Wat zegt de Bijbel over verheerlijking?

Verheerlijking is de voltooiing van Gods heilswerk: de uiteindelijke transformatie van gelovigen tot de volmaakte gelijkenis met Christus in heerlijkheid.

In het kort

Verheerlijking is de laatste stap in Gods heilsorde: de definitieve verandering van gelovigen naar het beeld van Christus. Het sterfelijke lichaam wordt dan gelijkvormig aan Zijn verheerlijkt lichaam (Filippenzen 3:21) en de zonde is voorgoed verdwenen. Romeinen 8:30 noemt deze toekomst zó zeker dat Paulus in de voltooide tijd schrijft: die Hij gerechtvaardigd heeft, dezen heeft Hij ook verheerlijkt.

De belangrijkste verzen op een rij

Romeinen 8:30
1 Johannes 3:2
Filippenzen 3:21

Scroll naar beneden voor alle 4 verzen met uitleg.

Sleutelverzen over verheerlijking

“Die Hij gerechtvaardigd heeft, dezen heeft Hij ook verheerlijkt.”
Romeinen 8:30
Paulus beschrijft Gods heilsplan als een ononderbroken, onverbreekbare keten: voorverordinering, roeping, rechtvaardiging, verheerlijking. Het gebruik van de verleden tijd — aoristus — voor de toekomstige verheerlijking is theologisch uiterst significant: in Gods eeuwige raad is het reeds volbracht, zo zeker alsof het al gebeurd is. Er ontbreekt geen schakel en er valt niemand uit de keten. Dit vers is de grond van de christelijke heilszekerheid: wie God gerechtvaardigd heeft, zal Hij ook verheerlijken — zonder uitzondering, zonder voorwaarde, zonder mogelijkheid van mislukking.

“Wij weten dat als Hij zal geopenbaard zijn, wij Hem zullen gelijk wezen.”
1 Johannes 3:2
Johannes erkent eerlijk dat wij nog niet weten hoe de verheerlijking er precies zal uitzien — de details zijn ons verborgen en gaan ons voorstellingsvermogen te boven. Maar wij weten het beslissende: wij zullen Hem gelijk zijn, want wij zullen Hem zien gelijk Hij is. Het zien van Christus zoals Hij werkelijk is — in al Zijn heerlijkheid — zal de uiteindelijke transformatie bewerkstelligen. Het is het aanschouwen van Zijn heerlijkheid dat ons verandert naar Zijn beeld. Deze verwachting heeft ook een ethisch effect: ieder die deze hoop op Hem heeft, reinigt zichzelf gelijk Hij rein is.

“Die ons vernederd lichaam veranderen zal, opdat het gelijkvormig worde aan Zijn heerlijk lichaam.”
Filippenzen 3:21
Christus zal ons vernedering-lichaam — het lichaam dat getekend is door zonde, ziekte, lijden en dood — veranderen tot gelijkvormigheid aan Zijn eigen verheerlijkte lichaam. Hier is geen sprake van reparatie of opknapbeurt maar van een radicale transformatie die het oude geheel achter zich laat. Dit geschiedt door dezelfde almachtige kracht waarmee Christus alle dingen aan Zichzelf kan onderwerpen — de kracht van de opstanding, de kracht die sterker is dan de dood. De belofte is persoonlijk en concreet: uw lichaam zal veranderd worden.

“Wij worden naar hetzelfde beeld in gedaante veranderd, van heerlijkheid tot heerlijkheid.”
2 Korinthe 3:18
De geleidelijke verandering van heerlijkheid tot heerlijkheid beschrijft de voortgaande heiliging als een transformatieproces dat uitmondt in de uiteindelijke verheerlijking. Door de Geest des Heeren worden wij bij het aanschouwen van Christus' heerlijkheid in Zijn Woord steeds meer gevormd naar Zijn beeld. Het is een organisch, geleidelijk maar onophoudelijk proces. De Geest is de actieve kracht achter deze verandering — het is niet ons werk maar Zijn werk in ons. Het einddoel is volkomen gelijkvormigheid aan Christus.

Meer verzen over verheerlijking

Romeinen 8:18

Paulus maakt een rekensom: het lijden van de tegenwoordige tijd weegt niet op tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden. Het werkwoord rekenen is bewust gekozen: het is een weloverwogen conclusie, geen emotionele opwelling. Hoe zwaar het lijden ook is — en Paulus kende zwaar lijden — het valt in het niet bij de toekomstige heerlijkheid. Dit vers geeft perspectief aan elke gelovige die lijdt: het is tijdelijk, het is licht vergeleken bij wat komt, en het werkt uiteindelijk mee aan een eeuwig gewicht van heerlijkheid.

Wat leert de Bijbel ons over verheerlijking?

Verheerlijking — glorificatie — is de laatste en kroonende stap in Gods heilsorde, de uiteindelijke en volmaakte transformatie van gelovigen tot de volkomen gelijkenis van Christus in onvergankelijke heerlijkheid. Paulus beschrijft in Romeinen 8:30 de gouden keten van het heil die niet verbroken kan worden: "Die Hij tevoren verordineerd heeft, dezen heeft Hij ook geroepen; en die Hij geroepen heeft, dezen heeft Hij ook gerechtvaardigd; en die Hij gerechtvaardigd heeft, dezen heeft Hij ook verheerlijkt." Het is bijzonder opvallend dat Paulus in de verleden tijd schrijft over een gebeurtenis die nog toekomstig is — de verheerlijking is in Gods eeuwige raad zo absoluut zeker dat zij als reeds volbracht beschreven kan worden. Verheerlijking betekent dat het sterfelijke, vergankelijke lichaam van de gelovige veranderd zal worden en volkomen gelijkvormig zal worden aan het verheerlijkte lichaam van Christus Zelf, zoals Filippenzen 3:21 belooft. De zonde die ons in dit leven nog aankleeft, zal volledig en voorgoed uitgewist zijn. Het lijden dat ons hier bezwaart, zal voorbij zijn als een nachtelijke droom bij het aanbreken van de eeuwige morgen. Gods kinderen zullen Hem zien van aangezicht tot aangezicht — niet langer door een spiegel in een raadsel maar in volle, ongehinderde gemeenschap. Johannes schrijft met ingehouden verwachting: "Wij weten dat als Hij zal geopenbaard zijn, wij Hem gelijk zullen wezen, want wij zullen Hem zien gelijk Hij is." De verheerlijking is de voltooiing van het proces dat begon met de verkiezing voor de grondlegging der wereld, dat werkzaam werd in de wedergeboorte en rechtvaardiging, en dat voortging in de heiliging. Het is de kroon op Gods heilswerk, het eindpunt van de pelgrimsreis, de hoop die gelovigen draagt door alle lijden, beproeving en verdriet van het aardse bestaan heen.

Wat betekent verheerlijking?

Verheerlijking betekent letterlijk: heerlijk maken, eer en glans geven. In de Bijbel heeft het woord drie toepassingen, en veel verwarring ontstaat doordat die door elkaar lopen. Ten eerste is er het verheerlijken van God door mensen: Hem de eer geven die Hem toekomt. Paulus vat dat samen in 1 Korinthe 10:31: "Hetzij dan dat gijlieden eet, hetzij dat gij drinkt, hetzij dat gij iets anders doet, doet het al ter ere Gods." Ten tweede is er de verheerlijking van Christus Zelf, de overgang van vernedering naar heerlijkheid die door kruis en opstanding heen gaat. Johannes kan daarom terloops schrijven dat de Heilige Geest nog niet was, "overmits Jezus nog niet verheerlijkt was" (Johannes 7:39). Ten derde is er de verheerlijking van de gelovige: de laatste stap in Gods heilsorde, waarover deze pagina verder gaat. Het bijvoeglijke gebruik volgt daaruit. Verheerlijkt betekent: in heerlijkheid gesteld, vrij van vergankelijkheid — zoals in het verheerlijkt lichaam waaraan het onze gelijkvormig zal worden (Filippenzen 3:21). En verheerlijken als werkwoord kan dus zowel iets aanduiden wat een mens doet (God eren) als iets wat hem overkomt (in heerlijkheid gesteld worden). Wie de betekenis van het woord zoekt, doet er goed aan eerst vast te stellen wie in de zin verheerlijkt wordt: God, Christus, of de mens.

De verheerlijking op de berg

Eén gebeurtenis in de evangeliën draagt deze naam: de verheerlijking op de berg. Jezus neemt Petrus, Jakobus en Johannes mee een hoge berg op, "en Hij werd voor hen veranderd van gedaante; en Zijn aangezicht blonk gelijk de zon, en Zijn klederen werden wit gelijk het licht" (Mattheüs 17:2). Lukas voegt eraan toe dat het gebeurde terwijl Hij bad (Lukas 9:29). Mozes en Elia verschijnen en spreken met Hem, en uit de wolk klinkt de stem van de Vader: Deze is Mijn geliefde Zoon, in Denwelken Ik Mijn welbehagen heb. De geschiedenis staat in alle drie de synoptische evangeliën (Mattheüs 17:1-9, Markus 9:2-10, Lukas 9:28-36), en Petrus komt er later op terug als ooggetuige die de stem "van de hoogwaardige heerlijkheid" zelf hoorde (2 Petrus 1:17-18). Twee dingen vallen op. De heerlijkheid wordt niet van buitenaf opgelegd maar breekt van binnenuit door: wat Jezus altijd al was, werd even zichtbaar. En de berg volgt direct op Zijn eerste aankondiging van het lijden — de discipelen krijgen de heerlijkheid te zien vóór het kruis, niet in plaats daarvan. Welke berg het was, zegt de Bijbel niet; de latere traditie wijst de Thabor aan, andere uitleggers denken eerder aan de Hermon. Voor de betekenis maakt het niets uit: dit is een voorproef van de heerlijkheid waarin ook gelovigen zullen delen.

Wat betekent het om God te verheerlijken?

De meest voorkomende betekenis van verheerlijken in de Bijbel is niet iets wat met ons gebeurt, maar iets wat wij doen: God de eer geven die Hem toekomt. Jezus bidt in Johannes 17:1 dat de Vader Zijn Zoon zal verheerlijken, opdat de Zoon de Vader verheerlijkt. Even eerder had Hij gebeden "Vader, verheerlijk Uw Naam", waarop een stem uit de hemel antwoordde: "En Ik heb Hem verheerlijkt, en Ik zal Hem wederom verheerlijken" (Johannes 12:28). Bij Paulus wordt het concreet en alledaags. God verheerlijken gebeurt niet alleen in de eredienst: "gij zijt duur gekocht: zo verheerlijkt dan God in uw lichaam en in uw geest, welke Godes zijn" (1 Korinthe 6:20), en "hetzij dan dat gijlieden eet, hetzij dat gij drinkt, hetzij dat gij iets anders doet, doet het al ter ere Gods" (1 Korinthe 10:31). Ook nood hoort erbij. Psalm 50:15 legt het verband: "roept Mij aan in den dag der benauwdheid; Ik zal er u uithelpen, en gij zult Mij eren." God wordt dus geëerd doordat mensen bij Hem aankloppen en Hem daarna de dank geven — niet door mensen die het zelf wel redden. Verheerlijken is daarmee geen aparte vrome bezigheid naast het gewone leven, maar de richting waarin een heel leven kan staan.

De transformatie van het lichaam

Bij de wederkomst van Christus zullen de lichamen van alle gelovigen — zowel de gestorvenen als de dan levenden — getransformeerd worden in een oogwenk, bij de laatste bazuin. Filippenzen 3:21 beschrijft hoe Christus ons vernederd lichaam — getekend door ziekte, verval en dood — zal veranderen tot volkomen gelijkvormigheid aan Zijn eigen heerlijk, verheerlijkt lichaam. 1 Korinthe 15:42-44 gebruikt vier indringende tegenstellingen: het lichaam wordt gezaaid in verderfelijkheid en opgewekt in onverderfelijkheid; gezaaid in oneer en opgewekt in heerlijkheid; gezaaid in zwakheid en opgewekt in kracht; gezaaid als een natuurlijk lichaam en opgewekt als een geestelijk lichaam. Het gaat niet om vernietiging van het lichaam maar om transformatie — dezelfde persoon, herkend en gekend, maar in een verheerlijkt bestaan dat vrij is van elke beperking en elk gebrek.

Van heerlijkheid tot heerlijkheid

De verheerlijking begint in zekere zin al in dit leven, als een geleidelijk proces dat uitmondt in de uiteindelijke voltooiing. 2 Korinthe 3:18 beschrijft hoe gelovigen met ongedekt aangezicht de heerlijkheid des Heeren als in een spiegel aanschouwend, naar datzelfde beeld veranderd worden van heerlijkheid tot heerlijkheid, als door de Geest des Heeren. Dit is het werk van de Heilige Geest die ons stap voor stap, dag na dag, vormt naar het beeld van Christus — in ons denken, onze houding, onze woorden en onze daden. De uiteindelijke verheerlijking bij de wederkomst is de voltooiing van dit proces, het punt waarop het werk dat nu nog onaf is, tot volmaakte volheid komt. Het lijden van de tegenwoordige tijd weegt niet op tegen de heerlijkheid die aan ons zal geopenbaard worden, schrijft Paulus in Romeinen 8:18 — een perspectief dat troost geeft in elk verdriet.

Verheerlijking binnen de heilsorde

De verheerlijking is de kroon en het eindpunt van de gereformeerde heilsorde — de ordo salutis — die begint bij de eeuwige verkiezing en via roeping, wedergeboorte, rechtvaardiging en heiliging toewerkt naar de uiteindelijke glorificatie. Elke schakel in deze keten is onverbrekelijk verbonden met de andere: wie God verkoren heeft, zal Hij ook roepen; wie Hij geroepen heeft, zal Hij ook rechtvaardigen; wie Hij gerechtvaardigd heeft, zal Hij ook verheerlijken. Er valt niemand uit deze keten — de Dordtse Leerregels belijden dat God het werk van de genade in de uitverkorenen krachtig begint en getrouw voltooit. De verheerlijking is de ultieme vervulling van Gods verkiezend welbehagen: het doel waartoe Hij ons uitverkoren heeft voor de grondlegging der wereld was dat wij heilig en smetteloos voor Hem zouden zijn — en dat doel bereikt zijn voltooiing in de verheerlijking.

De hoop die draagt

De verwachting van de verheerlijking is niet een theologisch abstractum maar de levende hoop die gelovigen draagt door alle moeite en verdriet van het aardse bestaan. Paulus noemt het de zalige hoop — de verschijning der heerlijkheid van onze grote God en Zaligmaker Jezus Christus. Deze hoop is een anker der ziel, vast en onwankelbaar. Zij geeft troost aan wie lijdt aan chronische ziekte: dit lichaam zal vernieuwd worden. Zij geeft moed aan wie rouwt om een dierbare: de dood is niet het einde maar een doorgang. Zij geeft volharding aan wie worstelt met zonde: de dag komt dat de zonde voorgoed verdwenen zal zijn. De verheerlijking is geen vlucht uit de werkelijkheid maar het vaste ankerpunt dat de gelovige in staat stelt om in deze werkelijkheid te volharden met moed, geduld en vreugde, wetend dat het beste nog moet komen.

Praktische toepassing

Laat de hoop op de verheerlijking u dragen in moeilijke tijden en u vertroosten in verdriet. Wanneer u lijdt aan de gevolgen van ziekte, ouderdom, handicap of gebrokenheid, bedenk dat dit lichaam eens volkomen vernieuwd zal worden naar het beeld van Christus' verheerlijkt lichaam. Richt uw blik op de toekomst die God beloofd heeft: een bestaan zonder zonde, zonder pijn, zonder tranen, in volmaakte en ongehinderde gemeenschap met God. Leef in het heden vanuit de heiliging — de verheerlijking is de voltooiing van wat nu al door de Heilige Geest begonnen is. Troost medegelovigen die lijden of rouwen met de hoop op de komende heerlijkheid. Lees regelmatig Romeinen 8:18-39 en 1 Korinthe 15 als bron van verwachting en bemoediging. Laat de zekerheid van de verheerlijking u motiveren tot een heilig en vreugdevol leven.

Meer weten over verheerlijking in de Bijbel?

Stel uw vragen aan de BijbelAssistent en krijg direct antwoord met bijbelverwijzingen.

Stel een vraag

Veelgestelde vragen over verheerlijking

Wat betekent verheerlijkt?

Verheerlijkt betekent: in heerlijkheid gesteld, van eer en glans voorzien. Van Christus wordt het gezegd voor Zijn gang van vernedering naar heerlijkheid — Johannes merkt op dat de Heilige Geest nog niet was, "overmits Jezus nog niet verheerlijkt was" (Johannes 7:39). Van gelovigen wordt het gezegd van hun toekomst: hun vernederd lichaam wordt gelijkvormig aan Zijn verheerlijkt lichaam (Filippenzen 3:21), dat wil zeggen onvergankelijk, zonder zonde en zonder gebrek. Als werkwoord kan verheerlijken ook het omgekeerde betekenen: God verheerlijken is Hem de eer geven die Hem toekomt (1 Korinthe 10:31).

Wat is het verschil tussen heiliging en verheerlijking?

Heiliging is het proces in dit leven waarin de Heilige Geest een gelovige stap voor stap vormt naar het beeld van Christus; verheerlijking is de voltooiing daarvan bij de wederkomst. Heiliging kent daarom terugval, strijd en groei; verheerlijking is eenmalig en volmaakt. Paulus verbindt ze in 2 Korinthe 3:18, waar hij spreekt over veranderd worden "van heerlijkheid tot heerlijkheid" — hetzelfde werk, maar nu nog onderweg. In de gereformeerde heilsorde staat de verheerlijking als laatste schakel na roeping, rechtvaardiging en heiliging (Romeinen 8:30).

Wat betekent "het lijden van deze tegenwoordige tijd weegt niet op"?

Deze uitdrukking komt uit Romeinen 8:18: "Want ik houde het daarvoor, dat het lijden dezes tegenwoordigen tijds niet is te waarderen tegen de heerlijkheid, die aan ons zal geopenbaard worden." Paulus maakt hier geen gevoelsuitspraak maar een rekensom: hij weegt het huidige lijden af tegen de komende heerlijkheid en concludeert dat het daar niet tegen opweegt. Dat is geen bagatellisering van verdriet — Paulus kende zwaar lijden — maar een verhouding. Het lijden is echt en zwaar; de heerlijkheid die komt, is zoveel groter dat de weegschaal niet in evenwicht komt.

Op welke berg vond de verheerlijking van Jezus plaats?

De Bijbel noemt de berg niet bij naam; Mattheüs 17:1 zegt alleen dat Jezus Petrus, Jakobus en Johannes meenam "op een hoge berg alleen". De kerkelijke traditie wijst sinds de vierde eeuw de berg Thabor in Galilea aan, en daar staat ook de gedachteniskerk. Andere uitleggers denken eerder aan de Hermon, omdat Jezus zich volgens Mattheüs 16:13 kort daarvoor in de streek van Cesarea Filippi bevond, aan de voet van die berg. Zekerheid is er niet, en voor de betekenis van de geschiedenis maakt het niet uit.