Bijbelteksten bij twijfel in geloof

“En terstond de vader des kinds, roepende met tranen, zeide: Ik geloof, Heere! kom mijn ongelovigheid te hulp.”

Het eerlijkste gebed bij twijfel: geloof en ongeloof tegelijk. U mag uw twijfel uitspreken én God om hulp vragen.

“Daarna zeide Hij tot Thomas: Breng uw vinger hier, en zie Mijn handen, en breng uw hand, en steek ze in Mijn zijde; en zijt niet ongelovig, maar gelovig.”

Jezus wijst de twijfelende Thomas niet af, maar komt hem tegemoet. Hij heeft geduld met onze vragen en nodigt ons dichterbij.

“Het geloof nu is een vaste grond der dingen, die men hoopt, en een bewijs der zaken, die men niet ziet.”

Geloof gaat niet om alles zien of begrijpen. Het is vertrouwen op wat nog niet zichtbaar is, en daar mag twijfel naast bestaan.

“… want voorwaar zeg Ik u: Zo gij een geloof hadt als een mosterdzaad, gij zoudt tot deze berg zeggen: Ga heen van hier derwaarts, en hij zal heengaan; en niets zal u onmogelijk zijn.”

Het gaat niet om de grootte van uw geloof, maar om de grootte van God. Zelfs een klein, twijfelend geloof is genoeg.

“Maar dat hij ze begere in geloof, niet twijfelende; want die twijfelt, is een baar der zee gelijk, die van den wind gedreven en op geworpen en nedergeworpen wordt.”

Twijfel kan ons heen en weer slingeren als een baar der zee, een golf die de wind opwerpt en nederwerpt. Daarom roept Jakobus op om vast op God te steunen in het gebed.

“Zo is dan het geloof uit het gehoor, en het gehoor door het Woord Gods.”

Geloof groeit door te luisteren naar Gods Woord. Bij twijfel helpt het om de Bijbel open te slaan en Hem te laten spreken.

“En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Hebt geloof op God. Want voorwaar zeg Ik u, dat, zo wie tot dezen berg zal zeggen: Word opgeheven en in de zee geworpen; en niet zal twijfelen in zijn hart, maar zal geloven, dat hetgeen hij zegt, geschieden zal, het zal hem geworden, zo wat hij zegt.”

Jezus moedigt aan om geloof in God te stellen. Vertrouwen dat niet wankelt, opent de weg voor wat onmogelijk lijkt.