Psalm 109 (dag 19) gaat de overdenking daar nuchter op in.

Gemiddeld leest u ruim tachtig verzen per dag. De geschatte leestijd loopt van zeven minuten (dag 11 en 24) tot vijftien (dag 18), gemiddeld bijna elf minuten. Dag 11, 24 en 30 zijn met vijfenvijftig tot zevenenvijftig verzen het kortst, dag 18 is met honderdzestig verzen het langst.

De eerste psalm begint met wat de welgelukzalige man niet doet: hij wandelt niet in de raad der goddelozen en zit niet bij de spotters. Daarna volgt wat hem wel kenmerkt. Hij overdenkt Gods wet 'dag en nacht' (Psalm 1:2), en hij lijkt op een boom 'die zijn vrucht geeft op zijn tijd' (Psalm 1:3). Aan het slot staan twee wegen tegenover elkaar.

Het woord lust zet de toon voor het hele psalmboek. Overdenken is hier geen taak om af te vinken. Het is blijven stilstaan bij wat God gesproken heeft, zoals een boom blijft staan bij het water. Ook de vrucht komt niet op bevel, maar op zijn tijd. Wie de Psalmen gaat lezen, ontmoet klachten, gebeden en lofliederen. Psalm 1 zet daar een zaligspreking boven, en een ernstige waarschuwing: 'de weg der goddelozen zal vergaan' (Psalm 1:6). Zo nodigt de psalm uit om telkens opnieuw bij het woord te blijven, ook als er weinig lijkt te groeien. Het slot legt de zekerheid niet bij de man zelf: 'de HEERE kent den weg der rechtvaardigen' (Psalm 1:6).