Voorbede voor de Vergeten Mensen

Een gebed voor iedereen klinkt groot, maar de Bijbel vraagt er letterlijk om. Paulus schrijft dat er “smekingen, gebeden, voorbiddingen, dankzeggingen, voor alle mensen” gedaan moeten worden (1 Timotheüs 2:1). Dat sluit niemand uit: ook wie ver weg woont, wie anders gelooft en wie in het nieuws nooit genoemd wordt.

Juist die laatste groep valt in onze gebeden het eerst weg. We bidden voor wie we kennen en zien. De Bijbel richt de blik steeds naar de rand. “Gedenkt der gevangenen, alsof gij mede gevangen waart” (Hebreeën 13:3). God is volgens Psalm 68:7 Hij Die de eenzamen zet in een huisgezin. En de HEERE bewaart de vreemdelingen en houdt de wees en de weduwe staande (Psalm 146:9).

Achter die oproep staat een belofte. In Jesaja 49:15 vraagt God of een moeder haar zuigeling kan vergeten, en antwoordt: “zo zal Ik toch u niet vergeten”. Wie voor vergeten mensen bidt, spreekt uit wat God al weet: niemand valt buiten Zijn aandacht. Zo wordt dit gebed een oefening om met Gods ogen naar de mensen om u heen te kijken.

Een voorbede is een gebed voor anderen. In veel kerkdiensten volgen na de preek het dankgebed en de voorbeden, vaak in een vaste volgorde: de wereld, de overheid, de kerk, de zieken en rouwenden, en de mensen in de eigen gemeente. Deze voorbeelden van voorbeden kunt u gebruiken in de kerk, in een kring of thuis.

Voor de wereld: Heere, wij bidden voor de landen waar oorlog, honger of vervolging is. Wees bij wie op de vlucht is en geef leiders wijsheid om vrede te zoeken.

Voor ons land: wij bidden voor de regering en voor iedereen die verantwoordelijkheid draagt, dat zij rechtvaardig besturen en oog houden voor de zwakken.

Voor de zieken: wij noemen voor U wie ziek is, thuis of in het ziekenhuis. Geef hun kracht en geef wijsheid aan wie voor hen zorgt.

Voor de eenzamen en vergeten mensen: wij bidden voor wie niemand heeft om mee te praten, voor gevangenen, daklozen en ouderen die geen bezoek meer krijgen. Laat hen merken dat U hen kent bij naam.

Voor de gemeente: wij bidden voor elkaar, voor de kinderen en jongeren, en voor wie het moeilijk heeft zonder dat wij het weten.

Sluit af met een gezamenlijk amen of met het Onze Vader. Voor voorbeden bij een uitvaart staan aparte voorbeelden bij de bijbelteksten voor een begrafenis.