Ga naar hoofdinhoud

Wat zegt de Bijbel over de wederkomst?

De Bijbel belooft dat Jezus Christus zal terugkeren in heerlijkheid om te oordelen de levenden en de doden. Zijn wederkomst is de hoop van de gemeente.

In het kort

De Bijbel belooft dat Jezus Christus zichtbaar en lichamelijk zal terugkeren naar de aarde (Handelingen 1:11, Openbaring 1:7). Bij Zijn wederkomst zullen de doden opstaan, vindt het laatste oordeel plaats, en breekt Gods eeuwige Koninkrijk definitief aan. Niemand kent de dag of het uur (Mattheus 24:36), daarom roept de Bijbel op tot waakzaamheid en verwachting.

De belangrijkste verzen op een rij

Scroll naar beneden voor alle 4 verzen met uitleg.

Sleutelverzen over de wederkomst

“Deze Jezus, Die van u opgenomen is in de hemel, zal alzo komen gelijkerwijs gij Hem naar de hemel hebt zien heenvaren.”

De engelen spreken de discipelen aan die naar de hemel staren na de hemelvaart van Jezus. De belofte is helder en concreet: dezelfde Jezus — niet een andere, niet een geestelijke verschijning maar dezelfde persoonlijke, lichamelijke Christus — zal terugkomen op dezelfde wijze als zij Hem hebben zien heengaan. Het Griekse tropos (wijze) geeft aan dat de manier van Zijn komst zal corresponderen met Zijn heengaan: zichtbaar, lichamelijk, op de wolken. Dit vers is het fundament van de christelijke verwachting van een letterlijke, zichtbare wederkomst.

“Ja, Ik kom haastelijk. Amen. Ja, kom, Heere Jezus!”

Dit zijn de laatste woorden van Christus in de Schrift: "Ja, Ik kom haastiglijk." Het Griekse tachu betekent snel, spoedig, haastig — het drukt niet zozeer een tijdsaanduiding uit als wel de zekerheid en onverwachtheid van Zijn komst. De gemeente antwoordt met het gebed dat door de eeuwen heen het verlangen van de kerk heeft verwoord: "Amen, ja kom, Heere Jezus!" Dit is het Maranatha van de vroege kerk — de smeekbede om Christus' terugkeer die het hart van de christelijke eschatologie vormt.

“De Heere Zelf zal nederdalen van de hemel met een geroep.”

Paulus beschrijft de wederkomst met drie hoorbare signalen: een geroep, de stem van de archangel en de bazuin Gods. De Heere Zelf zal nederdalen van de hemel — niet een afgezant maar Christus persoonlijk. De doden in Christus zullen eerst opstaan, daarna zullen de levende gelovigen samen met hen opgenomen worden in de wolken om de Heere te ontmoeten in de lucht. Het Griekse apantesis (ontmoeting) is een technische term voor het verwelkomen van een naderende vorst door burgers die hem tegemoet gaan. De troost is: "alzo zullen wij altijd met den Heere wezen."

“Dan zal in de hemel verschijnen het teken van de Zoon des mensen.”

Jezus beschrijft Zijn eigen wederkomst in termen die ontleend zijn aan Daniel 7:13-14: de Zoon des mensen komende op de wolken des hemels met grote kracht en heerlijkheid. Alle geslachten der aarde zullen het teken van de Zoon des mensen zien en rouwklagen — de ongelovigen uit schrik en berouw, maar de gelovigen uit verwachting en vreugde. De engelenscharen worden uitgezonden om de uitverkorenen te vergaderen van de vier windstreken. Dit is het definitieve keerpunt van de wereldgeschiedenis: de verborgen Koning wordt openbaar als de Rechter en Heerser over allen.

Wat leert de Bijbel ons over de wederkomst?

De wederkomst van Jezus Christus is een van de meest centrale beloften van het Nieuwe Testament en de hoop van de christelijke kerk door alle eeuwen heen. Bij Zijn hemelvaart beloofden de engelen aan de discipelen: "Deze Jezus, Die van u opgenomen is in den hemel, zal alzo komen, gelijkerwijs gij Hem naar den hemel hebt zien heenvaren" (Handelingen 1:11). Christus Zelf sprak herhaaldelijk over Zijn terugkeer in heerlijkheid om te oordelen de levenden en de doden, en de apostelen verwachtten Zijn komst met vurig verlangen. De wederkomst is geen vaag symbool maar een concrete, historische gebeurtenis die de wereldgeschiedenis zal afsluiten en Gods eeuwige koninkrijk definitief zal vestigen. De Nederlandse Geloofsbelijdenis (artikel 37) belijdt dat op de dag door God bepaald — die alle schepselen onbekend is — de Heere Jezus Christus lichamelijk en zichtbaar uit de hemel zal terugkeren met grote heerlijkheid en majesteit om Zich te verklaren als Rechter over levenden en doden. De Heidelbergse Catechismus (Zondag 19, vraag 52) noemt de verwachting van de wederkomst een troost: in alle droefenis en vervolging verwacht ik met opgeheven hoofd de Rechter die Zich tevoren voor mij in het gericht heeft gesteld en alle vloek van mij heeft weggenomen. De Apostolische Geloofsbelijdenis belijdt dat Christus zit aan de rechterhand van God de almachtige Vader, vanwaar Hij komen zal om te oordelen de levenden en de doden. De wederkomst is onlosmakelijk verbonden met de opstanding der doden, het laatste oordeel en de definitieve komst van Gods koninkrijk. Het is de dag waarop alle onrecht wordt rechtgezet, alle tranen worden afgewist en God alles in allen zal zijn.

Rapture: vertaling en betekenis in de Bijbel

Het Engelse woord rapture betekent wegrukking of opname. Het komt uit de Latijnse vertaling van 1 Thessalonicenzen 4:17, waar de Vulgaat het werkwoord rapiemur gebruikt: wij zullen weggerukt worden. Paulus schreef in het Grieks harpagēsometha, met dezelfde betekenis. De Statenvertaling vertaalt: "Daarna wij, die levend overgebleven zijn, zullen te zamen met hen opgenomen worden in de wolken, den Heere tegemoet, in de lucht; en alzo zullen wij altijd met den Heere wezen". Een Nederlandse bijbel spreekt dus van opgenomen worden, en in het Nederlands heet de leer daarom de opname. Over de betekenis wordt verschillend gedacht. In de dispensationalistische traditie, sinds de negentiende eeuw vooral in Amerikaanse evangelische kringen, is de opname een afzonderlijke, onzichtbare gebeurtenis vóór een periode van grote verdrukking. De gereformeerde en de meeste andere kerken lezen 1 Thessalonicenzen 4 als beschrijving van de wederkomst zelf, die met een geroep, met de stem des archangels en met de bazuin Gods gepaard gaat (1 Thessalonicenzen 4:16) en dus allesbehalve geheim is. Veel uitleggers zien in het woord tegemoet het beeld van inwoners die een komende koning buiten de stad opwachten en hem binnenleiden.

Bijbelteksten over de wederkomst van Jezus

De wederkomst van Jezus wordt in het hele Nieuwe Testament beloofd. Jezus zegt het zelf in Johannes 14:3: "zo kome Ik weder en zal u tot Mij nemen, opdat gij ook zijn moogt, waar Ik ben". Bij de hemelvaart bevestigen de engelen dat Hij op dezelfde wijze terugkomt (Handelingen 1:11). In Mattheüs 24 spreekt Jezus over Zijn komst op de wolken (Mattheüs 24:30) en zegt Hij dat niemand de dag of het uur weet (Mattheüs 24:36); daarom: "zijt ook gij bereid; want in welke ure gij het niet meent, zal de Zoon des mensen komen" (Mattheüs 24:44). Paulus noemt de wederkomst "de zalige hoop" (Titus 2:13) en beschrijft haar in 1 Thessalonicenzen 4:16-17. Hebreeën 9:28 zegt dat Christus "ten anderen male zonder zonde gezien worden van degenen, die Hem verwachten tot zaligheid". Openbaring opent met "Ziet, Hij komt met de wolken en alle oog zal Hem zien" (Openbaring 1:7) en sluit met de belofte "Ja, Ik kom haastiglijk", waarop de gemeente antwoordt: "Amen. Ja, kom, Heere Jezus" (Openbaring 22:20). Voor een kaart of een korte overdenking lenen Mattheüs 24:44 en Openbaring 22:20 zich goed: kort, en met een duidelijke oproep.

De belofte van Zijn komst

De wederkomst van Christus is geen vroom verlangen maar een vaste belofte van God Zelf. Jezus sprak er herhaaldelijk over: "De Zoon des mensen zal komen in de heerlijkheid Zijns Vaders, met Zijn engelen" (Mattheus 16:27). Bij het laatste avondmaal beloofde Hij: "Ik ga heen om u plaats te bereiden. … zo kome Ik weder" (Johannes 14:2-3). Na de hemelvaart bevestigden de engelen deze belofte aan de verbijsterde discipelen (Handelingen 1:11). De apostelen leefden in de verwachting van Zijn spoedige terugkeer en riepen de gemeente op tot waakzaamheid. Johannes sluit het boek Openbaring af met de belofte van Christus: "Ja, Ik kom haastiglijk" en het antwoord van de gemeente: "Amen, ja kom, Heere Jezus!" (Openbaring 22:20). Deze belofte is door de eeuwen heen de hoop geweest van de vervolgde, lijdende en strijdende kerk.

De wijze van Zijn komst

De Bijbel beschrijft de wederkomst als een zichtbare, lichamelijke, hoorbare en glorieuze gebeurtenis. Christus zal niet in stilte terugkeren maar met een geroep, met de stem van de archangel en met de bazuin Gods (1 Thessalonicenzen 4:16). Mattheus 24:30 beschrijft hoe alle geslachten der aarde de Zoon des mensen zullen zien komen op de wolken des hemels met grote kracht en heerlijkheid. Dit is de antithese van Zijn eerste komst in nederigheid: waar Hij eerst kwam als een Kind in een kribbe, komt Hij terug als de Koning der koningen. De wederkomst is universeel — elk oog zal Hem zien (Openbaring 1:7) — en onmiskenbaar. Er zal geen twijfel mogelijk zijn: heel de schepping zal getuige zijn van de terugkeer van haar Heer in overweldigende majesteit en heerlijkheid.

De tekenen der tijden

Jezus noemde in Zijn rede op de Olijfberg diverse tekenen die Zijn wederkomst zouden voorafgaan: oorlogen en geruchten van oorlogen, aardbevingen, hongersnoden, valse profeten, vervolging van gelovigen en de prediking van het evangelie aan alle volken (Mattheus 24). Paulus waarschuwt voor de afval en de openbaring van de mens der zonde (2 Thessalonicenzen 2). De tekenen zijn geen exacte tijdtafel maar roepen op tot waakzaamheid en nuchterheid. De gereformeerde traditie waarschuwt tegen speculatieve berekeningen van de datum van de wederkomst — van die dag en die ure weet niemand, ook de Zoon niet, dan de Vader alleen (Mattheus 24:36). De tekenen zijn bedoeld om de gemeente wakker te houden en haar verlangen naar Christus' komst aan te wakkeren.

Leven in verwachting

De verwachting van de wederkomst heeft praktische gevolgen voor het dagelijkse leven van de gelovige. Petrus schrijft: "Dewijl dan deze dingen alle vergaan, hoedanigen behoort gij te zijn in heiligen wandel en godzaligheid! Verwachtende en haastende tot de toekomst van den dag Gods" (2 Petrus 3:11-12). De verwachting van Christus' terugkeer motiveert tot heilig leven, trouwe dienst en volhardend gebed. Zij geeft troost in lijden: het onrecht zal worden rechtgezet, de tranen zullen worden afgewist. Zij geeft urgentie aan de verkondiging van het evangelie: de tijd is kort en de oogst is groot. De Heidelbergse Catechismus verbindt de wederkomst met troost: de Rechter is dezelfde als de Verlosser. Wie in Christus is, hoeft de oordeelsdag niet te vrezen maar mag haar met opgeheven hoofd verwachten.

Praktische toepassing

Leef elke dag in het besef dat Christus kan terugkomen en dat u verantwoording zult afleggen van uw leven. Laat deze verwachting u motiveren tot trouw in uw dagelijkse roeping, tot heilig leven en tot ijverig dienen in Gods koninkrijk. Troost uzelf en anderen die lijden met de belofte dat Christus alle dingen nieuw zal maken bij Zijn wederkomst. Hoed u voor speculaties over data en tijdstippen, maar wees waakzaam en nuchter. Bid regelmatig om de komst van Gods koninkrijk, zoals Jezus ons leerde. Laat de verwachting van de wederkomst uw evangelisatie aanvuren: deel de boodschap van redding zolang het nog genadetijd is.

Zo belijdt de kerk het

Meer weten over de wederkomst in de Bijbel?

Stel uw vragen aan de BijbelAssistent en krijg direct antwoord met bijbelverwijzingen.

Stel een vraag

Gerelateerde gelegenheden en verdieping

Veelgestelde vragen over de wederkomst

Wat zegt de Bijbel over de wederkomst van Jezus?

De wederkomst van Christus is een kernleerstuk van het christelijk geloof, vastgelegd in de geloofsbelijdenissen: "vanwaar Hij komen zal om te oordelen de levenden en de doden." Jezus beloofde zelf terug te keren (Johannes 14:3). Bij de hemelvaart zeiden engelen: "Deze Jezus, Die van u opgenomen is in den hemel, zal alzo komen, gelijkerwijs gij Hem naar den hemel hebt zien heenvaren" (Handelingen 1:11). Paulus beschrijft de wederkomst in 1 Thessalonicenzen 4:16-17 als een kosmisch gebeuren met bazuingeschal en de opstanding der doden. Het is de hoop van de kerk door alle eeuwen.

Wanneer komt Jezus terug?

Jezus zei uitdrukkelijk: "Maar van dien dag en die ure weet niemand, noch de engelen, die in de hemel zijn, noch de Zoon, dan de Vader" (Markus 13:32; vergelijk Mattheus 24:36). Iedere poging om een datum te berekenen gaat in tegen de woorden van Christus zelf. De Bijbel noemt wel tekenen van de eindtijd (Mattheus 24:4-14): oorlogen, aardbevingen, vervolging, afval en de wereldwijde verkondiging van het evangelie. Maar deze tekenen zijn in iedere generatie herkenbaar. De oproep is niet om te berekenen maar om waakzaam te leven.

Wat zijn de tekenen van de eindtijd?

Jezus noemt in Mattheus 24 en Lukas 21 meerdere tekenen: valse messiassen en profeten, oorlogen en geruchten van oorlogen, hongersnoden, aardbevingen, vervolging van christenen, wetteloosheid en afnemende liefde. Paulus spreekt in 2 Timotheus 3:1-5 over mensen die zelfzuchtig, geldgierig en genot-minnend zullen zijn. De antichrist wordt genoemd in 2 Thessalonicenzen 2. Belangrijk: deze tekenen zijn geen routekaart voor het berekenen van een datum, maar een oproep tot paraatheid en getrouwheid.

Wat is de opname (rapture)?

De "opname" is de opvatting, populair in met name Amerikaanse evangelische kringen, dat gelovigen plotseling van de aarde worden weggenomen voordat een periode van grote verdrukking aanbreekt. Dit is gebaseerd op 1 Thessalonicenzen 4:17: "Daarna wij, die levend overgebleven zijn, zullen te zamen met hen opgenomen worden in de wolken." Historisch kent het christendom drie hoofdposities: pre-tribulationisme (opname voor de verdrukking), mid-tribulationisme (halverwege) en post-tribulationisme (na de verdrukking). De gereformeerde traditie kent het concept van de opname als apart van de wederkomst meestal niet.

Wat gebeurt er bij het laatste oordeel?

Het laatste oordeel wordt beschreven in Mattheus 25:31-46 (de scheiding van schapen en bokken), Openbaring 20:11-15 (de grote witte troon) en 2 Korinthe 5:10 ("wij allen moeten geopenbaard worden voor den rechterstoel van Christus"). De gelovigen worden geoordeeld op basis van hun geloof in Christus en de vruchten daarvan; de ongelovigen op basis van hun werken. Het oordeel is rechtvaardig: God kent het hart van ieder mens. De uitkomst is definitief: eeuwig leven of eeuwige scheiding van God.

Wat is het duizendjarig rijk?

Openbaring 20:1-6 spreekt over een periode van duizend jaar waarin Christus regeert en Satan gebonden is. Christenen interpreteren dit verschillend. Het premillennialisme leert dat Christus eerst terugkomt en dan duizend jaar letterlijk regeert op aarde. Het postmillennialisme verwacht dat het evangelie geleidelijk de wereld zal transformeren waarna Christus terugkomt. Het amillennialisme (dominant in gereformeerde en katholieke tradities) leest de duizend jaar symbolisch als de huidige periode tussen Christus' eerste en tweede komst.

Moeten christenen bang zijn voor de wederkomst?

Nee. Voor wie in Christus gelooft is de wederkomst juist een bron van hoop en vreugde. Titus 2:13 noemt het "de zalige hoop." 1 Johannes 4:17 zegt: "opdat wij vrijmoedigheid mogen hebben in den dag des oordeels." De vroege kerk bad Maran-atha en "kom, Heere Jezus!" (1 Korinthe 16:22, Openbaring 22:20). Angst voor de wederkomst kan wijzen op een verkeerd Godsbeeld. De terugkerende Christus is dezelfde Jezus die zondaren liefhad, kinderen zegende en aan het kruis vergaf.

Wat is de antichrist?

De term "antichrist" verschijnt in 1 en 2 Johannes, waar het verwijst naar ieder die ontkent dat Jezus de Christus is (1 Johannes 2:22). In 2 Thessalonicenzen 2:3-4 beschrijft Paulus "de mens der zonde, de zoon des verderfs", die zich in de tempel van God zet en zichzelf tot god verklaart. Openbaring spreekt van "het beest." Sommige christenen verwachten een letterlijke toekomstige figuur, anderen zien de antichrist als een geest of systeem dat in iedere tijd werkzaam is. De reformatoren identificeerden de antichrist vaak met het pausdom.

Wat is de nieuwe hemel en de nieuwe aarde?

De Bijbel eindigt niet met de vernietiging van de schepping maar met haar vernieuwing. Openbaring 21:1 beschrijft "een nieuwen hemel en een nieuwe aarde." Jesaja 65:17 profeteerde dit reeds. Petrus schrijft: "wij verwachten, naar Zijn belofte, nieuwe hemelen en een nieuwe aarde, in dewelke gerechtigheid woont" (2 Petrus 3:13). De gelovigen ontvangen een verheerlijkt lichaam (1 Korinthe 15:42-44) en leven eeuwig bij God: "God zal alle tranen van hun ogen afwissen" (Openbaring 21:4). Dit is het uiteindelijke doel van Gods heilsplan.

Hoe bereid je je voor op de wederkomst?

Jezus beantwoordt deze vraag zelf in de gelijkenissen van Mattheus 24-25: wees waakzaam als een trouwe knecht die zijn taken uitvoert (24:45-51), wees voorbereid als de wijze maagden die olie meenamen (25:1-13), wees getrouw als de dienaar die zijn talenten investeerde (25:14-30), en dien Christus in de minste van Zijn broeders (25:31-46). Praktisch: leef dicht bij God, wees trouw in het kleine, dien uw naaste, verkondig het evangelie, en leef met het besef dat iedere dag de laatste kan zijn.

Wat is het verschil tussen de wederkomst en de opname?

In de gereformeerde en katholieke traditie is er geen onderscheid: de wederkomst is het ene, zichtbare, definitieve moment waarop Christus terugkeert, de doden worden opgewekt en het oordeel plaatsvindt. In de dispensationalistische traditie (vooral populair in Amerikaanse evangelische kringen) wordt onderscheiden tussen een "geheime opname" van de gelovigen en een latere zichtbare wederkomst. De opname-leer is gebaseerd op 1 Thessalonicenzen 4:17 en werd populair door het werk van John Nelson Darby in de 19e eeuw. De meeste kerken wereldwijd kennen dit onderscheid niet.

Wat zegt de geloofsbelijdenis over de wederkomst?

De Apostolische Geloofsbelijdenis belijdt dat Jezus Christus "zit aan de rechterhand van God, de almachtige Vader, vanwaar Hij komen zal om te oordelen de levenden en de doden." De Geloofsbelijdenis van Nicea voegt toe: "Hij zal wederkomen in heerlijkheid om te oordelen levenden en doden, en aan Zijn Koninkrijk zal geen einde komen." De Nederlandse Geloofsbelijdenis (artikel 37) beschrijft het laatste oordeel in detail. De wederkomst is geen perifeer leerstuk maar behoort tot de kern van het christelijk geloof, beleden door alle tradities in alle eeuwen.

Welke christenen geloven in een spoedige wederkomst van Jezus?

Alle christelijke kerken belijden dat Jezus terugkomt, en sommige stromingen leggen de nadruk op een spoedige wederkomst. De bekendste zijn de adventisten; hun naam verwijst naar het Latijnse adventus, komst. De Zevende-dags Adventisten ontstonden in de negentiende eeuw in de Verenigde Staten. Ook in evangelische en pinksterkringen leeft een sterke verwachting van de opname. De Bijbel zelf roept iedereen op tot waakzaamheid (Mattheüs 24:42), zonder een datum te noemen.

Gerelateerde onderwerpen