Judas

De brief van Judas is geschreven door Judas, een broer van Jakobus en dus ook van Jezus. Het is een korte maar felle brief die waarschuwt tegen valse leraars die in de gemeente zijn "ingeslopen" (vers 4). Deze mensen misbruiken Gods genade als dekmantel voor losbandig gedrag en verwerpen gezag. Judas trekt parallellen met oudtestamentische voorbeelden van opstand en oordeel: de Israelieten in de woestijn die niet geloofden, de engelen die hun positie verlieten, en Sodom en Gomorra. Hij verwijst ook naar buitenbijbelse tradities: de strijd van de aartsengel Michael met de duivel over het lichaam van Mozes, en de profetie van Henoch over het komende oordeel. De valse leraars worden beschreven als "waterloze wolken, die van de winden omgedreven worden; zij zijn als bomen in het afgaan van de herfst, onvruchtbaar, tweemaal verstorven, en ontworteld" (vers 12). Ondanks de felle toon eindigt de brief met een van de mooiste doxologieen (lofprijzingen) in de Bijbel: "Hem nu, Die machtig is u van struikelen te bewaren, en onstraffelijk te stellen voor Zijn heerlijkheid, in vreugde, Den alleen wijzen God, onzen Zaligmaker, zij heerlijkheid en majesteit, kracht en macht, beide nu en in alle eeuwigheid. Amen." (vers 24-25).