Bijbelteksten voor geduld

“Wacht op de HEERE, wees sterk en Hij zal uw hart sterk maken; ja, wacht op de HEERE.”

Twee keer klinkt het: wacht op de HEERE. In het wachten maakt God uw hart sterk.

“De vrucht van de Geest is echter: liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing.”

Geduld is een vrucht van de Heilige Geest — het groeit niet uit eigen kracht maar door Gods Geest in ons.

“Heb daarom geduld, broeders, tot de komst van de Heere. Zie, de boer verwacht de kostbare vrucht van het land, en heeft daarbij geduld, totdat het de vroege en late regen ontvangen heeft. U moet ook geduldig zijn en uw hart versterken, want de komst van de Heere is nabij.”

Zoals een boer geduldig wacht op de oogst, zo mogen wij geduldig wachten op Gods beloften.

“Maar wie de HEERE verwachten, zullen hun kracht vernieuwen, zij zullen hun vleugels uitslaan als arenden, zij zullen snel lopen en niet moe worden.”

Wachten op God is geen passiviteit — het is een bron van vernieuwde kracht.

“Als wij echter hopen op wat wij niet zien, dan verwachten wij het met volharding.”

Hoop en geduld gaan samen. Wat we nog niet zien, verwachten we met volharding.

“Want u hebt volharding nodig, opdat u, nadat u de wil van God gedaan hebt, de vervulling van de belofte zult verkrijgen.”

Volharding is de sleutel tot het ontvangen van Gods beloften. Geef niet te snel op.

“Goed is de HEERE voor wie Hem verwacht, voor de ziel die Hem zoekt. Goed is het, in stilheid te wachten op het heil van de HEERE.”

In stilte wachten op God is goed. Wie Hem zoekt en verwacht, zal Zijn goedheid ervaren.

“Want u weet dat de beproeving van uw geloof volharding teweegbrengt. Maar laat de volharding haar volmaakte werk doen, opdat u volmaakt bent en geheel oprecht, en in niets tekortschiet.”

Beproevingen kweken geduld en volharding. Het is Gods manier om ons geloof te verdiepen.

“U wordt met alle kracht bekrachtigd, overeenkomstig de sterkte van Zijn heerlijkheid, om met blijdschap in alles te volharden en geduld te oefenen.”

Geduld is geen kwestie van wilskracht alleen — God bekrachtigt ons met Zijn heerlijkheid om in alle omstandigheden geduldig te blijven.

“Zwijg voor de HEERE en verwacht Hem; ontsteek niet in woede over hem wiens weg voorspoedig is, over een man die listige plannen uitvoert.”

Wachten op de HEERE vraagt dat we onze frustratie loslaten en erop vertrouwen dat God rechtvaardig handelt, ook als het onrecht om ons heen lijkt te zegevieren.

“En dat niet alleen, maar wij roemen ook in de verdrukkingen, omdat wij weten dat de verdrukking volharding teweegbrengt, en de volharding beproefdheid, en de beproefdheid hoop.”

In het lijden groeit geduld. Paulus laat zien dat verdrukking geen doodlopende weg is, maar een pad naar diepere hoop via volharding en beproefdheid.

“De Heere vertraagt de belofte niet (zoals sommigen dat als traagheid beschouwen), maar Hij heeft geduld met ons en wil niet dat enigen verloren gaan, maar dat allen tot bekering komen.”

Gods geduld met ons is het ultieme voorbeeld. Hij wacht niet uit onverschilligheid, maar uit liefde — Hij geeft iedereen de kans om tot Hem te komen.

“Met alle ootmoedigheid en zachtmoedigheid, met lankmoedigheid, verdragende elkander in liefde.”

Geduld staat hier tussen ootmoed en zachtmoedigheid in, en is gericht op mensen: elkaar verdragen zonder de ander op te geven.

“De liefde is lankmoedig, zij is goedertieren; de liefde is niet afgunstig; de liefde handelt niet lichtvaardiglijk, zij is niet opgeblazen.”

Het eerste dat Paulus over de liefde zegt is dat zij geduldig is. Geduld is in de Bijbel dus geen karaktertrekje, maar de eerste vorm die liefde aanneemt.

“Verblijdt u in de hoop. Zijt geduldig in de verdrukking. Volhardt in het gebed.”

Drie korte opdrachten in een zin: hoop, geduld en volharding horen bij elkaar en dragen elkaar.

“En ziet, er was een mens te Jeruzalem, wiens naam was Simeon; en deze mens was rechtvaardig en godvrezende; verwachtende de vertroosting Israels, en de Heilige Geest was op hem. En hem was een Goddelijke openbaring gedaan door den Heiligen Geest, dat hij den dood niet zien zoude, eer hij den Christus des Heeren zou zien.”

Simeon wachtte een leven lang op een belofte waarvan hij de vervulling niet zelf kon afdwingen. Dat is de bijbelse vorm van wachten: verwachten.

“Bezit uw zielen in uw lijdzaamheid.”

Zeven woorden. Jezus zegt niet dat de druk wegvalt, maar dat u in het volhouden uzelf niet hoeft te verliezen.

“Hoe lang, HEERE, zult Gij mij steeds vergeten? Hoe lang zult Gij Uw aangezicht voor mij verbergen? Hoe lang zal ik raadslagen voornemen in mijn ziel, droefenis in mijn hart bij dag? Hoe lang zal mijn vijand over mij verhoogd zijn?”

Vier keer hoe lang, in twee verzen. De Bijbel geeft woorden aan ongeduld in plaats van het te verbieden.