Filippenzen

De brief aan de Filippenzen is de "vreugdebrief" van Paulus, geschreven vanuit de gevangenis in Rome aan zijn meest geliefde gemeente. Filippi was de eerste gemeente die Paulus in Europa had gesticht, en de band was bijzonder hecht. Ondanks zijn gevangenschap straalt de brief van vreugde en dankbaarheid. Paulus deelt zijn omstandigheden: zijn gevangenschap heeft juist bijgedragen aan de verspreiding van het evangelie. Hij worstelt met de keuze tussen leven (wat hem in staat stelt de gemeenten te dienen) en sterven (wat hem bij Christus brengt): "het leven is mij Christus, en het sterven is mij gewin" (1:21). Het theologische hoogtepunt is de Christushymne (2:6-11), die beschrijft hoe Jezus Zijn goddelijke heerlijkheid opgaf, mens werd, en gehoorzaam was tot de dood aan het kruis, waarop God Hem de hoogste naam gaf. Dit voorbeeld van nederigheid moet het model zijn voor de gemeente. Paulus moedigt de Filippenzen aan om zich te verheugen in alle omstandigheden, om eensgezind te zijn, en om te bedenken "al wat waarachtig is, al wat eerlijk is, al wat rechtvaardig is, al wat rein is, al wat liefelijk is, al wat wel luidt" (4:8). Het slothoofdstuk bevat ook het bekende woord: "Ik vermag alle dingen door Christus, Die mij kracht geeft" (4:13).