Handelingen in 28 dagen

Handelingen wordt van oudsher toegeschreven aan Lukas, de arts en reisgenoot van Paulus. Het boek is het vervolg op zijn Evangelie; beide zijn gericht aan Theofilus (Lukas 1:3; Handelingen 1:1). Het eerste boek ging over "al hetgeen Jezus begonnen heeft beide te doen en te leren" (Handelingen 1:1); het tweede laat zien hoe de opgevaren Heere Zijn werk voortzet door Zijn Geest en Zijn apostelen. Het boek beslaat ongeveer dertig jaar, van de hemelvaart tot de gevangenschap van Paulus in Rome. Vanaf Handelingen 16:10 schrijft Lukas op een aantal plaatsen in de wij-vorm: daar was hij zelf bij.

Handelingen is geen verzameling losse heldenverhalen. Het boek toont hoe God Zijn belofte vervult: de Heilige Geest wordt uitgestort, de gemeente groeit, en Joden en heidenen worden samen tot het geloof gebracht, zodat Petrus moet erkennen "dat God geen aannemer des persoons is" (Handelingen 10:34). Tegelijk verzwijgt Lukas de moeiten niet: onenigheid, vervolging, gevangenschap en schipbreuk horen bij de geschiedenis. Telkens noteert hij dat het Woord wies (Handelingen 6:7; 12:24; 19:20).

Dit plan is bedoeld voor wie na een Evangelie verder wil lezen, voor wie de brieven van Paulus beter wil begrijpen door te weten hoe de gemeenten ontstonden, en voor kringen en gezinnen die een maand lang samen één bijbelboek willen lezen.

Het plan volgt de hoofdstukindeling: één hoofdstuk per dag, meestal tien tot vijftien minuten; korte hoofdstukken als 6 en 12 vragen minder. Hoofdstuk 7, de rede van Stefanus, is met zestig verzen het langste; hoofdstuk 6 is met vijftien verzen het kortste.

De discipelen vragen of de Heere in deze tijd het Koninkrijk aan Israël weer zal oprichten. De Heere Jezus noemt geen datum. Hij antwoordt: 'Het komt u niet toe, te weten de tijden of gelegenheden' (Handelingen 1:7), en geeft hun een belofte en een opdracht. Dan wordt Hij opgenomen en neemt een wolk Hem weg van hun ogen. Twee mannen in witte kleding zeggen dat Hij zo zal terugkomen als Hij is heengevaren. De elf keren terug naar Jeruzalem en wachten, 'eendrachtelijk volhardende in het bidden en smeken' (Handelingen 1:14). Met Matthias erbij zijn zij weer twaalf, getuigen van Zijn opstanding.

Het boek begint met mensen die zelf nog niets kunnen. De kracht komt niet uit henzelf; zij wordt beloofd door Hem Die naar de hemel gaat. Wie zich te klein voelt om over het geloof te spreken, kan bij dit begin stilstaan. De opdracht reikt tot het uiterste der aarde, en het eerste wat de discipelen doen, is samen bidden en verwachten 'de belofte des Vaders' (Handelingen 1:4).